Κάτι τέτοιο δεν είχε συμβεί ποτέ ξανά, σαν το επεισοδιακό φινάλε στο Σενεγάλη – Μαρόκο (18/01, 1-0)! Μέσα στο «χάος» και την ένταση, η κατάσταση έφτασε μια… ανάσα από το να εκτροχιαστεί πλήρως.
Κι όμως, στο τέλος γράφτηκε ένα από τα πιο συγκινητικά κεφάλαια στην ιστορία του Copa Africa, με πρωταγωνιστή τον Σαντιό Μανέ.
Όλα έδειχναν ότι η Σενεγάλη θα έφευγε τον τελικό στις καθυστερήσεις, έπειτα από το πέναλτι που καταλογίστηκε εις βάρος της, με το σκορ στο 0-0.
Κάπως έτσι, η ομάδα του Αγιούμπ Ελ Κααμπί είχε μία μοναδική ευκαιρία να σηκώσει το τρόπαιο.
Ο προπονητής, εκτός εαυτού, καλούσε τους παίκτες να φύγουν από τον αγωνιστικό χώρο.
Μερικοί ακολούθησαν και πήγαν προς τα αποδυτήρια, όμως ένας έμεινε πίσω και απαιτούσε την επιστροφή της ομάδας.
Ο Μανέ έκανε μία ολόκληρη χώρα χαρούμενη
Ο Σαντιό Μανέ στάθηκε απέναντι στον πάγκο από την πρώτη στιγμή. Φώναζε να μην εγκαταλείψουν, ώστε να υπάρξουν μελλοντικές συνέπειες, γιατί πίστευε ακράδαντα πως τίποτα δεν είχε κριθεί ακόμη.
Και τελικά ήρθε η δικαίωση. Η Σενεγάλη επέστρεψε στον αγωνιστικό χώρο, με την τύχη της αναμέτρησης να κρέμεται από μια εκτέλεση πέναλτι.
Ο Μπραχίμ Ντίας ανέλαβε την ευθύνη, όμως ο Εντουάρ Μεντί απέκρουσε, λέγοντας το δικό του «όχι» — όπως ακριβώς είχε κάνει νωρίτερα και ο Σαντιό Μανέ προς τον προπονητή του.
Στην παράταση ήρθε και η απόλυτη «λύτρωση». Στο 94’, ο Πάπε Γκέγιε με ένα δυνατό σουτ έδωσε το προβάδισμα στη Σενεγάλη.
Το αποτέλεσμα δεν άλλαξε μέχρι το φινάλε και το τρόπαιο κατέληξε σε μια χώρα που το είχε σηκώσει ξανά μόλις μία φορά. Έπειτα, από πέντε χρόνια ξανά το Copa Africa στα χέρια των «λιονταριών»!
Και όλα αυτά ξεκίνησαν από την αποφασιστικότητα του Σαντιό Μανέ. Ένα πραγματικό «στολίδι» του ποδοσφαίρου, που απέδειξε πως στον αθλητισμό δεν πρέπει ποτέ να εγκαταλείπεις τη μάχη.
Ας σκεφτούμε απλά, να μην είχε… βγει μπροστά. Ας σκεφτούμε απλά, να είχε ακολουθήσει τους συμπαίκτες του.
