Ο Ολυμπιακός οφείλει ένα σημαντικό κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας του το οποίο θα μείνει ανεξίτηλο στον χρόνο, σε μια συντυχία πριν από μιάμιση δεκαετία όταν κανείς δεν μπορούσε να το φανταστεί και να το υποπτευθεί. Ούτε φυσικά οι δύο πλευρές του νήματος.
Στο πέρασμα των χρόνων η business φύση του (πρωτ)αθλητισμού ισχυροποιείται όλο και περισσότερο, «σκοτώνοντας» τον ρομαντισμό και τον συναισθηματισμό. Ακόμα κι έτσι ωστόσο, γεννούνται μερικές δυνατές ιστορίες που αποτελούν την εξαίρεση στον κανόνα των μη ρεαλιστών.
Το καλοκαίρι του 2024 η ενδεχόμενη έλευση του Εβάν Φουρνιέ στον Πειραιά έμοιαζε με πρωταπριλιάτικο αστείο. Ένας παίκτης με 13 χρόνια καριέρας στην κορυφαία λίγκα του πλανήτη, αριθμώντας εκεί πάνω από 720 παιχνίδια σε καλή ηλικία (31 τότε), έχοντας ακόμα να δώσει πράγματα στην άλλη πλευρά του ωκεανού και έχοντας μόλις διεκδικήσει το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της πατρίδας του.
Ο Εβάν Φουρνιέ όμως τα έβαλε κάτω και τα ζύγισε. Πάτημα στον Ολυμπιακό έδωσε ο ίδιος για να μπει στην εξίσωση με ένα ποστάρισμά του στις 21/5/2022 κατά τη διάρκεια του Final Four του Βελιγραδίου. Που να το φανταζόταν πως 4 χρόνια μετά θα ανακυρυσσόταν MVP του αντίστοιχου ραντεβού στην Αθήνα με την ομάδα του Ολυμπιακού.
«Αν αποφασίσω μια μέρα νε επιστρέψω στην Ευρώπη και είχα την επιλογή να πάω όπου θέλω, νομίζω ότι θα διάλεγα τον Ολυμπιακό. Φοβερή ομάδα», είχε γράψει ρίχνοντας το… μπαλάκι στους Πειραιώτες. Έμοιαζε βέβαια με σενάριο επιστημονικής φαντασίας τουλάχιστον μέχρι να πάει 34-35 όπως συμβαίνει και με κάθε Ευρωπαίο σταρ στο ΝΒΑ.
Ο Εβάν Φουρνιέ δεν γεννήθηκε Ολυμπιακός άσχετα αν έτσι συμπεριφέρεται. Ούτε έγινε. Κάτι ωστόσο γεννήθηκε μέσα του το 2010 όταν βρέθηκε άθελά του στην κερκίδα των φίλων της ομάδας κατά τη διάρκεια του Final Four του Παρισίου. Ο ίδιος πιτσιρικάς τότε πριν γίνει draft και κάνει το υπερατλαντικό ταξίδι, είχε γοητευτεί από τον ερυθρόλευκο λαό όσο ακόμα έπαιζε στην ξακουστή ακαδημία INSEP που τον διαμόρφωσε. Και από τότε άρχισε ένα δέσιμο που οδήγησε σε… γάμο το 2024 και το turning point αν θέλετε του ρου της σύγχρονης ιστορίας του Ολυμπιακού. Χωρίς υπερβολή.
Μία συγκυρία, ένα τυχαίο γεγονός που έμελλε όμως να αλλάξει όλο το αφήγημα. Και να επαναπροσδιορίσει το χρονοδιάγραμμα όσες μεγάλες επιτυχίες κι αν ακολουθήσουν της κατάκτησης του τροπαίου στην Αθήνα.
Χωρίς να το ξέρει λοιπόν το γκράντε φαβορί βάσει μπάτζετ τότε Ολυμπιακός βρέθηκε τυχερός μέσα στην «ατυχία» του να μην αγωνιστεί βάσει δυνατοτήτων του με ένα σύνολο που έβαζε όμως πρώτα το «εγώ» από το «εμείς». Για την ακρίβεια στάθηκε τυχερός που δόθηκε στην «Πόλη του Φωτός» ψήφος εμπιστοσύνης για τη διοργάνωση του 2010. Καθώς θα μπορούσε να είχε γίνει οπουδήποτε αλλού και η… συνάντηση του Φουρνιέ με (αραιά) μαλλιά τότε, να είχε καθυστερήσει. Ή να μην γινόταν ποτέ και αυτή η πολύ δυνατή ιστορία, να έμενε σφραγισμένη στο ντουλάπι.
