Η ζωή για τον Ντόντα Χολ αποδείχθηκε σκληρή και άδικη από μικρή ηλικία, όντας θεατής αυτής της πλευράς της. Στα 13 του είδε τον κόσμο του να γκρεμίζεται. Η καρδιά του στηρίγματός του, του πατέρα του «έσβησε» αιφνίδια και πριν την ώρα της, λίγες στιγμές αφότου είχε καμαρώσει τον κανακάρη του μέσα στις 4 γραμμές του παρκέ.
Δοκιμάστηκε, απογοητεύτηκε, αναρρωτήθηκε. Δεν επέλεξε την παραίτηση αλλά την επιμονή. Και το χαμόγελο. Σαν αυτό που «φοράει» διαρκώς όταν βγαίνει εκεί έξω παίζοντας και για εκείνον. Αυτό που «ζωγραφίζεται» στο χαμόγελό του μετά από κάθε εντυπωσιακό κάρφωμα. Σαν αυτό που «έβγαλε» με τη βοήθεια του Τόμας Γουόκαπ κόντρα στη Χάποελ Τελ Αβίβ στη Σόφια και «ξεχώρισε». Σαν αυτό που μένει στο πρόσωπό του μετά από κάθε kill στην αγαπημένη του συντροφιά, το Call of Duty.
Παραμονές του δεύτερου Final Four της καριέρας του, θέλει να απολαύσει το παιχνίδι. Κι αν συμβεί αυτό, όλα τα άλλα θα έρθουν.
Ο Αμερικανός σέντερ του Ολυμπιακού παραδέχθηκε δίχως τον παραμικρό δισταγμό στα λεγόμενά του στο Ole.gr πως η άφιξη του Ταϊρίκ Τζόουνς έκανε καλό τόσο στον ίδιο όσο και στον Νίκολα Μιλουτίνοφ αφού «εκτόξευσε τα επίπεδα ανταγωνισμού», βάζοντας στην εξίσωση και τον Μουστάφα Φαλ.
Αφού τόνισε πόσο απολαμβάνει το διάστημά του στην Ελλάδα και τους Πειραιώτες, έδωσε το τελευταίο σουτ στον Βεζένκοφ, μία άλλη καριέρα στον Εβάν Φουρνιέ και κράτησε για εκείνον το… γκράφιτι και τα ντραμς.
