Ο Ταϊρίκ Τζόουνς «έπιασε» Λιμάνι και θα φορέσει τη φανέλα του Ολυμπιακού, ενισχύοντας την frontline της ομάδας του Γιώργου Μπαρτζώκα.
Στο αγωνιστικό σκέλος, οι Πειραιώτες προσθέτουν σίγουρα έναν παίκτη που ήθελαν πολύ, για να γίνουν ακόμα πιο δυνατοί κάτω από τη ρακέτα. Ο Αμερικανός σέντερ, όμως, έχει μία πολύ δυνατή ιστορία, μακριά από τα παρκέ. Μία οικογενειακή τραγωδία που έζησε, όταν ήταν ακόμα μικρό παιδί.
Παρ’ όλα αυτά, δεν πρόκειται για κάτι κρυφό. Αυτό το φρόντισε ο ίδιος, αφού το Νο. 88 που επιλέγει για τη φανέλα του, δεν είναι τυχαίο. Αντίθετα, είναι εκεί για να του θυμίζει ένα πρόσωπο.
Ο Ταϊρίκ Τζόουνς, δύο ημέρες πριν κλείσει τα πέντε του χρόνια, έχασε τον πατέρα του. Ο Λέστερ Τζόουνς άφησε την τελευταία του πνοή στον ποταμό Κονέκτικατ, έπειτα από ένα επεισόδιο με την αστυνομία.
Έκτοτε, η μητέρα του, Πετρόνια Μπέιλι, στάθηκε δίπλα σε εκείνον και τον αδελφό του, χωρίς όμως ποτέ να προσπαθήσει να «αντικαταστήσει» τον πατέρα τους.
«Ποτέ δεν προσπάθησε να πάρει τη θέση του πατέρα μου, απλώς ήταν πάντα ο εαυτός της. Δεν προσπάθησε ποτέ να πει, άκου, θα είμαι ο πατέρας και η μητέρα σου. Αλλά με άφηνε να ξέρω ότι φέρομαι όπως ο πατέρας μου. Αυτή η συμπεριφορά που έχεις, φέρεσαι όπως ο πατέρας σου. Κάνεις κάποια πράγματα όπως ο πατέρας σου. Και πάντα είχα μια στοίβα από φωτογραφίες», είχε αναφέρει σε μία παλαιότερη συνέντευξή του στην Euroleague.
Το Νο.88, λοιπόν, δεν είναι καθόλου τυχαίο. Αυτό ήταν το παρατσούκλι που είχε δώσει στον μικρό Ταϊρίκ ο πατέρας του. Γιατί «88»; Διότι, γεννήθηκε με βάρος 8.8 pounds! Έτσι, αυτός είναι ο δικός του τρόπος, για να «κουβαλά» πάντα μαζί τον πατέρα του.
«Η πρώτη φορά που πήρα τον αριθμό 88 ήταν όταν έπαιζα ποδόσφαιρο ως παιδί. Και η μαμά μου είπε: «Ο πατέρας σου σε φώναζε 88, γιατί γεννήθηκες με βάρος 8.8 pounds. Έτσι ξεκίνησε αυτό. Όταν γεννήθηκα, ο πατέρας μου αμέσως με είπε 88, και έμεινε. Από τότε, όποτε είχα τη δυνατότητα να φορέσω τον αριθμό 88 στο γήπεδο του μπάσκετ, τον κράτησα».
Το 88 ήταν και το πρώτο -από τα πολλά- τατουάζ, που έκανε ο Ταϊρίκ Τζόουνς. Πολλά εκ των οποίων είχαν ως σκοπό να τιμήσουν ολόκληρη την οικογένειά του.
Για την μητέρα του, ωστόσο, έχει ξεχωριστό τατουάζ, που δεν χρειάζεται μελάνι. «Το χαμόγελό μου είναι ένα μόνιμο τατουάζ της μητέρας μου. Γι’ αυτό με βλέπετε πάντα να χαμογελάω», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά.
