Ο 43ος αυθεντικός μαραθώνιος της Αθήνας έχει ήδη καταχωρηθεί στα κιτάπια της ιστορίας με τον Αιθίοπα νικητή να επιστρέφει στην πατρίδα του και τον Πανελληνιονίκη Κώστα Σταμούλη, στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Το Αγρίνιο. Εκεί που μεγάλωσε, ζει και προπονείται.

Μία οικεγένεια δρομέων, οι δύο εξ΄ αυτών (Κώστας και Νίκος) συνεχίζουν να… χαλαρώνουν όπως σημείωσε ο Έλληνας νικητής του δύσκολου και απαιτητικού αυτού ιστορικού αγώνα στο Ole.gr, μέσω του τρεξίματος.

Ακόμα κι αν χρειάζεται να το κάνουν σε ένα «χαλασμένο» τερέν στο Δημοτικό Στάδιο της πόλης που θέλει όλο αλλαγή. Και είναι το μόνο που ζητάει από την Πολιτεία και τους αρμόδιους φορείς. Παρότι παραδέχθηκε ο Κώστας Σταμούλης στη συνέντευξη που παραχώρησε λίγες ώρες αφότου τερμάτισε κάτω από πολλά χειροκροτήματα στο Καλλιμάρμαρο σε χρόνο 2:17:37, πως χρήματα πήρε για πρώτη φορά από την μεγάλη προσπάθεια που καταβάλει, το τελευταίο διάστημα. Με τη μορφή μπόνους από τον χορηγό με τον οποίο συνεργάζεται.

Καμία ανταποδοτικότητα, καμία στήριξη από πλευράς Πολιτείας και ΣΕΓΑΣ. Ακόμα και τα έξοδα στον μοναδικό εκτός Ελλάδος Μαραθώνιο στον οποίο έχει συμμετάσχει, τα είχε καλύψει ο σύλλογός με τον τότε χορηγό του.

Ο Κώστας Σταμούλης παρόλα αυτά δεν πτοείται. Βάζει διαρκώς νέους στόχους και μόλις πιάσει κάποιον εξ’ αυτών, βάζει πλώρη για τον επόμενο. Έτσι έκανε μέχρι τώρα, αυτό έχει σκοπό να συνεχίσει να κάνει από τούδε και στο εξής, κερδίζοντας την πρώτη του ελληνική πρωτιά στον αυθεντικό μαραθώνιο με την 4η προσπάθεια.

Για τα όσα πήγαν καλά στην προετοιμασία, τους λόγους που πολλοί αθλητές έκαναν ατομικό ρεκόρ την περασμένη Κυριακή, τις σκέψεις του, τη μουσική που ακούει ο Πανελληνιονίκης Κώστας Σταμούλης, γιατί οι Αφρικανοί έχουν αβαντάζ και άλλα πολλά, απάντησε στο Ole.gr.

«Εγώ ασχολούμαι με το τρέξιμο. Τρέχω σε Πανελλήνιους αγώνες και όχι μόνο, κυνηγάω τα ατομικά ρεκόρ. Ο σκοπός μου δηλαδή είναι η διαρκής βελτίωση των χρόνων μου. Έχω τελειώσει ΤΕΦΑΑ στη Θεσσαλονίκη.

Μεγάλωσα στο Αγρίνιο, είχα ήσυχα παιδικά και εφηβικά χρόνια. Φυσιολογικά θα τα χαρακτήριζα. Η ενασχόλησή μου με τον στίβο άρχισε από την γ’ τάξη περίπου του δημοτικού και συνεχίζω μέχρι τώρα. Από το γυμνάσιο κατάλαβα ότι ήθελα να τρέχω και να εξελιχθώ.»

Στην ερώτηση γιατί στίβος και όχι κάτι άλλο, ο Κώστα Σταμούλης είπε… «Είχαμε τρέξει έναν λαϊκό αγώνα εδώ που μένω μετά από προτροπή του σχολείου, μας είδε ο προπονητής μου και μας είπε να αρχίσουμε προπόνηση. Και απλά πήγαμε. Παλαιότερα έτρεχαν και οι αδερφές μου, όλοι οικογενειακά. Πλέον συνεχίζω εγώ με τον αδερφό μου τον μικρό, τον Νίκο.

Από τις πρώτες προπονήσεις που κάναμε μου άρεσε το τρέξιμο και δεν έχω σταματήσει μέχρι τώρα. Γενικότερα με βοηθάει να χαλαρώνω όταν τρέχω, τοποθετώ νέους στόχους και με την εκπλήρωση αυτών, εκείνοι ανανεώνονται. Έτσι δεν χάνω ποτέ το ενδιαφέρον μου.

Αυτή τη στιγμή ασχολούμαι μόνο με το τρέξιμο. Ζω από αυτό, κατεβαίνω σε αγώνες. Αλλά αποφέρει χρήματα μόνο για τα βασικά. Ίσα ίσα για να μπορούμε να στηρίζουμε αυτό που κάνουμε.

Οι μόνοι που με στηρίζουν είναι η εταιρία που με χορηγεί σε ρούχα, παπούτσια, ό,τι γενικότερα χρειάζομαι, ο σύλλογός μου και η οικογένειά μου. Δεν υπάρχει δηλαδή κάποια στήριξη από πλευράς Πολιτείας, ΣΕΓΑΣ, Ολυμπιακής Επιτροπής κλπ.»

Σε ερώτηση ως προς το τι θα μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά και να γίνουν αρωγοί στην προσπάθεια των αθλητών, ο Κώστας Σταμούλης απάντησε ευθύς αμέσως την ανακατασκευή του σταδίου στο Αγρίνιο. Και σε δεύτερη μοίρα, οι χορηγοί να δείξουν την έμπρακτη στήριξη όχι μόνο με προϊόντα αλλά και με χρήματα ή προετοιμασίες.

«Σίγουρα αξίζει τον τόπο να ασχοληθεί κάποιος νέος με το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων. Γενικότερα ο αθλητισμός βοηθάει να ξεφύγεις από διάφορους κινδύνους που μπορεί να εμφανιστούν στη ζωή κάποιου. Μετά από κάποιο σημείο αν αντιληφθούν και υπάρχει η δυνατότητα να εστιάσουν μονάχα στο τρέξιμο γιατί είναι πολύ απαιτητικό όλο αυτό, μπορούν να το συνεχίσουν.»

Παράλληλα με τις σπουδές μου έτρεχα κιόλας, σαν φοιτητής. Έβλεπα ότι βελτιωνόμουν, ότι εκπλήρωνα και εκπληρώνω τους στόχους μου και γι’ αυτό συνεχίζω ακόμα. Δεν μπορώ φυσικά να ζήσω μόνο μ’ αυτό. Κάποια στιγμή θα το σταματήσω.

Στο Αγρίνιο κάνουμε προπόνηση, έχει έναν περιμετρικό χώρο και τρέχουμε αλλά είναι χαλασμένο. Και έξω τρέχουμε. Το ταρτάν θέλει αλλαγή, όλο.»

Είναι φυσικό επακόλουθο ο μαραθώνιος παρότι σημαίνει «φτάνω στα όριά μου αν όχι τα ξεπερνώ;»

«Οι περισσότεροι αθλητές καταλήγουν στον μαραθώνιο. Πιο παλιά έκανα 5-10 χιλιόμετρα, μετά άρχισα να κάνω ημιμαραθώνιο και μετά μαραθώνιο. Οι περισσότεροι αθλητές έτσι το κάνουν κι αυτό έκανα κι εγώ.

Η προπόνηση περιλαμβάνει αρκετά χιλιόμετρα χαλαρά, κάποιες διαλλειματικές ασκήσεις και διάφορα άλλα. Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας μου είχα τρέξει σε αγώνα 30 χιλιόμετρα και σε προπόνηση 37 χιλιόμετρα σε μια μέρα, σε πιο αργό όμως ρυθμό.

Η μέρα μου ξεκινάει με προπόνηση γύρω στις 7μιση ή οκτώ. Γυρίζω σπίτι μετά, τρώω, ξεκουράζομαι. Κοιμάμαι λίγο το μεσημέρι και μετά το ίδιο το απόγευμα. Προπόνηση, επιστροφή στο σπίτι, φαγητό και ύπνος για να προετοιμαστεί το σώμα μου για την επόμενη μέρα.»

Ως προς την προετοιμασία και τον αγώνα του 43ου αυθεντικού μαραθωνίου, ο Κώστας Σταμούλης ανέφερε πως… «είμαι πολύ ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα. Είχα προετοιμαστεί πιο καλά από άλλες φορές, βγήκαν καλύτερα οι προπονήσεις. Σε πιο γρήγορους ρυθμούς και περισσότερα χιλιόμετρα. Δεν είχα ζητήματα τραυματισμών για να με πάνε πίσω οπότε πήγαν όλα όπως τα είχαμε υπολογίσει. Και έφτασα την ημέρα του αγώνα, χωρίς να με έχει προβληματίσει κάτι στην προετοιμασία. Προετοιμαστήκαμε αποκλειστικά γι’ αυτόν τον αγώνα τους τελευταίους 3-4 μήνες και είμαι ευχαριστημένος που μου βγήκε.

Ως προς το αποτέλεσμα, περίμενα για να είμαι ειλικρινής να είμαι στην τριάδα. Για την πρώτη θέση δεν ήξερα, δεν ήμουν σίγουρος. Δεν ήξερα και τι προετοιμασία είχαν κάνει τα άλλα παιδιά. Ήμουν προσηλωμένος και συγκεντρωμένος για να βρεθεί εγώ στην καλύτερή μου κατάσταση. Και ό,τι βγει στον αγώνα.

Θεωρώ ότι είμαι αρκετά επίμονος, ειδικά με το τρέξιμο. Και γι’ αυτό ίσως φέτος βγήκε. Προσπαθούσα τα τελευταία τρία τέσσερα χρόνια στον μαραθώνιο και όλο έλεγα στον επόμενο, στον επόμενο. Αυτή τη φορά, πήγαν όλα καλά.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα αν κάτι δεν πάει καλά, προσπαθώ να το διαχειριστώ για να συνεχίσω να δίνω πάντα ό,τι καλύτερο μπορώ. Μετά τον αγώνα, απλά δεν το σκέφτομαι. Δεν με νοιάζει και τόσο, λέω μέσα μου ότι δεν ήταν η μέρα μου και το αφήνω πίσω.»

Οι χρόνοι αρκετών αθλητών που είχαν ζήσει ξανά την εμπειρία του μαραθωνίου αλλά και ήρθαν αντιμέτωποι με τα όριά του, ήταν βελτιωμένοι. Και αυτό έχει εξήγηση….

«Οι συνθήκες ήταν ιδανικές. Είχε χαμηλή θερμοκρασία, δεν είχε πολλή υγρασία. Έπνεε ευνοϊκός άνεμος που μας φυσούσε από πίσω οπότε δεν μας δυσκόλευε. Και αυτό βοήθησε τους αθλητές που έκαναν πολύ καλές επιδόσεις.»

Στην ερώτηση του ενός εκατομμυρίου αναφορικά με τις σκέψεις ενός μαραθωνοδρόμου επί 42 χιλιόμετρα, ο Κώστας Σταμούλης εμφανίστηκε πιο… κυνικός.

«Να είμαι και να παραμείνω χαλαρός. Να ξοδέψω όση δύναμη είχα, σοφά όμως. Να πάρω το νερό μου σε κάθε σταθμό και να βγω στην κατηφόρα με όσες περισσότερες δυνάμεις μπορώ. Όπερ και εγένετο.

Τυχαίες σκέψεις, στο δικό μου το μυαλό, δεν χωρούν κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Όλοι αθλητές πιστεύω αυτό κάνουν, προετοιμάζονται χρόνια για αγώνες σαν κι αυτόν.»

Ο Αγρινιώτης δρομέας τα πήγε περίφημα, βελτίωσε την επίδοσή του, έγινε ο πρώτος Έλληνας που τερμάτισε πίσω από από τον Ταφερί από την Αιθιοπία που έκανε ρεκόρ αγώνα με τις 2 ώρες, 10 λεπτά και τρία δευτερόλεπτα. Και ο Κώστας Σταμούλης εξήγησε την ειδοποιό διαφορά μεταξύ των Αφρικανών και μη.

«Είναι αλλιώς η κουλτούρα τους, μεγαλώνουν διαφορετικά. Από μικρά παιδιά μπορεί να χρειάζεται να τρέξουν και 20 χιλιόμετρα για να πάνε στο σχολείο. Πιστεύω ότι το θέλουν και περισσότερο αφού μέσα από τον αθλητισμό, βρίσκουν διέξοδο για να ξεφύγουν από τη φτώχεια και τα δεινά. Ναι πιστεύω ότι το κυνηγούν περισσότερο, βρίσκουν διέξοδο εκεί. Και μέσω του τρεξίματος μένουν υγιείς.»

Αναφορικά με τα συναισθήματα που ένιωσε μπαίνοντας στο Καλλιμάρμαρο, ο Κώστας Σταμούλης είπε ότι… «η είσοδος στο Παναθηναϊκό Στάδιο είναι κάτι που περιμένουν όλοι οι αθλητές. Σκέφτονται τη στιγμή αυτή από την αρχή του αγώνα. Ένιωσα τέλεια, ειδικά από τη στιγμή που βγήκα πρώτος. Δεν περίμενα ότι θα είχα κάνει τόσο καλή επίδοση γιατί πήγα κάπως αργά στο πρώτο κομμάτι του αγώνα αλλά μετά το δεύτερο μισό πήγε πάρα πολύ γρήγορα. Και βγήκε πολύ καλός χρόνος. Έκανα τρία λεπτά κάτω προσωπικό ρεκόρ. Και όλα πήγαν πολύ καλύτερα απ’ ότι περίμενα.

Τερματίζοντας βέβαια είχα έγνοια και τον αδερφό μου. Βγήκε τρίτος, χάρηκα και για εκείνον. Και μετά τα είπαμε με όλα τα παιδιά, μεταξύ μας.»

Όσον αφορά το σκέλος της συμβίωσης στο τρέξιμο με τον αδερφό του Νίκο που τερμάτισε και εκείνος σε πολύ καλό χρόνο παρά τις δυσκολίες που είχε κατά την περίοδο της προετοιμασίας, είπε πως: «Κάνουμε πολλές προπονήσεις μαζί ναι. Με βοηθάει πάρα πολύ, έχουμε και κάποια άλλα παιδιά στο γκρουπ που μας βοηθούν κι εκείνα. Είναι πιο μικρά ηλικιακά. Τρέχουμε σε κάποιες προπονήσεις μαζί. Και γενικά έχουμε ένα καλό γκρουπ εδώ στο Αγρίνιο με προπονητή τον Μπάμπη Ποσονίδη. Γίνεται πολύ καλή δουλειά και στις μικρότερες κατηγορίες. Και στα πέντε χιλιόμετρα είχαμε διάκριση με τον Γιώργο τον Κίτση. Οπότε πιστεύω ότι έχουμε καλό γκρουπ.»

Αναφορικά με τις διαφορές στο Βερολίνο, που έχει τρέξει ξανά μαραθώνιο και την Αθήνα που ήταν η 5η του συμμετοχή, ο Κώστας Σταμούλης είπε ότι: «Στο Βερολίνο είναι σίγουρα πιο εύκολα γιατί η διαδρομή ήταν επίπεδη. Δεν είχε καλό καιρό τη χρονιά που πήγα εγώ αλλά γενικότερα η διαδρομή σε σχέση με της Αθήνας που έχει συνεχώς ανηφόρες και κατηφόρες, κάτι που δυσκολεύει τους δρομείς, ήταν καλύτερη στο Βερολίνο. Φέτος βέβαια έκαναν πολλοί ρεκόρ στην Αθήνα.

Τα έξοδα για να κατέβω σε εκείνον τον αγώνα μου τα είχαν καλύψει εξ’ ημισίας η εταιρία με την οποία είχα τότε χορηγία και κάποια άλλα ο σύλλογος.

Η συνεισφορά είναι αυτή. Τα έξοδα συμμετοχής σε έναν αγώνα και όσα χρειάζομαι. Αυτό κατά βάση. Πλέον έχω και κάποια bonus από την εταιρία με την οποία συνεργάζομαι τώρα, μέχρι τώρα δεν είχα. Είναι σημαντικό και πιστεύω θα βοηθήσει να εξελιχθώ ακόμα περισσότερο πλέον.»

Τέλος ως προς την αυθεντικότητα του συγκεκριμένου αγώνα στον οποίο ο Κώστας Σταμούλης διέπρεψε, είπε πως… «ναι είναι ο αυθεντικός. Άλλωστε έρχονται από όλον τον κόσμο τόσοι και τόσοι αθλητές για να τρέξουν εδώ. Και ας μην ξεχνάμε ότι είναι και η διαδρομή που έκανε ουσιαστικά ο αθλητής, ο άνθρωπος που μετέφερε το μήνυμα κατά την αρχαιότητα.»