Η χασούρα-προσβολή για τα δεδομένα των ΗΠΑ και της ελίτ που διαθέτουν ως παγιωμένη αντίληψη χωρίς αμφισβήτη, είναι μεγάλη. Και η τάξη έπρεπε να αποκατασταθεί.
Μία δεκαετία και κάτι λοιπόν έπειτα από το 3/3 σε Ολυμπιακούς Αγώνες (1992, 1996) και ενδιάμεσα το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 με την περιβόητη Dream Team, είχε έρθει η ώρα της εκδίκησης με τους άξιους συνεχιστές εκείνης της μυθικής περέας του Τζόρνταν, του Μάτζικ, του Μπέρντ, του Μαλόουν και των υπολοίπων.
Οι κάτοχοι της κορυφής Αργεντίνοι έμοιαζαν με εμπόδιο και με τον Κόμπι Μπράιαντ παρόντα, δεν θα μπορούσε η Team USA να την πατήσει ξανά. Ούτε να εμφανιστεί μπλαζέ με την υπόνοια ότι είχαν πάρει το παιχνίδι πριν καν παίξουν.
Και φρόντισε να δείξει τη συγκέντρωσή του αυτή σε συμπαίκτες και αντιπάλους από το ξεκίνημα ο «θρυλικός» σταρ των Λέικερς. Ο αξεπέραστος Κόμπι Μπράιαντ που διακρινόταν από τo – ακόμα περισσότερο απ’ όταν έσβησε περιβόητo – Mamba mentality.
Ήταν ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής του τουρνουά, ο πιο ασυμβίβαστος. Διψούσε για αποδείξεις παρότι συνήθως οι Αμερικάνοι NBAers δεν έπαιρναν και τόσο στα σοβαρά αυτές τους τις «υποχρεώσεις».
Και κάπως έτσι, άρχισε να την… λέει στα ισπανικά στον Λουίς Σκόλα. Για να του χαλάσει το μυαλό.
«Το λατρεύω, Σκόλα! Έτσι μου αρέσει!»
«Μίλα αγγλικά, τα λες καλύτερα!»
«Θα σου δείξω εγώ ποια γλώσσα “μιλάω”. Και θα το κάνω σαφές για να το καταλάβεις», του είπε βρισκόμενος σε θέση για ριμπάουντ με τον Κρις Μπος στη γραμμή των βολών.
ΛεΜπρόν και Μπος είπαν γελώντας στον Κόμπι να ηρεμήσει αφού το ματς ήταν στο 7′. Ε και; Ο Κόμπι είχε αποφασίσει να κερδίσει η Redeem Team εκείνη την ημέρα στο Πεκίνο, αν και ο ίδιος δεν χρειάστηκε να υπερβάλει εαυτόν (12π., 2 ριμπ. 1 ασ., 2 κλεψίματα) για το 101-81 των ΗΠΑ.
Ο Σκόλα είχε πάρει φωτιά αλλά ήταν μόνος με αρχοντικό double double (28π., 11 ριμπ.) για τους Αργεντινούς. Ο Κόμπι Μπράιντ συνέχισε στον δρόμο του χρυσού και 4 χρόνια αργότερα στο Λονδίνο, ενώ ο Σκόλα φόρεσε back-to-back Ολυμπιακό μετάλλιο στο στήθος το 2008.
