Όπως και να δεις την πορεία που πραγματοποιεί ο Ολυμπιακός στο φετινό Champions League, δεν μπορείς παρά να «υποκλιθείς».
Όλα φαίνονται απλά, όμως αλήθεια, σε αυτό το επίπεδο, πόσο απλό είναι να τερματίσεις στη 18η θέση της League Phase; Πόσο απλό είναι να είσαι πάνω από ομάδες όπως η Βιγιαρεάλ, η Άιντραχτ, ο Άγιαξ, η Νάπολι, η Μπιλμπάο, η Μπενφίκα, η Μονακό και η Γαλατά;
Και ας μην «γελιόμαστε». Μετά τις πέντε πρώτες αγωνιστικές, όταν οι Πειραιώτες είχαν μόλις δύο βαθμούς, πόσοι ήταν εκείνοι που πίστευαν ότι θα έκανε το απόλυτο στο φινάλε; Το 3/3 στις τελευταίες στροφές της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, σίγουρα δεν είναι κάτι «απλό».
Στο μυαλό του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, πάντως, ήταν. Όχι από την 5η αγωνιστική και έπειτα, αλλά ήδη από την ημέρα που έγινε η κλήρωση. Για την ακρίβεια, λίγα λεπτά πριν, όταν μέσα σε μερικές λέξεις, «έδειξε» γιατί στο φινάλε ο Ολυμπιακός κατάφερε να πάρει μία τεράστια πρόκριση.
Η ερώτηση που δέχθηκε τότε από τους δημοσιογράφους της Cosmote TV, Μιχάλη Τσόχο, Βασίλη Σαμπράκο και Δημήτρη Σπηλιόπουλο, ήταν εάν θα άλλαζε το στυλ παιχνιδιού της ομάδας του, εάν έπαιζε στο Καμπ Νου ή στο Σαντιάγο Μπερναμπέου.
«Θα παίξουμε ως συνήθως. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το στυλ μας. Είμαι ανίκανος να αλλάξω τον τρόπο παιχνιδιού μας. Έχω παίξει με την Οσασούνα και την Έιμπαρ στο Καμπ Νου. Είχαμε φάει οκτώ γκολ κάποια στιγμή. Αλλά, ο Ολυμπιακός είναι ανώτερη ομάδα από τις υπόλοιπες. Το στυλ παιχνιδιού μας είναι ο μόνος τρόπος να πάρουμε κάτι», ήταν η ειλικρινής του απάντηση.
Κρατήστε την τελευταία φράση. Ήταν -τονίζω ξανά- πριν την κλήρωση. Και ας δούμε μετά, την πορεία και τις εμφανίσεις που έκανε ο Ολυμπιακός, απέναντι σε κάθε ομάδα με την οποία κληρώθηκε στη League Phase. Ανεξαρτήτως αποτελέσματος, ακόμα και στα βράδια που τα πάντα στράβωσαν, έμεινε πιστός στις αρχές του. Έμεινε πιστός στην ιδεολογία του προπονητή του. Και στο φινάλε, δικαιώθηκε.
Οι παίκτες πιστεύουν στον προπονητή και αυτή είναι η κινητήριος δύναμη για όλα. Από εκεί και πέρα, το σύστημα αρχίζει να λειτουργεί σχεδόν αυτόματα.
Αυτό ισχύει και στις καλές και στις άσχημες βραδιές. Διότι το reboot είναι απαραίτητο σε αμφότερες τις περιπτώσεις, ώστε να επανέλθεις όπως πρέπει στη συνέχεια.
Η ιδιαιτερότητα στο Άμστερνταμ ήταν πως ο Βάσκος κατάφερε να γυρίσει τον «διακόπτη» της ομάδας του, μέσα στα 12-13 λεπτά που είχε τους παίκτες του στα αποδυτήρια, κατά τη διάρκεια της ανάπαυλας. Αυτό ακριβώς αποτελεί και την καλύτερη απόδειξη για την επίδραση και την εμπιστοσύνη που αποπνέει στους ποδοσφαιριστές του. «Κλείσε μας τα μάτια, δείξε τον δρόμο και θα πάμε».
Απλό; Μόνο στα λόγια και στο… μυαλό του Βάσκου. Ο Μεντιλίμπαρ, όμως, κατάφερε να το κάνει να φαίνεται έτσι και μέσα σε δύο χρόνια, άλλαξε ριζικά το status του Ολυμπιακού στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.
