Όλα τριγύρω αλλάζουνε και η συμβολή του Σακίλ ΜακΚίσικ κυρίως όταν ο Ολυμπιακός τον έχει ανάγκη, η ίδια μένει.
Μετά από μπόλικες περιπέτειες εντός και εκτός μπάσκετ, ο «Σακ» έγινε κάτοικος Πειραιά με την επιστροφή του Γιώργου Μπαρτζώκα στο Λιμάνι. Ο πιο παλιός ξένος του κορμού που παλεύει για την μπασκετική «δικαίωση».
Σε μία ακόμα συνάντηση με τον «αιώνιο αντίπαλο» Παναθηναϊκό, ο Σακίλ ΜακΚίσικ ήταν εκεί. Όχι παρατηρητής αλλά πρωταγωνιστής. Με τα τεράστια αποθέματα ενέργειάς του παρά τα 36 του χρόνια συμπλήρωσε τη θέση ‘3’ ιδανικά για να αφήσει χώρο και τη δυνατότητα στον Γουόρντ να… ανέβει στο ‘4’ συχνά πυκνά για να ματσάρει τον Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις. Να αποτελέσει τον καθρέφτη του.
Ταχυδυναμικός και εκρηκτικός ως συνήθως, ο ΜακΚίσικ βοήθησε στην κυκλοφορία της μπάλας (4 ασίστ), έβαλε και τα ποντάκια του (8π.) και έβγαλε σημαντικές άμυνες (2 κλεψίματα, κανένα λάθος), όπως αυτή πάνω στον Κέντρικ Ναν που τον οδήγησε σε λάθος με 1’25” να απομένει και το σκορ στο 79-73.
Ο Σακίλ ΜακΚίσικ των 19′ λεπτών, έκανε ό,τι ακριβώς χρειαζόταν ο Ολυμπιακός για να καμουφλάρει τις πολύ σημαντικές του απουσίες, καταβάλοντας τους «πράσινους» που τους είχαν… κατασπαράξει στο Ηράκλειο της Κρήτης πριν από δύο εβδομάδες. Τότε όμως το… μάτι δεν έλαμπε.
Στιγμές μετά τη 19η «ερυθρόλευκη» νίκη της σεζόν, ο Αμερικανός γκαρντ φόργουορντ που κάθε καλοκαίρι είναι μετέωρος και κάθε Άνοιξη-Ιούνιο εξελίσσεται σε X-Factor, στάθηκε μπροστά στην κάμερα των Betaradess και της εκπομπής «τι βρεγμένοι, τι μούσκεμα», κάνοντας… πάσα το βραβείο του πολυτιμότερου.
«Ο Φρανκ είναι ο Man of the Match. Ο Νίκο (σ.σ. Μιλουτίνοφ) είναι επίσης. Ο Ντόρσεϊ ήρθε από τον πάγκο κρύος και έβαλε ένα dagger τρίποντο. Είναι ο Man of the match. Κάναμε μία τρομερή νίκη ομάδας απόψε.
Κανένας δεν ήταν άπληστος. Κανένας δεν προσπάθησε να βγει μπροστά και να πάρει αυτός τις ‘δάφνες’ του αφανή ήρωα. Οπότε ήταν μία καλή προσπάθεια.»
Όσον αφορά την αλλαγή που έκανε στο κομβικό σημείο του ματς ενώ ο Κέντρικ Ναν έδειχνε πως είχε απεμπλακεί από το ασφυκτικό μαρκάρισμα του Νιλικίνα, είπε ότι… «Όταν έχεις τον Κέντρικ μπροστά σου ή τον Τζέριαν Γκραντ ή ακόμα και τον Τσέντι Οσμάν ή τον Νάιτζελ (σ.σ. Χέις-Ντέιβις), είσαι σε φάση… ‘εύχεσαι για το καλύτερο’. Ποτέ δεν θα πω για αυτά τα παιδιά όταν είμαι μπροστά τους μέσω του ροτέισον. Θα προσπαθήσω πάντοτε να είμαι επιθετικός στην άμυνά μου αλλά είναι φανταστικοί παίκτες. Αν μπορούν να βάλουν το σουτ συγχαρητήρια σε αυτούς αλλά δεν θα τους δώσω το 1Vs1, γιατί μόλις βρεθούν εκεί είναι κάτι σαν τετελεσμένο.»
Τι άλλαξε σε σχέση με τον τελικό Κυπέλλου; «Ο προπονητής είχε όλους τους παίκτες στη διάθεσή του, δεν είχε να διαλέξει ανάμεσα σε έξι (σ.σ. ξένους). Αλλά αυτό είναι το τίμημα για κάποιες ομάδες στο ελληνικό πρωτάθλημα, αυτοί είναι οι κανόνες.
Σε αυτές τις σκηνές όμως (σ.σ. Ευρωλίγκα) όπου μπορεί να παίξει όποιος παίκτης θέλει, είναι πιο πολλοί οι διαθέσιμοι. Το είπα και πριν ότι ο Γουόκαπ και ο Βεζένκοφ ήταν έξω απόψε αλλά ήρθαν άλλοι παίκτες που ήταν επίσης πεινασμένοι να σποδείξουν ότι αξίζουν να διεκδικούν και να παίρνουν χρόνο επίσης. Άρα ήταν κάτι σαν την τέλεια συμφωνική ορχήστρα απόψε.
Έτσι συμβαίνει όταν έχεις τόσο βάθος στο ρόστερ σου, τέτοια 12άδα. Έχουμε ένα από τα καλύτερα ρόστερ στην ιστορία της Ευρωλίγκας. Δεν νομίζω ότι μπαίνουμε να παίξουμε κάποιο ματς σκεπτόμενοι ότι θα χάσουμε. Και αυτοί ήταν οι 12 χωρίς τον Τόμας (σ.σ. Γουόκαπ) και τον Σάσα (σ.σ. Βεζένκοφ), οπότε σκέψου όταν μπουν αυτοί, πόσο δύσκολο θα είναι για τον κόουτς αλλά αυτή δεν είναι δουλειά μου.
Απλά μπήκαμε στο παιχνίδι όπως έπρεπε και η ενέργεια από τον κόσμο ήταν απίστευτη.
Τέλος και αναφερόμενος στη… σταθερά που ονομάζεται Σακίλ ΜακΚίσικ όταν «καράβια», έρχονται και φεύγουν, ο ίδιος τόνισε ότι: «Είναι κάτι που πρέπει να το κάνω κάθε σεζόν. Υπάρχουν πάντοτε νέα παιδιά που έρχονται και εγώ αισθάνομαι ότι είναι αυτός που δουλεύει πιο σκληρά απ’ όλους στην ομάδα.
Όσον αφορά τις δυσκολίες που έχω να κάνω, να βελτιώσω τον εαυτό μου. Ό,τι και να έχω κάνει στο παρελθόν, πρέπει με κάποιο τρόπο να βγω έξω και να παλέψω για λεπτά συμμετοχής. Δεν με νοιάζει και πολύ. Απλώς είμαι πρόθυμος να αφιερώσω χρόνο, να δουλέψω. Αλλά στο τέλος της χρονιάς, όταν ρίχνεις τα ζάρια, ξέρω ότι είναι μόνο έξι στα ζάρια, αλλά φαίνεται μέχρι το επτά.»
