Μία πολύ δυνατή ιστορία «κρύβεται» πίσω από την ξεχωριστή αφιέρωση που έκαναν οι παίκτες της Ρεάλ Σοσιεδάδ μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου Ισπανίας το βράδυ του Σαββάτου (19/4), κόντρα στην Ατλέτικο Μαδρίτης.
Μία νίκη με διπλή επιβράβευση. Μετά από ένα σπουδαίο παιχνίδι που έληξε ισόπαλο με 2-2, ο Μαρέρο κατέβασε… ρολά κάτω από τα γκολπόστ στη διαδικασία των πέναλτι και οι Βάσκοι κατάφεραν να λυγίσουν στη «ρώσικη ρουλέτα» την φορμαρισμένη Ατλέτικο Μαδρίτης για να φτάσουν μετά από 120 λεπτά αγώνα συν τις καθυστερήσεις, στην κατάκτηση του τέταρτου Copa Del Rey της ιστορίας τους και έβδομου συνολικά τροπαίου. Παράλληλα με τον τρόπο αυτό, η Ρεάλ Σοσιεδάδ εξασφάλισε την έξοδό της στο Europa League της επόμενης αγωνιστικής περιόδου ως επιβράβρευση, όπως και να έχει.
Μετά το τέλος του αγώνα και κατά τη διάρκεια των πανηγυρισμών μπροστά στους φίλους της Ρεάλ Σοσιεδάδ, ο αρχηγός Μικέλ Ογιαρθάμπαλ φόρεσε τη φανέλα με το Νο12 που έγραφε «Αϊτόρ Θαμπαλέτα» στο Κύπελλο και το σήκωσε στον «ουρανό» του γηπέδου της Σεβίλλης (La Cartuja), στη μνήμη του 28χρονου Αϊτόρ.
Γέννημα θρέμμα Βάσκος, μεγάλωσε μέσα στην… κοιτίδα της Ρεάλ Σοσιεδάδ και γαλουχήθηκε μέσα από τις αξίες, τα ιδανικά και τις ιστορίες του συλλόγου. Μία από αυτές, πένθιμη που έμοιαζε με γαλήνια το βράδυ του Σαββάτου 19/4/2026, είναι εκείνη του Αϊτόρ Θαμπαλέτα. Τη μνήμη του οποίου φροντίζουν διαρκώς να κρατούν ζωντανή οι άνθρωποι της Ρεάλ Σοσιεδάδ. Ποιος όμως ήταν εκείνος, για χάρη του οποίου σήκωσαν ένα τρομερό κορεό οι φίλοι της Ρεάλ Σοσιεδάδ πριν τη σέντρα και του αφιέρωσαν την κατάκτηση οι πρωταγωνιστές;
Ένας πιστός τους ακόλουθος, σερβιτόρος. Με όνειρα και μεγάλη αγάπη για τη ζωή αλλά και τη Ρεάλ Σοσιεδάδ. Ο Αϊτόρ Θαμπαλέτα μεγάλωσε κι εκείνος στους κόλπους της Ρεάλ Σοσιεδάδ, την οποία ακολουθούσε παντού με την πρώτη ευκαιρία. Ερωτευμένος μαζί της, ήταν η δεύτερη οικογένειά του.
Το 1998 είχε ακολουθήσει μαζί με άλλους φίλους της ομάδας, την αποστολή στη Μαδρίτη για το ευρωπαϊκό παιχνίδι του Κυπέλλου UEFA κόντρα στους «ροχιμπλάνκος». Γνωστή φυσιογνωμία στους… ομοιδεάτες του, γινόταν αντιληπτός από μακριά χάρις το εντυπωσιακό του, μεγάλο, μπλε-άσπρο καπέλο στα χρώματα της ομάδας.
Παρέα με τους txuri-urdin (φίλοι της Ρεάλ Σοσιεδάδ αλλά αγνοί υποστηρικτές όχι τίποτα ταραξίες), ρώτησαν έναν αστυνομικό σύμφωνα με μία φήμη για το που μπορούν να πάνε να φάνε κάτι και να πιουν μία «θερβέθα» (μπύρα στα ισπανικά), κοντά στο τότε γήπεδο της Ατλέτικο, πριν τον αγώνα. Οδηγία/προτροπή που αποδείχθηκε μοιραία.
Το μαγαζί ήταν στέκι μελών της «Bastion», ομάδας νεοναζί και υποστηρικτών της Ατλέτικο. Αμέσως εκείνοι κινητοποιήθηκαν αφού βρήκαν την «τέλεια αφορμή» να πάρουν το… αίμα τους πίσω για την επίθεση που είχε δεχθεί το πούλμαν της ομάδας τους (μερικές πέτρες) στον δρόμο της επιστροφής στη Μαδρίτη μετά το πρώτο μεταξύ τους παιχνίδι. Η ιδανική πρόφαση.
Μεγάλοι σε ηλικία άνθρωποι, γυναίκες και παιδιά κυνηγήθηκαν και σκόρπισαν στους δρόμους. Ο Αϊτόρ Θαμπαλέτα ήταν η τέλεια αφορμή. Ο ίδιος στην προσπάθειά του να υπερασπιστεί μία γυναίκα, περικυκλώθηκε από τους νεοναζί φαν της Ατλέτικο. Δέχθηκε ένα θανατηφόρο χτύπημα με μαχαίρι και μετά από λίγο κατέληξε, βυθίζοντας στο πένθος στο ισπανικό ποδόσφαιρο. Λέγεται μάλιστα πως ο ίδιος έδινε τις δικές του «μάχες» για την καταπολέμηση του ρατσισμού και του φασισμού.
Στο Σαν Σεμπαστιάν βρίσκεται μνημείο στη μνήμη του ενώ με την ανακαίνιση του εμβλήματικού για την περιοχή «Ανοέτα» και την εγκαινίαση μίας νέας κερκίδας, αυτή πήρε το όνομά του «Grada Aitor Zabaleta». Μερικές ημέρες πριν τον Τελικό Ισπανίας, φίλοι της Ρεάλ Σοσιεδάδ φόρεσαν σε διάφορα αγάλματα και μνημεία της πόλης που εδρεύει η ομάδα ένα μεγάλο μπλε και άσπρο καπέλο στην μνήμη του Θαμπαλέτα.
Ξεχνιέται όποιος λησμονείται και τον 28χρονο τότε φίλο της Ρεάλ Σοσιεδάδ που έπεσε θύμα ωμής οπαδικής βίας, ολόκληρος ο οργανισμός των Βάσκων δεν τον ξέχασε ποτέ.
