Συνέντευξη στον Τάσο Φαραό
Ο Αντρέας Ίβανσιτς ήρθε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2006 και δεν άργησε να «κλέψει» τις καρδιές των φίλων του Παναθηναϊκού.
Το «φαρμακερό» αριστερό πόδι, τα φάλτσα που έβαζε στην μπάλα και η άρτια τεχνική κατάρτιση αρκούσαν, για να μετατραπεί πολύ γρήγορα σε έναν από τους αγαπημένους ποδοσφαιριστές της «πράσινης» εξέδρας.
Μέχρι σήμερα, 17 χρόνια μετά την αποχώρησή του από τον Παναθηναϊκό και οκτώ από την στιγμή που «κρέμασε» τα παπούτσια του, ο Αυστριακός μεσοεπιθετικός μνημονεύεται από τον κόσμο του «τριφυλλιού». Και ο ίδιος, όμως, φαίνεται πως έχει στην καρδιά του τους «πράσινους».
Μιλώντας στο Ole.gr και τον Τάσο Φαραό, ο Αντρέας Ίβανσιτς δεν έκρυψε τη χαρά που αισθάνεται, κάθε φορά που «γυρνά» στα χρόνια που πέρασε στην Ελλάδα. «Όταν φέρνω στη μνήμη μου στιγμές από την εποχή μου στην Ελλάδα και τον Παναθηναϊκό, ακόμα ανατριχιάζω», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Αν και το καλοκαίρι του 2008 υπέγραψε 4ετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό, μετά τον διετή δανεισμό του από τη Σάλτσμπουργκ, ο Αυστριακός «μαέστρος» έμελλε να μείνει μόλις για μία σεζόν ακόμα. Ο Χενκ Τεν Κάτε δεν τον είχε στα πλάνα του και έτσι, το 2009 μετακόμισε στη Μάιντς.
Παρά το «απότομο» φινάλε, ωστόσο, ο ίδιος κρατά τον Παναθηναϊκό ως ένα πολύ ξεχωριστό κεφάλαιο της καριέρας του.
Παράλληλα, στο πλαίσιο του αφιερώματος του Ole.gr, με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο, ο Ίβανσιτς φέρνει στο προσκήνιο και την Εθνική Αυστρίας. Είναι ο καταλληλότερος άλλωστε, εάν συνυπολογίσουμε το γεγονός πως «χρίστηκε» αρχηγός του αντιπροσωπευτικού του συγκροτήματος, σε ηλικία μόλις 19 ετών!
«Προπονητής; Μάλλον όχι…»
—Πώς σε βοήθησε η εμπειρία σου ως παίκτης, για τους ρόλους ως διευθυντής ακαδημιών και αθλητικός διευθυντής;
«Αρχικά, μετά την απόσυρσή μου από την ενεργό δράση, έκανα ένα μικρό διάλειμμα σχεδόν δύο ετών.
Όταν επέστρεψα από την Πράγα στην Αυστρία, στη Βιέννη, ήρθα σε επαφή με την First Vienna FC 1894, μια ομάδα της δεύτερης κατηγορίας στη χώρα, και ξεκίνησα εκεί ως επικεφαλής του Τμήματος Νέων για δύο χρόνια. Μετά από αυτό ανέλαβα τη θέση του αθλητικού διευθυντή μέχρι τον Νοέμβριο του 2025.
Μου άρεσε πολύ αυτή η δουλειά γιατί μου αρέσει να είμαι σε θέση να δημιουργώ και να εξελίσσω πράγματα, ειδικά στο ποδόσφαιρο.
Φυσικά, με βοηθάει το γεγονός ότι είχα μια καριέρα σχεδόν 20 ετών στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Όλες οι εμπειρίες που απέκτησα και οι διαφορετικές κουλτούρες και γλώσσες που ανακάλυψα αποτελούν χρήσιμα στοιχεία. Το να γνωρίζεις την οπτική γωνία του παίκτη είναι τεράστιο πλεονέκτημα για να είσαι επιτυχημένος σε αυτή τη δουλειά».
— Θα σε ενδιέφερε η προοπτική να αναλάβεις τον ρόλο του πρώτου προπονητή σε μια ομάδα στο μέλλον;
«Αυτή τη στιγμή, όχι, δεν το νομίζω. Βλέπω τον εαυτό μου περισσότερο σε μια στρατηγική θέση σε έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο ή σε μια ομοσπονδία».
«Μία από τις καλύτερες ομάδες που είχε ποτέ το αυστριακό ποδόσφαιρο»
— Η Αυστρία επιστρέφει σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου για πρώτη φορά, μετά το 1998. Δίχως αμφιβολία πρόκειται για τεράστια επιτυχία. Πώς αντιμετωπίστηκε από τους φιλάθλους στη χώρα;
«Τα 28 χρόνια ήταν πραγματικά μεγάλο διάστημα για να μην έχουμε προκριθεί σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Αλλά τα πρόσφατα επιτεύγματα της Εθνικής ομάδας, ειδικά η επιτυχία στο EURO 2024, έδειξαν τον δρόμο και ήταν απλώς θέμα χρόνου να τα καταφέρουμε ξανά και να βρεθούμε σε ένα Μουντιάλ.
Αυτή η ομάδα, αυτή τη στιγμή, είναι ίσως μία από τις καλύτερες που είχε ποτέ το αυστριακό ποδόσφαιρο. Με παίκτες που αγωνίζονται σε μεγάλες ομάδες της Ευρώπης, κάτι που είναι πραγματικά ξεχωριστό.
Όλοι είναι ενθουσιασμένοι που θα δουν την ομάδα μας να αγωνίζεται στη μεγαλύτερη σκηνή του παγκοσμίου ποδοσφαίρου».
— Τι θυμάσαι από την τελευταία φορά που η Αυστρία συμμετείχε σε Παγκόσμιο Κύπελλο; Πρέπει να ήσουν αρκετά νέος τότε, σωστά;
«Ναι πράγματι, εκείνη την εποχή ήμουν αρκετά μικρός. Ήμουν περίπου 15 ετών και ετοιμαζόμουν σιγά-σιγά για να γίνω επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.
Φυσικά έβλεπα όλα τα παιχνίδια της φάσης των ομίλων που αγωνιστήκαμε. Δυστυχώς, δεν καταφέραμε να προκριθούμε στη φάση των νοκ-άουτ και ήμασταν λίγο άτυχοι στα παιχνίδια εναντίον του Καμερούν και της Χιλής.»
— Ποιος πιστεύεις ότι είναι ένας ρεαλιστικός στόχος για την Αυστρία σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο;
«Πιστεύω ότι η πρόκριση στη φάση των νοκ-άουτ είναι σχεδόν εγγυημένη. Από εκεί και έπειτα, θα εξαρτηθεί από το ποια ομάδα θα κληθεί να αντιμετωπίσει η Αυστρία.
Υπάρχει πιθανότητα να αντιμετωπίσουμε την Ισπανία, οπότε πιθανότατα θα είναι κάτι σαν… mission impossible! Αν είμαστε τυχεροί, θεωρώ πως έχουμε τη δυνατότητα να φτάσουμε μέχρι τη φάση των 16».
— Υπάρχει κάτι που θα ήθελες να έχεις ζήσει ως παίκτης της Εθνικής Αυστρίας, αλλά δεν είχες την ευκαιρία;
«Σίγουρα ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Είχα την τιμή να συμμετάσχω σε ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 2008, το οποίο ήταν πραγματικά ξεχωριστό, αλλά δεν κατάφερα ποτέ να φτάσω στην τελική φάση ενός Μουντιάλ.
Το 2006, το 2010 και το 2014, όταν έπαιζα στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αντιμετωπίσαμε πολύ ισχυρούς αντιπάλους και τερματίζαμε πάντα στην τρίτη θέση του ομίλου. Το 2014 η αλήθεια είναι πως φτάσαμε πολύ κοντά, αλλά χάσαμε το κρίσιμο παιχνίδι από τη Σουηδία στη Στοκχόλμη».
— Έχοντας συνεργαστεί με τον Τόμας Τούχελ, πιστεύεις ότι μπορεί επιτέλους να οδηγήσει την Αγγλία σε μια μεγάλη επιτυχία;
«Θα δούμε. Νομίζω ότι ο όμιλος της Αγγλίας είναι ένας από τους πιο δύσκολους στη φετινή διοργάνωση. Αλλά αυτό που μπορώ να πω είναι ότι ο Τούχελ είναι ένας φανταστικός προπονητής. Το μυαλό του και η διορατικότητα που διαθέτει είναι απίστευτα, τα πιο δυνατά χαρακτηριστικά του.
Η ομάδα της Αγγλίας θα είναι καλά προετοιμασμένη και έχει πολύ ταλέντο. Ο παίκτης-κλειδί για εμένα είναι ο Χάρι Κέιν. Δεν είναι μόνο ο ηγέτης μέσα στο γήπεδο, αλλά και πρότυπο εκτός των τεσσάρων γραμμών για κάθε επαγγελματία παίκτη. Ένα τέλειο παράδειγμα και μια μηχανή γκολ.
Πιστεύω ότι η Αγγλία θα φτάσει τουλάχιστον μέχρι τα προημιτελικά».
«Θα ήταν ονειρικό να πανηγυρίσω μαζί με τους απίστευτους οπαδούς του Παναθηναϊκού»
— Πέρασες τρία ολόκληρα χρόνια στον Παναθηναϊκό και ήσουν ένας από τους πιο αγαπημένους παίκτες των φιλάθλων. Πώς εξηγείς αυτήν την ιδιαίτερη σχέση μαζί τους;
«Όταν φέρνω στη μνήμη μου στιγμές από την εποχή μου στην Ελλάδα και τον Παναθηναϊκό, ακόμα ανατριχιάζω. Μου άρεσε πολύ να φοράω τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Ήταν μεγάλη τιμή. Και για μένα ως παίκτη, ήταν μια φανταστική ομάδα για να εξελιχθώ.
Δυστυχώς, δεν μπορέσαμε να κερδίσουμε το πρωτάθλημα. Μία σεζόν ήμασταν πολύ κοντά. Θα ήταν ονειρικό να σηκώσω το τρόπαιο και να πανηγυρίσω μαζί με τους απίστευτους οπαδούς του Παναθηναϊκού».
— Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη στιγμή από τη θητεία σου στον Παναθηναϊκό που ξεχωρίζει; Αλλά και κάτι που σε «πλήγωσε»;
«Σίγουρα η απώλεια του πρωταθλήματος το 2007/08, όταν το είχαμε στα χέρια μας, αλλά και η ήττα στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, το 2007, ήταν δύσκολες στιγμές.
Αυτό που απόλαυσα περισσότερο ήταν οι ευρωπαϊκές βραδιές με τον Παναθηναϊκό. Ήταν πραγματικά τόσο ξεχωριστές, είτε αγωνιζόμασταν στην έδρα μας, είτε εκτός έδρας».
«Ήμουν απογοητευμένος που έπρεπε να φύγω από τον Παναθηναϊκό»
— Υπήρξε ποτέ ενδιαφέρον από άλλη ελληνική ομάδα για να σε αποκτήσει;
«Όχι, ποτέ πραγματικά. Από την στιγμή που έπρεπε να φύγω από την ομάδα, ήταν ξεκάθαρο για εμένα ότι έπρεπε να φύγω και από την Ελλάδα, επειδή δεν θα έπαιζα σε κανέναν άλλο σύλλογο, εκτός από τον Παναθηναϊκό.
Η επόμενη ομάδα μου ήταν η Μάιντς. Όπως αποδείχθηκε, ήταν ένα πολύ καλό επόμενο βήμα για εμένα, αλλά στην αρχή ήμουν πραγματικά απογοητευμένος που έπρεπε να φύγω από τον Παναθηναϊκό το 2009».
— Προς το τέλος της θητείας σου στον Παναθηναϊκό, ο χρόνος συμμετοχής σου ήταν περιορισμένος. Ήταν ένας από τους λόγους που οδήγησαν στην αποχώρησή σου; Συνέβη κάτι άλλο;
«Δεν είχα πλέον μια δίκαιη ευκαιρία για να μπορώ να αγωνίζομαι, ναι. Αν και είχα υπογράψει 4ετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό, αμέσως μετά το EURO 2008, εν τέλει δυστυχώς έμεινα μόνο έναν χρόνο ακόμα.
Νομίζω ότι ο σύλλογος είχε διαφορετικά σχέδια τελικά και έτσι έπρεπε να φύγω το καλοκαίρι του 2009».
— Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται μακριά από τον τίτλο του πρωταθλητή για πολλά χρόνια. Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό και πώς μπορεί ο σύλλογος να το αλλάξει;
«Για να είμαι ειλικρινής, είναι δύσκολο για μένα να το εξηγήσω. Δεν είμαι αρκετά κοντά για να κρίνω τους υπεύθυνους για όσα συμβαίνουν, αλλά είμαι σίγουρος ότι κάνουν τα πάντα για την επιτυχία του συλλόγου.
Τους εύχομαι πραγματικά ό,τι καλύτερο για το μέλλον, γιατί ο Παναθηναϊκός είναι ένας ξεχωριστός σύλλογος και θα τον υποστηρίζω πάντα».
Δείτε όλες τις συνεντεύξεις του αφιερώματος του Ole.gr, με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, πατώντας ΕΔΩ.
