Βράδυ Σαββάτου (21/2) στο Ηράκλειο που έσφιζε από (νυχτερινή) ζωή παρά τον βροχερό καιρό. Στην Κρήτη τις δοθείσες για γλέντι αφορμές, όπως οι Αποκριές, ξέρουν να τις εκμεταλλεύονται. Όπως έκανε και ο Παναθηναϊκός για δεύτερη σερί χρονιά.
Την περασμένη αγωνιστική περίοδο έτσι όπως εξελίχθηκε και ολοκληρώθηκε, το Κύπελλο Ελλάδας αποτέλεσε την κούπα/στιγμή της παρηγοριάς. Στο «τριφύλλι» και το Σούνιο ελπίζουν αυτή τη φορά να αποτελέσει την αρχή για μία μεγαλεπήβολη συνέχεια.
Το πράσινο πάρτι στο παρκέ του Κλειστού Γυμναστηρίου της Νέας Αλικαρνασού, συνεχίστηκε σε νυχτερινή έξοδο στο κέντρο της πόλης πριν ο Παναθηναϊκός πάρει νωρίς νωρίς το αεροπλάνο της γραμμής για την πρωτεύουσα. Με το «δισκοπότηρο» στα χέρια.
Ανάμεσα λοιπόν στα τραγούδια που ο DJ έβαλε στα ηχεία και εξαιρώντας κανείς τα γκαραντί «δεν θα πας πουθενά» και «θα το πάω μέχρι τέλους», ο χρόνος ήταν σαν να πάγωσε για μια στιγμή στους στίχους ενός κομματιού του Φοίβου που είχε κυκλοφορήσει πριν από μία δεκαπενταετία. Και «καθρεφτίστηκαν» σε ένα πρόσωπο.
«Συμπληρώνεις τα κενά μου, σ’ έχω κι είμαι στα καλύτερά μου…», θα μπορούσαν με μία αυθόρμητη, λογική αλλά και ίσως βιαστική δόση αλήθειας να σκεφτούν οι άνθρωποι των «πρασίνων» με το ζωγραφισμένο στα χείλη χαμόγελο, κοιτάζοντας προς τον Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις, πίνοντας ανακουφισμένοι το ποτό τους.
Τη φιγούρα στην ερώτηση «τι άλλαξε» μέσα σε λίγες ημέρες. Αυτός είναι η απάντηση και ότι μπορεί να φέρει αγωνιστικά αλλά και πνευματικά με την ανάλογη όθηση.
Ο MVP του τελευταίου Final Four της Euroleague πήρε μέσα σε μια βδομάδα τρεις πτήσεις. Στην πρώτη δεν ήξερε καλά καλά τι θα συναντήσει, στη δεύτερη δεν γνώριζε το (μεσαίο) όνομα του διπλανού του και στην τρίτη κουβαλούσε πέρα από το χρυσό μετάλλιο, το Κύπελλο και την ατομική διάκριση.
Η ζωή του Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις άλλαξε ριζικά τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Και κατ’ επέκταση αυτή του οργανισμού του Παναθηναϊκού σε ένα διάστημα που κλυδωνίστηκε όπως ποτέ άλλοτε επί εποχής Εργκίν Αταμάν.
Στις 5 του Φλεβάρη αποχαιρέτησε το Φοίνιξ, σε ένα ταξίδι που έμελλε να είχε εξελιχθεί διαφορετικά αφού η στιγμή το επέταξε. Το σκάρτο εξάμηνο όμως στην άλλη όχθη του ωκεανού αποδείχθηκε άγονο και η «αγκαλιά» της Ευρώπης, ζεστή. Το γνωστό καταφύγιο.
Από τους Σανς στους Μπακς του Γιάννη Αντετοκούνμπο και την αμέσως επόμενη ημέρα (6/2) στη δεξαμενή των ελεύθερων. Για μια εβδομάδα «έκλεινε» την μία ημέρα στη Χάποελ Τελ Αβίβ, την άλλη στη Φενέρμπαχτσε και τελικώς στον Παναθηναϊκό που ήταν πάντοτε ο σταθερός διεκδικητής του και τον ανακοίνωσε στις 12/2.
Ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις που έφερε στην Ελλάδα το winning mentality του και μία άλλη κουλτούρα (φροντιστήριο στον Χολμς των 452 αγώνων στο ΝΒΑ από το πρώτο κιόλας επίσημο ματς, μόνος του μετέβη στο γήπεδο τρεις ώρες πριν για να κάνει σουτάκια βάζοντας στα ηχεία κλασική μουσική) αφού διευθέτησε τις τελευταίες λεπτομέρειες, μπήκε στο αεροπλάνο για το υπερατλαντικό ταξίδι.
Ξημερώματα 15ης του Φλεβάρη, πάτησε το πόδι του στο Ελ. Βενιζέλος. Επί τροχάδην οι ιατρικές εξετάσεις, «παρών» στις προπονήσεις με τον Εργκίν Αταμάν να τον βάζει αμέσως στο κλίμα. «Εμείς θα προσαρμοστούμε σε σένα και όχι εσύ σε εμάς». Όπερ και εγένετο.
Ντεμπούτο σε προημιτελικό την 18η του Φλεβάρη, σαν έτοιμος από καιρό. Νέος στα χαρτιά αλλά παλιός στο μάτι. Από τους κορυφαίους. Την 19η του Φεβρουαρίου στον ημιτελικό με τον Ηρακλή, έδωσε συνέχεια στο «αυτός, ο άνθρωπος αυτός», και δύο μέρες αργότερα (21/2), αναδείχθηκε Κυπελλούχος Ελλάδας και MVP του τελικού, περιορίζοντας αισθητά την δράση του μονίμως επικινδυνου στο ξεκίνημα Σάσα Βεζένκοφ που δεν είχε βοήθειες μέχρι να τραυματιστεί.
Διαβάζοντας τις αδυναμίες και τα τρωτά σημεία του αντιπάλου στην επίθεση, πολυεργαλείο στην άμυνα, ο Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις δεν έκανε απλά αισθητή την παρουσία του με το καλησπέρα σας αλλά έδωσε στους φίλους του Παναθηναϊκού κάθε λόγο να πιστεύουν πως στο πρόσωπό του – και την έλευσή του – βρίσκεται το πραγματικό turning point της σεζόν.
Σκληράδα στην άμυνα, παιχνίδι από το ποστ με εκτέλεση ή δημιουργία σωστών προϋποθέσεων και για τους γύρω του, σωστές αποστάσεις ανάμεσα στους παίκτες και την μπάλα, προπονητής μέσα στο παρκέ. Ο Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις ανέβασε μέσα σε μια εβδομάδα τις προσδοκίες του «πράσινου» λαού και πάλι στο θεό, σε μία προσθήκη αντίστοιχη του Κέντρικ Ναν πριν από 2μιση χρόνια.
