24/4/2025: Τοποθεσία ΟΑΚΑ ή/και Σούνιο. Θολές οι αναμνήσεις. Η προειδοποίηση για την αποκαθήλωση ενός λαβάρου που απεικονίζει τον Ντέγιαν Μποντιρόγκα από τον… ουρανό του Telekom Center Athens πλέον. Όταν η Εφές άλωσε το ΟΑΚΑ και έφερε στα «μέτρα» της τη σειρά με τον Παναθηναϊκό, με ένα αμφισβητούμενο φάουλ του Πουαριέ στον Κέντρικ Ναν – που δεν δόθηκε – προς το τέλος του ματς να παίζει τον ρόλο του. Τότε ήταν που έπεσε για πρώτη φορά στο… τραπέζι, δημόσια, η ιδέα από πλευράς Δημήτρη Γιαννακόπουλου να… ξηλώσει τον Ντέγιαν Μποντιρόγκα από τις στιγμές της ένδοξης ιστορίας του «τριφυλλιού».
6/3/2026: Αυτό έγινε πράξη κατά τη διάρκεια του «ντέρμπι αιωνίων» με τον Ολυμπιακό για την 30η αγωνιστική της Ευρωλίγκα. Τούτη τη φορά δεν υπήρξε «κάτσε ρε πρόεδρε να το συζητήσουμε». Ρητή εντολή που σήμανε εκτέλεση και την ανάλογη στήριξη εκ μέρους της ΚΑΕ (ενημέρωση στα Media). Καθάρισμα με συνοπτικές διαδικασίες.
Στο ημίχρονο της «αιώνιας» συνάντησης στον Παναθηναϊκό… έβραζαν. «Ως ένδειξη διαμαρτυρίας στον Παναθηναϊκό αποφάσισαν να κατεβάσουν από την οροφή του Telekom Center Athens το λάβαρο με τον Ντέγιαν Μποντιρόγκα». Ναι εκείνο που είχε κατακτήσει ο Παναθηναϊκός στη Θεσσαλονίκη με αντίπαλο την Μακάμπι Τελ Αβίβ, στην πορεία του οποίου ο «Ντέκι» είχε συμβάλει τα μέγιστα.
Τα χρόνια όμως πέρασαν και ο θυμός/εκνευρισμός υπερίσχυσε για τον πρόεδρο της Euroleague. Ο θεσμικός ρόλος – και η ισχύς του – υπερτέρησαν της αθλητικής προσφοράς για ένα «παιδί» του συλλόγου. Όπως ήταν όλοι οι αθλητές που έβαλαν το λιθαράκι τους για τον Παύλο και τον Θανάση Γιαννακόπουλο, στην… γιγάντωση του Παναθηναϊκού. Και αλίμονο αν δεν το έκανε αυτό ο Σέρβος αστέρας για το «τριφύλλι», τη φανέλα του οποίο φόρεσε και τίμησε την τετραετία 1998-2002.
Ο Μποντιρόγκα θεωρείται και όχι άδικα ένας εκ των κορυφαίων ξένων που αγωνίστηκε ποτέ με τα «πράσινα» του Παναθηναϊκού. Τόσο σε επιτεύγματα και προσφορά όσο και σε αγωνιστική ποιότητα/αξία, μιας και το πέρασμά του από την Ελλάδα συνδυάστηκε με την ανέλιξη του Παναθηναϊκού και την σταθεροποίησή του στην κορυφή του ευρωπαϊκού μπάσκετ για πάνω από μία δεκαετία.
Ένας παίκτης που δεν λησμονήθηκε από την συντριπτική μερίδα του φίλαθλου κόσμου του Παναθηναϊκού παρά τα όποια παράπονα για τη διαιτησία τα τελευταία χρόνια. Τιμήθηκε όπως του άρμοζε από τους αδερφούς Γιαννακόπουλους και πήρε την θέση που του άξιζε στο ΟΑΚΑ. Εκεί ανάμεσα στις κορυφαίες φιγούρες που έπαιξαν για τον Παναθηναϊκό. Ως πολύτιμο κομμάτι της ιστορίας, το οποίο… ξεριζώθηκε εν μία νυκτί.
Η μνήμη, οι ρίζες και η αναγνώριση αυτών αποτελούν θεμελιώδη στοιχεία της εξέλιξης. Ναι μπορεί ο ρομαντισμός με τα χρόνια να εκλήπει και να εξαφανίζεται σε έναν κόσμο του επιχειρείν και της ωμής πραγματικότητας, πλην όμως η ιστορία μίας ομάδας και το αφήγημά της, «γράφεται» με τους πρωταγωνιστές.
Ανήκει στον κόσμο και τα πρόσωπα που την σημάδεψαν. Χωρίς αμφιβολία και σε περίοπτη θέση βρίσκεται το κεφάλαιο «Οικογένεια Γιαννακόπουλων» στο βιβλίο με τα… γραμμένα που συνθέτουν τον μπασκετικό Παναθηναϊκό. Πολύχρονη παρουσία, επενδύσεις, εκατομμύρια και θυσίες. Μία γενικότερη εγγύηση.
Ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα όμως δεν είναι για τον Παναθηναϊκό ένας ακόμα πολύ ποιοτικός παίκτης που φόρεσε την φανέλα της ομάδας. Αλλά ένας άνθρωπος που σηματοδότησε την νέα εποχή. Σε ένα μεγάλο βαθμό την έφερε κιόλας με την ταυτότητά του και τη νοοτροπία του νικητή που έσυρε στην Αθήνα.
Ένας παίκτης που έδειξε τον δρόμο, τον χάραξε. Η φανέλα με το 10 στην πλάτη ήταν εγγύηση μέσα στο παρκέ, έθρεψε τον σπόρο της «πράσινης» κυριαρχίας. Και αποκαθηλώνοντάς τον – παρά τις όποιες θεσμικές διαφωνίες – με τέτοιο μάλιστα τρόπο είναι σαν να αποκαθηλώνεις την ίδια σου την ιστορία.
Δικαίωμα του καθενός πολλώ δε μάλλον του ισχυρού άνδρα και του ανθρώπου που βάζει τα χρήματα να αποφασίζει ποιον θα τιμά ο σύλλογος στον οποίο κάνει κουμάντο και είναι το αφεντικό με. Δικαίωμα και των φίλων της ομάδας όμως αυτοί φωτίζουν το όποιο έμβλημα, να ξεχωρίσουν την αντίθεση-προσωρινή τους πίκρα για μία κατάσταση αισθανόμενοι αδικημένοι από την ίδια την ιστορία. Από την οποία ένα τέτοιο μέλος δεν «σβήνεται» έτσι εύκολα.
