Υπάρχει άραγε κανείς, όσο κι αν εχει μυηθεί στην ιστορία και τον βίο του Αρμάντο Ντιέγκο Μαραντόνα, όσο μεγάλος ή μικρός φαν του κι αν ήταν, που δεν τον έχει συνδέσει με το «χέρι του θεού»; Ο Αργεντινός παικταράς με τα τσαλιμάκια του που έκανε ό,τι ήθελε τις αντίπαλες άμυνες, δεν έχει σκοράρει μονάχα σε χορτάρι χρησιμοποιώντας το χέρι του. Αλλά και σε γήπεδο κλειστό, για χάρη του αντίπαλου δέους του ποδοσφαίρου.
Δύο χρόνια μετά τον ιστορικό και χιλιοπαιγμένο προημιτελικό της «αλμπισελέστε» με την Αγγλία και εκείνο το εμβληματικό, αντικανονικό αλλά στα όρια του μύθου γκολ, ο Ντιεγκίτο εθεάθη στην πολή που λατρεύεται σαν θεός τόσα χρόνια μετά με μία μπάλα μπάσκετ.
Όχι δεν σταμάτησε στον δρόμο και την έπιασε τυχαία αλλά έδωσε το «παρών» όπως και οι υπόλοιποι συμπαίκτες του μερικούς μήνες μετά την πρώτη κατάκτηση της Serie A στο θρυλικό «Μάριο Αρτζέντο». Σε ένα εσωτερικό διπλό – για φιλανθρωπικούς σκοπούς – με την μπασκετική Νάπολι, ένα ματς επίδειξης.
Όπως ήταν φυσικό επακόλουθο, οι ντόπιοι που χαίρονταν τον τεράστιο Μαραντόνα με την ποδοσφαιρική του περιβολή να… αλωνίζει στο χορτάρι, γέμισαν ασφυκτικά το γήπεδο για να τον καμαρώσον σε έναν ασυνήθιστο ρόλο.
Παρά την πρωτότυπη κατάσταση, ο Μαραντόνα με το Νο10 φυσικά στην πλάτη, έδειξε πως το χάρηκε και με το παραπάνω, πανηγυρίζοντας τα καλάθια του. Από βολές μέχρι λέι απ και σουτ μέσης απόστασης. Φημολογείται μάλιστα πως κάποια στιγμή, ολοκλήρωσε ένα μπάσιμο με τον χαρακτηριστικό τρόπο του μέγιστου την δεκαετία των 70’s Τζούλιους Έρβινγκ για να τον τιμήσει.
Η «μαγεία» μεταφέρθηκε και στην πορτοκαλί θεά. Ένα απίστευτο ντοκουμέντο.
