Συνέντευξη στον Τάσο Φαραό
Ο Νασίφ Μόρις πέρασε ένα μεγάλο «κεφάλαιο» της ποδοσφαιρικής του ζωής στην Ελλάδα. Έμεινε για δύο χρόνια στον Άρη, πριν περάσει ακόμα πέντε στον Παναθηναϊκό, όπου κατέκτησε και το νταμπλ το 2004.
Πλέον, είναι προπονητής στην πατρίδα του, στη Νότια Αφρική και μιλά στο Ole.gr, συμμετέχοντας στο αφιέρωμα με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Ο 45χρονος πρώην αμυντικός μέτρησε 65 συμμετοχές με τους Θεσσαλονικείς και 173 με τη φανέλα των «πράσινων» και είναι ο κατάλληλος για να «εκπροσωπήσει» τη Νότια Αφρική.
Μεταξύ άλλων, θυμήθηκε τα χρόνια του στην Ελλάδα, ξεχωρίζοντας τη δεύτερη σεζόν του με τον Άρη, ενώ παράλληλα στάθηκε στα στοιχεία που χάρισαν στον Παναθηναϊκό το νταμπλ το 2004, αλλά και στα αντίστοιχα που χρειάζεται τώρα το «τριφύλλι», προκειμένου να επιστρέψει στις επιτυχίες.
Όσο για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της πατρίδας του, παρουσιάστηκε αισιόδοξος και στάθηκε σε τρεις ποδοσφαιριστές που θεωρεί ότι κάνουν τη διαφορά.
-Πώς είναι τα πράγματα από την πλευρά του προπονητή;
«Μερικές φορές είναι πολύ εκνευριστικό, γιατί νιώθεις ότι θέλεις να μπεις ξανά στο γήπεδο και να παίξεις (σ.σ. γέλια). Αλλά την ίδια στιγμή είναι και πολύ συναρπαστικό και ειλικρινά το απολαμβάνω
Η αλήθεια είναι πως λατρεύω το ποδόσφαιρο, επομένως μου άρεσε να βρίσκομαι σε αυτό είτε ως παίκτης είτε ως προπονητής. Αλλά για να πω την αλήθεια, το να είμαι μέσα στο γήπεδο με «γέμιζε» πιο πολύ».
-Έμεινες στην Ελλάδα για επτά ολόκληρα χρόνια. Ήταν η πρώτη φορά που έφευγες από την πατρίδα σου. Ήταν εύκολο να προσαρμοστείς στην ελληνική πραγματικότητα;
«Είναι πάντα δύσκολο να μετακομίζεις σε μια άλλη χώρα, είναι γεγονός. Ιδίως από την στιγμή που πήγα για πρώτη φορά σε ομάδα εκτός της χώρας μου.
Υπάρχει διαφορετική κουλτούρα και τρόπος ζωής, αλλά νομίζω ότι προσαρμόστηκα πολύ καλά στο ελληνικό ποδόσφαιρο».
«Μου άρεσαν τα ντέρμπι στην Ελλάδα»
-Τι κρατάς από τα δύο χρόνια που έμεινες στον Άρη;
«Η αγαπημένη μου στιγμή από αυτά τα δύο χρόνια ήταν το γεγονός ότι καταφέραμε να προκριθούμε στην Ευρώπη, όταν έφτανα στο τέλος της δεύτερης σεζόν μου με τον Άρη.
Επίσης, θυμάμαι πολύ τα ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ. Το να παίζεις σε ένα τέτοιο ματς έχει πολλή πίεση, το θυμάμαι έντονα στον τελικό του Κυπέλλου το 2003.
Το ντέρμπι της Θεσσαλονίκης ήταν επίσης το πρώτο μου επίσημο ματς στο ξεκίνημα της καριέρας μου με τον Άρη. Μου άρεσαν πολύ τα ντέρμπι στην Ελλάδα».
-Πώς προέκυψε η μεταγραφή στον Παναθηναϊκό;
«Ο Άρης βρισκόταν σε μια δύσκολη οικονομική κατάσταση και κάναμε μια συμφωνία, ώστε να μου παρέχουν ό,τι ήταν εφικτό και να μου επιτρέψουν να φύγω ως ελεύθερος.
Ο ατζέντης μου μίλησε τόσο με τον Παναθηναϊκό όσο και με τον Ολυμπιακό για να δει ποιος ενδιαφερόταν. Ο Παναθηναϊκός έδειξε μεγαλύτερο ενδιαφέρον και κάπως έτσι πήγα τελικά εκεί.
Πάντως, ακόμα κι αν υπήρχε το ίδιο ενδιαφέρον και έπρεπε να επιλέξω ανάμεσα στους δύο, νομίζω θα επέλεγα ξανά τον Παναθηναϊκό».
«Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται παίκτες που μπορούν να αποδώσουν υπό πίεση»
-Ποιο στοιχείο θεωρείς ότι βοήθησε περισσότερο τον Παναθηναϊκό να φτάσει στο νταμπλ τη σεζόν 2003-04 και θα χρειαζόταν και τώρα το «τριφύλλι» για να επιστρέψει στις επιτυχίες;
«Νομίζω ότι το κλειδί ήταν η ισορροπία της ομάδας που είχαμε. Είχαμε ένα μείγμα ποιοτικών παικτών εκείνη τη σεζόν και αυτό μας βοήθησε να κερδίσουμε τόσο το πρωτάθλημα, όσο και το Κύπελλο.
Όσο για τον τωρινό Παναθηναϊκό, πιστεύω ότι έχει να κάνει πολύ με τον τύπο των παικτών που αποκτώνται. Χρειάζονται παίκτες που έχουν τον χαρακτήρα να παίξουν για μια τόσο τεράστια ομάδα. Ποδοσφαιριστές που μπορούν να αποδώσουν υπό πίεση».
-Ξεχωρίζεις κάποιον από τους προπονητές που συνεργάστηκες στην Ελλάδα;
«Θα έλεγα τον Βίκτορ Μουνιόθ. Τα πάντα βασίζονταν πολύ στην τακτική και επίσης βοήθησε κατά κάποιο τρόπο, για να γίνει η μεταγραφή μου στη La Liga».
«Οι τρεις παίκτες που ξεχωρίζουν στη Ν. Αφρική»
-Πώς αντιμετωπίστηκε στη Νότια Αφρική η συμμετοχή της εθνικής ομάδας στη διοργάνωση;
«Είναι κάτι για το οποίο ανυπομονούσαν όλοι εδώ. Ολόκληρη η χώρα είναι στο πλευρό της εθνικής ομάδας. Η προετοιμασίας κύλησε εξαιρετικά και η ατμόσφαιρα ήταν φανταστική».
-Ποιος ήταν ο στόχος της ομάδας πηγαίνοντας στο Παγκόσμιο Κύπελλο και πόσο μακριά πιστεύεις ότι μπορούν να φτάσουν;
«Πιστεύω ότι έχουν μια αρκετά καλή ομάδα για να φτάσουν στα νοκ-άουτ. Και αυτό θα είναι ένα τεράστιο επίτευγμα για τη χώρα».
-Ποιος Νοτιοαφρικανός παίκτης ξεχωρίζει και ποιος πιστεύεις ότι θα μπορούσε να τραβήξει τα βλέμματα όλων;
«Ο Ίκραμ Ρέινερς, ο οποίος είναι μάλιστα και από την ίδια περιοχή όπου μεγάλωσα. Ο Όσγουιν Απόλος είναι επίσης ένας παίκτης που πρέπει να προσέξουμε. Φυσικά, ο Τεμπόχο Μοκοένα νομίζω ότι είναι ο καλύτερος παίκτης μας στην ομάδα».
Δείτε όλες τις συνεντεύξεις του αφιερώματος του Ole.gr, με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, πατώντας ΕΔΩ.
