Ποιος είναι ο άνθρωπος πίσω από τον αθλητή; Πολλές φορές οι επαγγαλματίες παίκτες ταυτίζονται με την επαγγελματική τους ιδιότητα και εννίοτε κρίνονται από τη συμπεριφορά τους στον χώρο εργασίας τους. Κάποιες φορές μεροληπτικά, εσφαλμένα, βλέποντας ή γνωρίζοντας μόνο την μικρή εικόνα.
Πλην όμως αυτή αποτελεί μονάχα τη μία πτυχή του χαρακτήρα τους, το ένα τους κομμάτι. Και για μερικούς από αυτούς, το μπάσκετ, το ποδόσφαιρο και το οποιοδήποτε σπορ στο οποίο έχουν πετύχει και βγάζουν χρήματα, δεν είναι τίποτα παραπάνω από τη δουλειά τους. Τον τρόπο για να βγάλουν χρήματα και να φροντίσουν τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Και τίποτα παραπάνω. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αδιαφορούν για εκείνο, κάθε άλλο. Απλώς έχουν καταφέρει να τα διαχωρίσουν και συνήθως, υπάρχουν άλλες ασχολίες που τους γεμίζουν περισσότερο.
Όπως για παράδειγμα συμβαίνει με τον Νίκολα Γιόκιτς και τα άλογα ή τον Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις και τα ταξίδια του. Αυτός είναι ο δικός του τρόπος για να ηρεμεί πνευματικά, πράγμα ακόμα πιο σημαντικό από το να ξεκουράζεται σωματικά. Ο Αμερικανός φόργουορντ του Παναθηναϊκού άλλωστε, αποτελεί μία ιδιαίτερη περίπτωση αθλητή. Γιατί δεν μοιάζει με τους υπόλοιπους.
Πιο ανήσυχος για όσα συμβαίνουν εκτός μπάσκετ και τα οποία συνήθως του κεντρίζουν περισσότερο το ενδιαφέρον. Το βράδυ της Τρίτης (6/10), ο Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις διοργάνωσε με τη βοήθεια της ατζέντη του μία βραδιά για την ΕΛΕΠΑΠ στην Αθήνα, σε μια αίθουσα δίπλα από το θέατρο Ηρρώδου Αττικού. Με σκοπό να ενισχύσει το έργο της οικονομικά αλλά και να το προβάλει.
Αλλά την έστησε όπως εκείνος ήθελε. Με dress code, διάφορους καλεσμένους που δεν είχαν καμία σχέση με το μπάσκετ, κρασί, finger food, τέχνη, πιάνο και κλασσική μουσική. Αυτή η αποστασιοποιημένη ορισμένες φορές στάση του άλλωστε, είναι απόρροια του πόσο μαζεμένος/συνεσταλμένος είναι στον κοινωνικό του βίο.
Ο Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις αφού πέρασε λίγη ώρα και ένιωσε πιο οικεία, πήρε το μικρόφωνο και ευχαρίστησε τους παρευρισκόμενους. Εντυπωσιάζοντας άπαντες για την πρόοδο που έχει κάνει στα αγγλικά, τα οποία θα μιλήσει στο τέλος της σεζόν καλύτερα όπως ευχήθηκε, με τη βοήθεια του Ντίνου Μήτογλου – που ήταν εκεί – στα πράσινα αποδυτήρια.
Καμία ώρα αργότερα κι όταν ο κόσμος είχε αρχίσει να σπάει, ο ντροπαλός Χέις-Ντέιβις έδωσε τη θέση του στον οικοδεσπότη που έκανε αυτό που ήθελε. Κάθισε λοιπόν δίπλα από την εξαίσια πιανίστρια και της ζήτησε να παίξει ένα κομμάτι. Τη Σονάτα του Σεληνόφωτος. Το γιατί, εξήγησε ο ίδιος λίγο αργότερα σε σχετική ερώτηση που του έγινε από τους Betarades, σε… πηγαδάκι έξω από την αίθουσα και παρουσία κι άλλων Μέσων που είχαν προσκληθεί.
«Λοιπόν, το αγαπημένο μου κομμάτι από αυτά που έπαιξε είναι του Σοπέν, ο οποίος είναι ένας από τους αγαπημένους μου συνθέτες. Το Nocturne 9. είναι το αγαπημένο μου κομμάτι. Αν έπρεπε να ακούω μόνο ένα κομμάτι για το υπόλοιπο της ζωής μου, αυτό θα ήταν εκείνο που θα επέλεγα», σχολίασε αρχικά.
Γνωστή άλλωστε η αγάπη του για την κλασσική μουσική, με τη συντροφιά της οποίας κάνει προθέρμανση πριν από τους εντός έδρας αγώνες της ομάδας του. Στη διαπασών, στα ηχεία του γηπέδου. Και για το οποίο κομμάτι, έχει πει ότι θα ήθελε να παίζει ακόμα και στο… νεκροκρέβατο, τη βραδιά που τερμάτισε το κοντέρ και έγινε ο πρώτος που ξεπερνά τους 50 πόντους σε ματς της Euroleague.
Και πρόσθεσε, κάνοντας αναφορά στον Κόμπι Μπράιαντ…
«Επίσης, έπαιξε (σ.σ. η πιανίστρια) τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος». Και γω για τα γενέθλια της μητέρας μου, έμαθα το κομμάτι απέξω και το έπαιξα για εκείνη.
Δεν ξέρω να παίζω πιάνο ούτε να διαβάζω παρτιτούρες, αλλά ήταν ένα επίτευγμα που είχα δει να κάνει ο Κόμπι. Το είχε κάνει για τη γυναίκα του. Είχε μάθει το κομμάτι απέξω. Έτσι, εμπνεύστηκα από αυτόν, προς έκπληξη όλων», κατέληξε. Με αυτοσαρκασμό για το περιβόητο Mamba Mentality που ενστερνίζεται γενότερα και το οποίο δεν περικλείεται στους κόλπους του μπάσκετμπολ. Είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο και οικουμενικό.
