Βαθιά θλίψη στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο η είδηση του θανάτου του Μιρτσέα Λουτσέσκου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών. 

Ο σπουδαίος Ρουμάνος τεχνικός, πατέρας του προπονητή του ΠΑΟΚ, Ραζβάν Λουτσέσκου, αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια και τελικά άφησε την τελευταία του πνοή τη Μεγάλη Τρίτη (07/04). 

Λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 3 Απριλίου, είχε υποστεί καρδιακή προσβολή, την ώρα που ετοιμαζόταν να πάρει εξιτήριο από το νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν. Οι γιατροί έδωσαν τότε μεγάλη μάχη για να τον κρατήσουν στη ζωή, ωστόσο η κατάστασή του παρέμεινε ιδιαίτερα κρίσιμη. 

«Σε τεχνητό κώμα ο Μιρτσέα Λουτσέσκου, πάει στη Ρουμανία μετά το ΠΑΟΚ – Παναθηναϊκός ο Ραζβάν»

Μία πολύ δυσάρεστη είδηση «έρχεται» από τα ΜΜΕ της Ρουμανίας, καθώς αναφέρουν πως ο Μιρτσέα Λουτσέσκου μπήκε σε τεχνητό κώμα, ενώ ο Ραζβάν θα πάει άμεσα στο Βουκουρέστι.

Η προπονητική του διαδρομή ξεκίνησε το 1978 από την Κόρβινουλ. Στη συνέχεια ανέλαβε την εθνική ομάδα της Ρουμανίας, την οποία καθοδήγησε από το 1981 έως το 1986, συμμετέχοντας και σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου. 

Ακολούθησε μια πλούσια καριέρα σε συλλογικό επίπεδο, με σταθμούς σε ομάδες όπως η Ντινάμο Βουκουρεστίου, η Πίζα και η Μπρέσια, όπου άφησε το στίγμα του σε περισσότερους από 100 αγώνες. 

Η πορεία του στην Ιταλία ολοκληρώθηκε το 1996 με τη Ρετζιάνα, πριν επιστρέψει στη Ρουμανία για τη Ραπίντ Βουκουρεστίου. Λίγο αργότερα, έκανε το μεγάλο βήμα αναλαμβάνοντας την Ίντερ τη σεζόν 1998/99. 

Στη συνέχεια εργάστηκε σε κορυφαίους συλλόγους, όπως η Γαλατάσαραϊ και η Μπεσίκτας, ενώ η πιο εμβληματική περίοδος της καριέρας του ήταν στη Σαχτάρ Ντόνετσκ, όπου παρέμεινε από το 2004 έως το 2016, γράφοντας ιστορία σε 573 αγώνες. 

Αργότερα, συνέχισε την πορεία του στη Ζενίτ, ενώ διετέλεσε και ομοσπονδιακός τεχνικός της εθνικής Τουρκίας από το 2017 έως το 2019. Εργάστηκε επίσης στη Ντιναμό Κιέβου, ενώ η τελευταία του δουλειά ήταν ξανά στον πάγκο της εθνικής Ρουμανίας (2024-2026). 

Η τροπαιοθήκη του ήταν εντυπωσιακή, γεμάτη σημαντικές διακρίσεις. Μεταξύ άλλων, κατέκτησε το Κύπελλο UEFA 2009 με τη Σαχτάρ, το UEFA Super Cup 2000 με τη Γαλατάσαραϊ, καθώς και πολλούς εγχώριους τίτλους. 

Συγκεκριμένα, πανηγύρισε εννέα πρωταθλήματα Ουκρανίας, επτά Κύπελλα και οκτώ Σούπερ Καπ, ενώ κατέκτησε επίσης πρωταθλήματα σε Τουρκία και Ρουμανία με διαφορετικές ομάδες, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.