Συνέντευξη στον Τάσο Φαραό
Το Βέλγιο, τα προηγούμενα χρόνια, είχε βγάλει μία «χρυσή γενιά», η πορεία της οποίας όμως φαίνεται να φτάνει στη… γραμμή του τερματισμού, σύμφωνα με τον Γκιγιόμ Ζιλέ.
Ο Βέλγος χαφ έχει «κρεμάσει» τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και, μέχρι πριν από μερικές ημέρες, ήταν βοηθός προπονητή στην ομάδα U17 της χώρας του. Μάλιστα, έφτασε ως τον τελικό του EURO U17, όπου ηττήθηκε από την αντίστοιχη ομάδα της Ιταλίας. Τώρα, ωστόσο, ετοιμάζεται να αναλάβει χρέη προπονητή στην ομάδα Νέων της Άντερλεχτ.
Παρά τις υποχρεώσεις του, ο Γκιγιόμ Ζιλέ βρήκε ένα «παραθυράκι» και αποτέλεσε μέρος του μεγάλου αφιερώματος του Ole.gr, με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Με την Εθνική Ομάδα της χώρας του, ο 42χρονος είχε καταγράψει 22 συμμετοχές με 1 γκολ, όμως δεν είχε χρόνο συμμετοχής σε κάποια τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης.
Μεταξύ άλλων, αν και φάνηκε αισιόδοξος για τη φετινή πορεία του Βελγίου, τόνισε πως η γενιά που οδήγησε τη χώρα του στην τρίτη θέση στο Μουντιάλ του 2018, μάλλον έχει φτάσει πια προς το τέλος της. Παράλληλα, «έπλεξε» το εγκώμιο του Κέβιν Ντε Μπρόινε.
Όσον αφορά το -μικρό- διάστημα που έμεινε στον Ολυμπιακό, ο Ζιλέ παραδέχθηκε πως έχει «χαραχθεί» στη μνήμη του η ατμόσφαιρα στο Γ. Καραϊσκάκης, στην αναμέτρηση του Ολυμπιακού με την Μπαρτσελόνα του Ερνέστο Βαλβέρδε, το 2017, για το Champions League.
Ταυτόχρονα, ανέφερε πως θα ήθελε να παραμείνει λίγο παραπάνω, ώστε να δείξει όσα μπορούσε να προσφέρει στους Πειραιώτες. Έναν σύλλογο που, όπως χαρακτηριστικά είπε, είναι περήφανος που αγωνίστηκε.
«Η χρυσή γενιά του Βελγίου έφτασε στο τέλος της»
-Πόσο διαφορετικά βλέπεις τα πράγματα πλέον, ως προπονητής;
«Σήμερα μπορώ να καταλάβω ότι το να παίζω ήταν το πιο όμορφο πράγμα, όμως επίσης έχω την ικανότητα να νιώσω τι περνούν οι παίκτες μου στη ζωή τους ως ποδοσφαιριστές και νεαροί άνθρωποι.
Το να συμβουλεύω, να ενθαρρύνω, να ακούω, να βελτιώνω είναι τα πράγματα που μου προσφέρουν πολλή χαρά».
-Προτιμάς τη θέση στον πάγκο ή το να παίζεις στο γήπεδο έχει άλλη «μαγεία»;
«Πάντα λάτρευα να παίζω, και η αλήθεια είναι πως αυτό το πολύ ιδιαίτερο συναίσθημα, αυτή η πίεση, δεν θα με εγκαταλείψει ποτέ.
Το να παίζω ήταν μια απόλαυση. Από την άλλη πλευρά, το να προπονώ είναι μια αποστολή για την ανάπτυξη των παικτών.
Το να βλέπω τα παιδιά να προοδεύουν και να πετυχαίνουν τους στόχους τους μού προσφέρει επίσης τεράστια ικανοποίηση».
-Μπορεί το Βέλγιο να επαναλάβει στο φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο, κάτι αντίστοιχο με το 2018;
«Πιστεύω ότι το Βέλγιο μπορεί να φτάσει στα προημιτελικά και αυτό θα σήμαινε ένα πολύ επιτυχημένο Παγκόσμιο Κύπελλο για τη χώρα μας.
Η ομάδα έχει αλλάξει πολύ, συγκριτικά με τη διοργάνωση του 2018. Ο κόσμος συνήθιζε να μιλάει για μια χρυσή γενιά, αλλά αυτή η πορεία έφτασε στο τέλος της.
Σήμερα, απομένουν λίγοι παίκτες παγκόσμιας κλάσης, όπως ο Κουρτουά, ο Ντε Μπρόινε και ο Λουκάκου, οι οποίοι πρέπει να καθοδηγήσουν τους νεότερους παίκτες και να τους βάλουν στον σωστό δρόμο, ώστε η απόδοσή τους να φτάσει στο καλύτερο δυνατό επίπεδο, σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο».
-Μιας που αναφέρθηκες στον Κέβιν Ντε Μπρόινε, ίσως τον βλέπουμε στο τελευταίο του Παγκόσμιο Κύπελλο. Περίμενες ότι θα εξελιχθεί σε έναν τόσο ηγετικό ποδοσφαιριστή;
«Ο Κέβιν είναι ένας παίκτης με διορατικότητα, πολύ παραπάνω από τον μέσο όρο των παικτών. Είναι ένας έξυπνος τύπος με νοοτροπία νικητή.
Ποτέ δεν με εξέπληξε το γεγονός ότι τον βλέπω να αποδίδει τόσο καλά στο κορυφαίο επίπεδο του παγκόσμιου ποδοσφαίρου».
«Περήφανος που μπορώ να πω ότι έπαιξα για τον Ολυμπιακό»
-Τι κρατάς από τη χρονιά σου στον Ολυμπιακό; Τα πράγματα δεν είχαν πάει πολύ καλά τότε…
«Ναι, ήταν μία από τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις της καριέρας μου, επειδή ήρθα στον Ολυμπιακό για να κερδίσω τρόπαια και να γράψω μερικές ακόμα σελίδες στη σπουδαία ιστορία του συλλόγου.
Λάτρεψα την ατμόσφαιρα, το πάθος των οπαδών, την πόλη, και είμαι πολύ περήφανος που μπορώ να πω ότι έπαιξα για αυτόν τον σπουδαίο σύλλογο.
Απλώς, πιστεύω ότι τότε δεν υπήρχε αρκετή σταθερότητα. Ήταν πολλοί νέοι παίκτες και αυτό απαιτούσε περισσότερο χρόνο.
Κρατώ υπέροχες αναμνήσεις από το πέρασμά μου εκεί, ειδικά το 0-0 εναντίον της Μπαρτσελόνα. Μια απερίγραπτη ατμόσφαιρα!».
-Μετανιώνεις για κάτι από εκείνη τη χρονιά;
«Ήθελα να μείνω περισσότερο και να δείξω σε όλους ότι είχα τα προσόντα να κάνω σπουδαία πράγματα για τον σύλλογο και να κερδίσω τίτλους».
Δείτε όλες τις συνεντεύξεις του αφιερώματος του Ole.gr, με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, πατώντας ΕΔΩ.
