Ο Λιονέλ Μέσι «έγραψε» το τελευταίο του κεφάλαιο με την Εθνική Αργεντινής, με την ατμόσφαιρα στο «Μονουμεντάλ» να είναι συναισθηματικά φορτισμένη. Τόσο για τους 85.000 φιλάθλους που βρέθηκαν στις εξέδρες, όσο και για τους εκατομμύρια ανθρώπους που παρακολούθησαν το «last dance» του Αργεντίνου «μάγου» από την τηλεόραση.
Η «Αλμπισελέστε» επικράτησε με 3-0 του Μπενίν, με τον «Pulga» να βάζει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του στην αναμέτρηση. Σκόραρε μία φορά από την άσπρη βούλα, ενώ μοίρασε και δύο ασίστ, για τα τέρματα που πέτυχαν οι Οταμέντι και Νίκο Παζ.
Όπως είναι λογικό, στην ομιλία του μπροστά στο κοινό της Αργεντινής, ο Λιονέλ Μέσι προκάλεσε ρίγη συγκίνησης.
Όμως, πριν αναφερθεί σε οτιδήποτε άλλο, πρώτα μνημόμευσε τον πιο ξεχωριστό άνθρωπο που είχε στη ζωή του και βρισκόταν στο πλευρό του σε κάθε του βήμα. Ο λόγος, φυσικά, για τον πατέρα του, Χόρχε Μέσι, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από μερικούς μήνες, σε ηλικία 68 ετών. «Το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι εκείνος», τόνισε χαρακτηριστικά.
«Είναι δύσκολο να πεις κάτι, πολλά τα συναισθήματα, προφανώς και αυτό που σκέφτομαι είναι όσα περάσαμε και πόσο σημαντικό ήταν για μένα να φοράω αυτή τη φανέλα. Οι δύσκολες στιγμές που περάσαμε και δεν θέλω να θυμάμαι, αλλά πάντα δίναμε το μέγιστο των δυνατοτήτων μας. Ό,τι καλύτερο μου συνέβη ήταν το να αγωνίζομαι με την εθνική Αργεντινής.
Στο τελευταίο Μουντιάλ είχαμε ένα όνειρο, δώσαμε τα πάντα, το παιχνίδι με την Αγγλία ήταν κάτι αδιανόητο σε συναισθήματα. Παλέψαμε όπως πάντα για αυτή τη φανέλα, αλλά δυστυχώς δεν γίναμε πρωταθλητές, αλλά δεν είχα καμία αμφιβολία ότι όλοι όσοι έπαιξαν έδωσαν τα πάντα. Όλο αυτό το διάστημα όλοι οι συμπαίκτες μου μου έδωσαν την ευκαιρία να ζήσω το όνειρό μου. Έχω τεράστια περηφάνια που βρέθηκα και ήμουν ανταγωνιστικός με όλα αυτά τα παιδιά.
Είναι ένα πολύ δύσκολο βράδυ, μία δύσκολη στιγμή για μένα. Το να μην ξαναπαίξω για την εθνική είναι ένας πολύ μεγάλος πόνος για μένα. Είμαι περήφανος που όλη η χώρα βρέθηκε στο πλάι μου και είμαι ευγνώμων για αυτό, για όσα κατάφερα να ζήσω με την πατρίδα μου. Είχαμε πάντα γεμάτες εξέδρες, μας ακολουθούσατε παντού σε όλο το κόσμο, σε όλες τις διοργανώσεις. Η κορυφαία στιγμή στη καριέρα μου, ήταν η στιγμή που επιστρέψαμε στην Αργεντινή μετά τη κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου για το πρώτο ματς. Σας ευχαριστώ πολύ.
Δεν μπορώ να μην αναφέρω την πιο λυπηρή στιγμή της καριέρας μου, όταν ανακοίνωσα ότι θα σταματήσω, αλλά μετά από αυτό, όλοι εσείς, ακόμα και τα μικρά παιδιά, μου ζητήσατε να επιστρέψω και αποδείξαμε ότι ενωμένοι μπορούσαμε να ξεπεράσουμε όλες τις δυσκολίες και αυτή τη στιγμή είμαστε ενωμένοι όσο ποτέ άλλοτε.
Μιλάω συνέχεια τώρα διότι δεν θέλω να φύγω από εδώ.
Έπρεπε να δημιουργήσουμε μία πολύ δυνατή εθνική ομάδα και το καταφέραμε, Αν δεν ήμασταν μια δυνατή ομάδα δεν θα μπορούσαμε να καταφέρουμε όσα καταφέραμε μαζί τα τελευταία χρόνια. Είμαι περήφανος που είμαι Αργεντινός και θέλω να σας ευχαριστήσω για ακόμη μία φορά και να σας πω ότι σας αγαπώ».
