Τα ελληνικά media τον έβαλαν στο… εδώλιο ως τον «κακό» της υπόθεσης, του κόλλησαν τη στάμπα του προκλητικού όπως έκαναν και οι φίλοι του Παναθηναϊκού, δίνοντας κίνητρο στην ομάδα του Εργκίν Αταμάν. Ή τουλάχιστον έτσι θεώρησαν άπαντες.

Τα λόγια του παρερμηνεύτηκαν, μεταφράστηκαν διαφορετικά σε σχέση με την ουσία και όσων είχε πει. Σε τελική ανάλυση όμως, ο Ζαν Μοντέρο ήταν εκείνος που το πήρε προσωπικά όλο αυτό στη σειρά με τον Παναθηναϊκό κάνοντας… όργια.

Ο πρώτος παίκτης στην ιστορία της Euroleague που άγγιξε τους 100 πόντους (93) και το ρεκόρ στις τελικές πάσες, πήρε τη Βαλένθια από το χέρι και την οδηγήσε μέχρι το Final Four της Αθήνας. Όχι μονάχος του φυσικά αφού αυτό που «έχτισε» και δημιούργησε ο Πέδρο Μαρτίνεθ, δεν θα μπορούσε να (υπο)στηριχθεί στη μονάδα.

Ο Ζαν Μοντέρο ωστόσο, ο «πλαστικός» αυτός γκαρντ που δεν σου γεμίζει το μάτι εκ πρώτης όψεως, πραγματοποίησε κόντρα στον «μπαρουτοκαπνισμένο» Παναθηναϊκό εμφανίσεις καριέρας ανεβάζοντας αισθητά τα νούμερά του.

Από +4,2 πόντους κατά μέσο όρο ανα ματς μέχρι +1,1 ασίστ και το εντυπωσιακό +9 μονάδες ανά παιχνίδι στο σύστημα αξιολόγησης έγραψε ο Ζαν Μοντέρο στα playoffs σε σχέση με την ούτως ή άλλως γεμάτη στατιστική του στην κανονική διάρκεια. Έπαιζε βέβαια και περίπου έξι λεπτά παραπάνω…

Παρακολουθώντας ωστόσο κανείς την εξέλιξη της (σύντομης ακόμα) καριέρας του, κάθε άλλο παρά αναπάντεχη δεν μοιάζει η πορεία του αλλά περισσότερο ως φυσική εξέλιξη των πραγμάτων.

Όλα τα παραπάνω για τον Δομινικανό Ζαν Μοντέρο που πολύ πριν αποτελέσει ένα ακόμα «υπερπόντιο» λαβράκι των ισπανικών ομάδων και του παγκοσμίου δικτύου τους που θα έπρεπε όλοι στην Ευρώπη να ζηλεύουν, έκανε τα πρώτα του βήματα χρησιμοποιώντας μία ρόδα από ποδήλατο για στεφάνι στη γενέτειρά του το Σάντο Ντομίνγκο.

Ξεκίνησε να παίζει πιο σοβαρά μπάσκετ περίπου στα 11 του και το Club Dosa πριν μετακομίσει στην ακαδημία DME στη Φλόριντα (20 πόντοι και οκτώ ριμπάουντ ανά ματς κατά μέσο όρο παίζοντας με παιδιά μεγαλύτερα της ηλικίας του) αφού το ταλέντο του, δεν μπορούσε να χωρέσει στην αγαπημένη του πατρίδα.

Το τουρνουά ωστόσο που τον έβαλε μια και καλή στον μπασκετικό χάρτη των prospects και το οποίο του έδωσε το διαβατήριο για την Ευρώπη σε ηλικία 16 μόλις ετών, ήταν το FIBA Americup U-16 του 2019 στη Βραζιλία. Εκεί όπου ο Ζαν Μοντέρο έλαμψε και έλαβε προτάσεις από Ισπανία μεριά και διάφορα λύκεια των ΗΠΑ.

Την πρώτη εβδομάδα του Ιούνη λίγο πριν σβήσει 16 κεράκια στην τούρτα γενεθλίων του, ο νεαρός ηγέτης της Βαλένθια έκανε πράματα και θάματα στο Μπελέμ, οδηγώντας τη Δομινικανή Δημοκρατία στην 3η θέση και το χάλκινο μετάλλιο, πάνω από την Αργεντινή και τους διοργανωτές.

Πώς; Τελιώνοντας το τουρνουά με 30.3 (!) πόντους κατά μέσο όρο, 9.5 ριμπάουντ και 3.3 κλεψίματα. Ένα «τρελό» νούμερο, το οποίο εκτοξεύτηκε μετά τον μικρό τελικό κόντρα στην «αλμπισελέστε» αφού ο «δαιμόνιος» πιτσιρίκος Ζαν Κλαούντιο Μοντέρο Μπερόα τελείωσε το παιχνίδι με 49 πόντους και 12 ριμπάουντ, την ίδια ώρα που ολόκληρη η ομάδα του έβαλε 80 και οι Αργεντίνοι 77.

Οι εντυπωσιακές του εμφανίσεις προσέλκυσαν το ενδιαφέρον διαφόρων σκάουτερ για λογαριασμό ομάδων της Ιβηρικής με τον ίδιο να καταλήγει εν τέλει στο (σπουδαίο) πρόγραμμα νέων της Γκραν Κανάρια.

Και τον Δεκέμβρη του 2019 σφηνώθηκε μια και καλή στο μυαλό των ανθρώπων της Βαλένθια όταν έκανε «όργια» (21.8 πόντοι, 4.8 ριμπ., 4 ασίστ, 1.8 κλεψίματα) στην πόλη τους σε ένα προκριματικό τουρνουά της Adidas Next Generation, όντας… πρόβλημα για τους αντιπάλους του από πολύ μικρός.

Πέντε χρόνια μετά, αφού έπαιξε Ευρώπη (EuroCup) στα 18 του και πήγε από εδώ και εκεί στην Ισπανία σαν δανεικός για να «ψηθεί», η Βαλένθια αποδείχθηκε ο προορισμός αποθέωσης του Ζαν Μοντέρο που έχει κάνει… κρότο στην Ευρώπη και όχι μόνο με φημισμένα κολέγια των ΗΠΑ να προσφέρουν «γη και ύδωρ» για μια χρονιά του εκεί.