Ο Βαγγέλης Παυλίδης μίλησε στο επίσημο κανάλι της Μπενφίκα, αποκαλύπτοντας μερικές συγκινητικές στιγμές από την παιδική του ηλικία, όταν άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο.
Συγκεκριμένα, ο διεθνής φορ ανέφερε πως, όταν ήταν μικρός και ζούσε στη Θεσσαλονίκη, γυρνούσε σπίτι του γεμάτος αίματα αφού έπαιζε ποδόσφαιρο σε ένα πάρκο που βρισκόταν κοντά στο σημείο που έμενε, από την στιγμή που δεν υπήρχε κάποιο γήπεδο.
Μάλιστα, θυμήθηκε και τις… φωνές που άκουγε από τη μητέρα του, κάθε φορά που γυρνούσε με γρατζουνιές.
«Τότε ήμουν πάλι γεμάτος αίματα… Υπήρχε ένα μικρό πάρκο δίπλα στο σπίτι μου, χωρίς γήπεδο. Δεν υπήρχε τίποτα. Χρησιμοποιούσαμε σακίδια ως τέρματα και στην άλλη πλευρά υπήρχε μόνο ένας τοίχος.
Παίζαμε με τους φίλους μου και φανταζόμασταν ότι ήμασταν στην Champions League. Είναι διαφορετικά τώρα. Τα συναισθήματα είναι διαφορετικά. Η ατμόσφαιρα είναι διαφορετική. Τώρα μπορώ να το νιώσω πραγματικά: Νιώθεις την αδρεναλίνη να ρέει στις φλέβες σου. Παλιά προκαλούσα τους φίλους μου και με προκαλούσαν κι εκείνοι. Τώρα γίνεται το ίδιο με τους καλύτερους παίκτες του κόσμου.
Πήγαινα σπίτι γεμάτος γρατζουνιές στα γόνατα, γιατί δεν υπήρχε γήπεδο. Αυτό ήταν το μόνο που σκεφτόμουν, η μητέρα μου να φωνάζει. Ήταν απλά χαρά ζωής, να παίζω με φίλους, δεν είχε σημασία το αποτέλεσμα. Είναι ωραίο να θυμάμαι αυτές τις μέρες», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Βαγγέλης Παυλίδης.
