«Λέτε να φορούσαν ανάποδα τις φανέλες;», ήταν μία ερώτηση που κυριαρχούσε, κατά τη διάρκεια του Βραζιλία-Νορβηγία, στη φάση των «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Όχι, οι «Βίκινγκ» δεν είχαν ούτε τα τρία «Ρ», ούτε δίδαξαν το «Jogo Bonito». Εκείνοι δεν άλλαξαν, ούτε θέλησαν ποτέ να αλλάξουν τον χαρακτήρα και την ταυτότητά τους. Εκμεταλλεύτηκαν το «θωρηκτό» που ακούει στο όνομα Έρλινγκ Χάαλαντ και πέταξαν εκτός τη «Σελεσάο», για να συνεχίσουν να ονειρεύονται.
Το κυριότερο πρόβλημα, που δεν είναι της μιας βραδιάς, ανήκει στους Βραζιλιάνους. Ή τουλάχιστον, σε ό,τι θυμίζει πια αυτή τη χώρα, που κάποτε μάς έκανε να θυμόμαστε γιατί αγαπάμε αυτή τη «στρογγυλή θέα» που κυλά πάνω στο γρασίδι.
Εδώ και πολλά χρόνια, η «χώρα του καφέ» έχει παγιδευτεί σε έναν φαύλο κύκλο αυτοκαταστροφής. Σαν να βάζει μόνη της χειροπέδες, σαν να βάζει τρικλοποδιές στον εαυτό της.
Η φράση «δεν θυμίζει σε τίποτα τη Βραζιλία του παρελθόντος» επαναλαμβάνεται ευλαβικά τα τελευταία -πολλά- χρόνια. Στην αναμέτρηση με τη Νορβηγία ένας και μόνο αριθμός αρκεί, για να το επιβεβαιώσει. Κατοχή μπάλας: Βραζιλία 32%, Νορβηγία 60%, υπό διεκδίκηση 8%. Σοκαριστικό, το λιγότερο.
Ναι, θα πει κάποιος πως η ομάδα του Αντσελότι έχασε ένα πέναλτι και μία τεράστια ευκαιρία με τον Έντρικ, που θα μπορούσαν να έχουν διαμορφώσει διαφορετικά το τελικό αποτέλεσμα. Αλήθεια, όμως, πώς μπορεί να μένει οποιοσδήποτε σε δύο στιγμές, έχοντας πλήρη επίγνωση του παιχνιδιού;
Η Βραζιλία «μόλυνε» το DNA της. Σε έναν βαθμό εν γνώσει της, σε έναν άλλο δίχως να φέρει ευθύνη, λόγω της «παγκοσμιοποίησης» του ποδοσφαίρου. Το αποτέλεσμα, όπως και να έχει, την πληγώνει βαθύτατα και την έχει φέρει σε θέση να φοβάται τον ίδιο της τον εαυτό.
Από την άλλη πλευρά, η Νορβηγία έχει πατήσει «γερά» στα πόδια της. Πιστεύει στον εαυτό της και τον έχει «αγκαλιάσει». Σε συνδυασμό με τη «δαιμονιώδη» κατάσταση του Χάαλαντ, λοιπόν, έχει ήδη γράψει ιστορία για τη χώρα σε Παγκόσμιο Κύπελλο.
Οι Νορβηγοί ζουν για να χαμογελούν. Με εξαίρεση, ίσως, τον «ρομποτικό» φορ, που αποφεύγει σχεδόν όλες τις… αντιδράσεις. Αν και στο φινάλε, όταν ο Έντεγκααρντ τον κάλεσε να χτυπήσει το τύμπανο για τον viral πια πανηγυρισμό, με το όνομα «Viking Row», δεν μπόρεσε να κρύψει τη χαρά του.
Το επόμενο εμπόδιο είναι η Αγγλία, αλλά το πιθανότερο είναι πως ο αντίπαλος είναι το λιγότερο που απασχολεί τους «Βίκινγκ». Θα απολαύσουν το παιχνίδι, θα τραβήξουν… κουπί και θα ονειρευτούν να φτάσουν όσο ψηλότερα γίνεται.
Βραζιλία και Νορβηγία σε βίους αντίθετους. Από τη μία το «φάντασμα», από την άλλη το «παραμύθι».
