Συνέντευξη στον Διονύση Καλαϊζή
Το Παγκόσμιο Κύπελλο συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς. Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για το μεγάλο αφιέρωμα του Ole.gr που πηγαίνει σε μία μεγάλη «έκπληξη».
Όχι επειδή είναι στη διοργάνωση, αλλά για το «πώς» τα κατάφερε. Η Νορβηγία ήταν ΑΠΙΘΑΝΗ στην προκριματική φάση και «τρόμαξε» τους πάντες.
Ποιος είναι ο ποδοσφαιριστής που θα την «εκπροσωπήσει»; Ο Ταρίκ Ελιουνούσι! Στα 38 του θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ακόμα στους αγωνιστικούς χώρους, αλλά εδώ και δύο χρόνια έχει αποφασίσει να αποσυρθεί και να ξεκινήσει μία νέα καριέρα ως ατζέντης.
Ο πρώην παίκτης του Ολυμπιακού «άνοιξε» την καρδιά του στο Ole.gr σε μία απολαυστική συζήτηση που «κάλυψε» τα πάντα. Από την εθνική ομάδα της Νορβηγίας, από το όνειρο του Μουντιάλ που δεν έζησε, μέχρι τους Τάκη Λεμονή και Μπέσνικ Χάσι, ενώ αποκάλυψε και τι του «έλειψε» από την καριέρα του στην Ελλάδα!
«Ίσως να μην ήταν γραφτό να ζήσω ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, ίσως το ζήσουν τα παιδιά μου»
-Η Νορβηγία προκρίθηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο μετά από πολλά χρόνια. Τι σημαίνει αυτό για τον κόσμο της;
«Σημαίνει πάρα πολλά. Η Νορβηγία προσπαθεί να προκριθεί σε κάποια μεγάλη διοργάνωση τα τελευταία περίπου 20 χρόνια. Η τελευταία φορά που συμμετείχε σε Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν το 1998, ενώ η τελευταία συμμετοχή της σε EURO ήταν το 2000. Έχει περάσει πολύς καιρός.
Η εθνική ομάδα δυσκολεύτηκε αρκετά όλα αυτά τα χρόνια. Προσπάθησε πολλές φορές να προκριθεί, αλλά δυστυχώς ήταν άτυχη. Έχασε στα Play Offs, έχασε την πρόκριση στα τελευταία λεπτά αγώνων. Ήταν πραγματικά πολύ κοντά αρκετές φορές. Νομίζω ότι ήταν περισσότερο θέμα νοοτροπίας. Κάθε φορά που η Νορβηγία πλησίαζε στον στόχο, τελικά δεν τα κατάφερνε.
Αυτή τη φορά όμως είναι πολύ σημαντικό για την ομάδα και για ολόκληρη τη χώρα. Είναι ωραίο για το έθνος να ενώνεται και να έχει κάτι να περιμένει με ανυπομονησία. Έχουν περάσει τόσα πολλά χρόνια.
Επίσης, το ποδόσφαιρο στη Νορβηγία βρίσκεται σε πολύ καλό επίπεδο τα τελευταία χρόνια. Αν δεις τους Νορβηγούς παίκτες και το επίπεδο των ευρωπαϊκών ομάδων, έχουμε αυτή τη στιγμή δύο από τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο. Υπάρχουν πολλά υποσχόμενα ταλέντα και γενικά το νορβηγικό ποδόσφαιρο ακολουθεί μια πολύ καλή πορεία».
-Η Νορβηγία ήταν εξαιρετική στα προκριματικά. Πιστεύετε ότι μπορεί να κάνει καλή πορεία και στο Παγκόσμιο Κύπελλο;
«Είναι δύσκολο να το πεις. Είναι διαφορετικό πράγμα να προκριθείς και διαφορετικό να αγωνιστείς στην τελική φάση. Πιστεύω σε αυτά τα παιδιά. Πιστεύω σε αυτούς τους παίκτες. Έχουν πολύ ταλέντο. Έχουν όλα όσα χρειάζονται. Ίσως να μην έχουν εμπειρία, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να την αποκτήσεις για να αγωνιστείς σε αυτό το επίπεδο.
Θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε τη νοοτροπία της ομάδας. Έδειξαν χαρακτήρα στα προκριματικά, όμως η φάση των ομίλων σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Ελπίζω πραγματικά να δούμε κάτι ξεχωριστό και να εκπλήξουν τους πάντες. Έχουν ταλέντο, έχουν ποιότητα, έχουν εξαιρετικό κλίμα μέσα στην ομάδα. Όμως το Μουντιάλ είναι διαφορετικό.
Το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει. Βλέπεις το Μαρόκο, για παράδειγμα, που εξέπληξε πολλούς στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ. Αντιμετώπισε μεγάλες ομάδες όπως η Ισπανία, η Γερμανία και το Βέλγιο. Βλέπουμε επίσης πολλές νέες και άπειρες ομάδες να πετυχαίνουν σπουδαία πράγματα. Η Γεωργία, για παράδειγμα, έκανε εξαιρετική πορεία. Το ίδιο και η Αλβανία στο τελευταίο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Οι ‘μικρές χώρες’ μπορούν πλέον να ανταγωνιστούν τις μεγάλες. Ας ελπίσουμε ότι η Νορβηγία θα είναι μία από αυτές».
–Δεν αγωνίστηκες ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου. Είναι κάτι που ήθελες πολύ να πετύχεις στην καριέρα σου;
«Ναι, φυσικά. Είναι το μοναδικό πράγμα που μου λείπει από την καριέρα μου. Αυτό ήταν το όνειρό μου, να συμμετάσχω σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο ή σε ένα EURO.
Φτάσαμε κοντά αρκετές φορές. Συνεργάστηκα με τέσσερις διαφορετικούς προπονητές σε διαφορετικές περιόδους και με όλους βρεθήκαμε πολύ κοντά στην πρόκριση. Δεν τα καταφέραμε όμως. Είναι κάτι που το σκέφτηκα πολλές φορές. Αλλά τι μπορείς να κάνεις; Ίσως να μην ήταν γραφτό να το ζήσω εγώ. Ίσως να το ζήσουν τα παιδιά μου».
-Πώς προέκυψε η μεταγραφή σας στον Ολυμπιακό; Πώς νιώσατε όταν μάθατε για το ενδιαφέρον;
«Πάμε αρκετά χρόνια πίσω. Εκείνη την περίοδο βρισκόμουν στη Γερμανία και περνούσα πολύ καλά. Στη Χόφενχαϊμ είχαμε προπονητή τον Γιούλιαν Νάγκελσμαν, ο οποίος σήμερα είναι ο Ομοσπονδιακός τεχνικός της Γερμανίας.
Ήταν πολύ νέος τότε. Άλλαξε κάπως τον τρόπο που παίζαμε. Εγώ ήμουν κυρίως εξτρέμ. Όταν ανέλαβε, γύρισε το σύστημα σε διάταξη με πέντε αμυντικούς. Δεν παίζαμε πλέον με εξτρέμ και έτσι έπρεπε ουσιαστικά να ξεκινήσω από την αρχή.
Προσπάθησα να παίξω στον άξονα, αλλά δεν ήταν η θέση μου. Δοκίμασα επίσης ως wing-back. Ούτε αυτή ήταν η φυσική μου θέση. Τότε εμφανίστηκε ο Ολυμπιακός και έδειξε ενδιαφέρον. Όπως σου είπα, ένα από τα μεγάλα όνειρά μου ήταν να παίξω στο Champions League.
Ο Ολυμπιακός κατακτούσε σχεδόν πάντα το πρωτάθλημα στην Ελλάδα και προκρινόταν στο Champions League. Είδα αυτή την ευκαιρία και αποφάσισα να την εκμεταλλευτώ. Ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία. Μια πραγματικά ξεχωριστή εμπειρία να ζήσεις το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα.
Η ατμόσφαιρα, το πάθος που υπάρχει γύρω από το ποδόσφαιρο, ήταν εντελώς διαφορετικά από όσα είχα συνηθίσει στη Γερμανία. Ήταν μια πραγματικά σπουδαία εμπειρία».
«Αρκετοί γύρω από την ομάδα δεν ήταν ικανοποιημένοι, με τον τρόπο που κερδίζαμε με τον Μπέντο»
-Ήρθες σε μια περίοδο όπου ο Ολυμπιακός είχε αρκετές αλλαγές προπονητών. Πιστεύεις ότι αν υπήρχε μεγαλύτερη σταθερότητα, η ομάδα θα μπορούσε να πετύχει περισσότερα στην Ευρώπη;
«Αυτό συμβαίνει συχνά στους μεγάλους συλλόγους. Αν δεν υπάρχουν αποτελέσματα, τότε έρχεται η αστάθεια.
Τη δική μου χρονιά κατακτήσαμε το πρωτάθλημα. Είχαμε προπονητή τον Πάουλο Μπέντο. Νομίζω, όμως, ότι αρκετοί άνθρωποι γύρω από την ομάδα δεν ήταν ικανοποιημένοι με τον τρόπο που κερδίζαμε. Ξέρεις πώς είναι στον Ολυμπιακό. Πάντα υπάρχει κάτι που ενοχλεί τον κόσμο.
Δεν ξέρω ακριβώς τι συνέβη, αλλά έφυγε λίγο πριν ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα. Η μάχη για τον τίτλο ήταν αρκετά κλειστή εκείνη την περίοδο.
Τελικά, καταφέραμε να πάρουμε το πρωτάθλημα, όμως στη συνέχεια ήρθε νέος προπονητής κατά την προετοιμασία».
«Ο Χάσι μού είπε ότι ήθελε να φέρει δικούς του παίκτες»
«Επρόκειτο να αγωνιστούμε στο Champions League. Όταν επέστρεψα από τις υποχρεώσεις μου με την εθνική ομάδα, ο Χάσι μού είπε ότι ήθελε να φέρει δικούς του παίκτες.
Μου εξήγησε ότι μπορούσα να παραμείνω στον σύλλογο αν το επιθυμούσα, όμως θα αγωνιζόμουν μόνο στο πρωτάθλημα και δεν θα βρισκόμουν στη λίστα του Champions League. Και αυτό ήταν το μεγάλο μου όνειρο. Να παίξω στο Champions League».
-Αυτός ήταν ο βασικός λόγος της αποχώρησής σου;
«Όταν επέστρεψα το καλοκαίρι από την εθνική ομάδα για την προετοιμασία, ο Χάσι είχε ήδη τα δικά του σχέδια. Ήθελε να φέρει δικούς του ποδοσφαιριστές. Αυτά συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο. Μερικές φορές οι προπονητές έχουν διαφορετικές ιδέες και διαφορετικά πλάνα. Για μένα όμως ήταν ένα μεγάλο πλήγμα, γιατί ήθελα πραγματικά να ζήσω την εμπειρία του Champions League με τον Ολυμπιακό. Ήξερα επίσης ότι μπορούσα να βοηθήσω την ομάδα.
Ο Χάσι είχε τις δικές του επιλογές. Μου είπε ξεκάθαρα ότι δεν θα ήμουν στη λίστα του Champions League. Έτσι έπρεπε να βρω μια άλλη λύση, γιατί το όνειρό μου ήταν να παίξω στη διοργάνωση. Η μοναδική πραγματική επιλογή που παρουσιάστηκε τότε ήταν η Καραμπάγκ στο Αζερμπαϊτζάν.
Είχαν προκριθεί στο Champions League και επικοινώνησαν μαζί μου λίγες ημέρες αργότερα. Αποφάσισα να πάρω την ευκαιρία. Όμως στην τελευταία μου προπόνηση με τον Ολυμπιακό τραυματίστηκα, λίγο πριν ολοκληρωθεί η μεταγραφή. Κατάφερα τελικά να αγωνιστώ στο Champions League με την Καραμπάχ, όμως δεν είχα αναρρώσει πλήρως.
Έπαιξα κάποια παιχνίδια, αλλά δεν ήμουν στο 100%. Τουλάχιστον κατάφερα να πραγματοποιήσω το όνειρό μου και να αγωνιστώ στη διοργάνωση. Δυστυχώς όμως δεν το έζησα με τον Ολυμπιακό. Και αυτό ήταν το μεγαλύτερο όνειρό μου. Να παίξω στο Champions League με τον Ολυμπιακό. Αλλά μερικές φορές έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Πρέπει να συνεχίζεις μπροστά».
«Ήξερα αργά ή γρήγορα ότι θα αποχωρήσει ο Χάσι»
-Ο Χάσι έμεινε τελικά μόνο λίγους μήνες στον Ολυμπιακό. Το σκέφτηκες ποτέ ότι αν περίμενες λίγο, ίσως τα πράγματα να άλλαζαν;
«Ήξερα ότι αυτό μπορούσε να συμβεί. Ήξερα επίσης ότι δεν ήμουν στη λίστα του Champions League. Αυτό ήταν το βασικό θέμα. Ήξερα ότι αργά ή γρήγορα πιθανότατα θα αποχωρούσε. Έβλεπα τον τρόπο που διαχειριζόταν την ομάδα και δεν θεωρούσα ότι ήταν αρκετός για έναν σύλλογο αυτού του επιπέδου.
Το γνώριζα. Όμως δεν είχε σημασία. Όταν δηλώνεται η λίστα για τη φάση των ομίλων, η απόφαση έχει παρθεί. Γνώριζα ότι θα έπαιζα μόνο στο ελληνικό πρωτάθλημα και όχι στο Champions League. Γι’ αυτό και αποφάσισα να φύγω».
«Ο Λεμονής ήθελε όλοι οι παίκτες να είναι κομμάτι της ομάδας»
-Συνεργάστηκες επίσης με τον Τάκη Λεμονή. Πώς ήταν η συνεργασία σας;
«Ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος. Νοιαζόταν πραγματικά για τους παίκτες του. Ήρθε μετά τον Πάουλο Μπέντο και μαζί του καταφέραμε να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα. Ήταν από τους προπονητές που ήθελαν όλοι οι ποδοσφαιριστές να νιώθουν κομμάτι της ομάδας. Τον συμπαθούσα πάρα πολύ.
Κατακτήσαμε το πρωτάθλημα μαζί. Δυστυχώς αποχώρησε κι εκείνος λίγο καιρό αργότερα. Όταν ήρθε ο Χάσι, έφερε μια διαφορετική φιλοσοφία και διαφορετικές ιδέες. Τελικά, αυτή η κατάσταση δεν κράτησε για πολύ».
«Η σιωπή όταν έβαλα το γκολ στην Μπεσίκτας ήταν απίστευτη»
-Είναι το γκολ που πέτυχες απέναντι στην Μπεσίκτας ένα από τα καλύτερα της καριέρας σου;
«Ναι, ήταν μια πολύ όμορφη στιγμή. Η σιωπή στο γήπεδο μετά το γκολ ήταν απίστευτη. Η ατμόσφαιρα ήταν πραγματικά τρελή. Ειδικά όταν είχαμε εμείς την μπάλα, υπήρχαν συνεχώς αποδοκιμασίες και σφυρίγματα.
Θυμάμαι ότι δύο ημέρες αργότερα εξακολουθούσα να ακούω τον θόρυβο στα αυτιά μου. Όμως τη στιγμή που μπήκε το γκολ με το ψαλιδάκι, το γήπεδο βυθίστηκε στη σιωπή. Ήταν ένα καταπληκτικό συναίσθημα. Ήταν πραγματικά υπέροχο να ζήσω αυτή την εμπειρία. Είχα ζήσει επίσης πολύ όμορφες στιγμές με τον Ολυμπιακό στο Europa League. Αν θυμάμαι καλά, φτάσαμε μέχρι τους ‘16’. Και τα παιχνίδια με την Μπεσίκτας ήταν ιδιαίτερα άτυχα για εμάς.
Αν θυμάμαι καλά, στην Τουρκία έμειναν και με δέκα παίκτες από το πρώτο ημίχρονο. Παρ’ όλα αυτά, θεωρώ ότι έπρεπε να είχαμε κερδίσει το πρώτο παιχνίδι στην έδρα μας. Δεν τα καταφέραμε. Νομίζω ότι δεχθήκαμε ένα γκολ από δικό μας λάθος. Ο τερματοφύλακάς μας έκανε ένα λάθος και δεν πήραμε το αποτέλεσμα που θέλαμε. Γιατί εκτός έδρας ήταν έτσι κι αλλιώς πολύ δύσκολο. Ήμασταν πραγματικά πολύ κοντά. Θα ήθελα επίσης να έχω ζήσει παρόμοιες στιγμές στο Champions League. Θυμάμαι ότι μιλούσα πολλές φορές με τον Ομάρ (σ.σ. Ελαμπντελαουί)και μου περιέγραφε τις εμπειρίες του με τον Ολυμπιακό στη διοργάνωση. Μου μιλούσε για τα παιχνίδια απέναντι στην Μπαρτσελόνα, τη Γιουβέντους και άλλες μεγάλες ομάδες.
Μου έλεγε ότι η ατμόσφαιρα ήταν απίστευτη. Επίσης παρακολούθησα τον Ολυμπιακό στο Champions League απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης. Μπορεί να μην ήρθε το αποτέλεσμα, αλλά η ατμόσφαιρα ήταν διαφορετική. Είναι το κορυφαίο επίπεδο στην Ευρώπη. Γι’ αυτό ήθελα τόσο πολύ να ζήσω αυτή την εμπειρία με τον Ολυμπιακό».
Το Υ.Γ του Ταρίκ Ελιουνούσι:
«Θέλω πραγματικά να πω πόσο αγαπώ την Ελλάδα. Αγαπώ τη νοοτροπία των ανθρώπων, το φαγητό, τη χώρα, την κουλτούρα.
Παρότι έμεινα εκεί για μικρό χρονικό διάστημα, ερωτεύτηκα την ελληνική κουλτούρα. Ακόμη και σήμερα, κάποιες φορές ακούω ελληνική μουσική στο αυτοκίνητό μου. Όλη η εμπειρία ήταν πραγματικά υπέροχη. Το πάθος για το ποδόσφαιρο, οι άνθρωποι, η ατμόσφαιρα, όλα. Ήταν τέλεια. Το μόνο που εύχομαι είναι να είχε κρατήσει λίγο περισσότερο.
Παρ’ όλα αυτά, είμαι σίγουρος ότι θα επιστρέψω στον Πειραιά, στην Αθήνα και γενικά στην Ελλάδα ως τουρίστας. Και ελπίζω να παρακολουθήσω και μερικούς αγώνες».
Δείτε όλες τις συνεντεύξεις του αφιερώματος του Ole.gr, με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, πατώντας ΕΔΩ.
