Το +27 (37-64) στις αρχές της τρίτης περιόδου υπέρ της Χάποελ Τελ Αβίβ στο Μόναχο – λόγω του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος πόλο στο Βελιγράδι – κόντρα στην Παρτιζάν, έδειχνε νέο διασυρμό για την ομάδα του Ζοάν Πεναρόγια.
Το εκκωφαντικό πρώτο ημίχρονο της ομάδας του Δημήτρη Ιτούδη που έβαζε την μπάλα στο σερβικό καλάθι όπως ήθελε, φαινόταν πως θα έριχνε κι άλλο «λάδι στη φωτιά» που υπάρχει στο στρατόπεδο της Παρτιζάν και την περίεργη κατάσταση εκεί. Λίγες μέρες μετά την πρώτη εδώ και καιρό, νίκη της στην Ευρωλίγκα. «Γελάει καλύτερα όμως όποιος γελάει τελευταίος».
Η παρέα του Κάμερον Πέιν και του Μπρούνο Φερνάντο που έριξε ένα ηχηρό μπλοκ στο φινάλε της κανονικής διάρκειας και έδωσε την ευκαιρία για να ολοκληρωθεί ο «άθλος», είχε αντίθετη άποψη. Η Παρτιζάν έβγαλε εγωισμό, επέστρεψε από το -27 σε 17′ αγώνα και… κούφανε την Ευρωλίγκα.
Τρομερό comeback για τους «ασπρόμαυρους» κόντρα στην πρωτοπόρο Χάποελ Τελ Αβίβ που ολοκληρώθηκε στην παράταση (104-101, 88-88 στα 40′) και ακόμα περισσότερο λόγω της τεταμένης κατάστασης στην Παρτιζάν που απέδειξε για μία ακόμα φορά ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει πριν ακουστεί η «χοντρή κυρία».
Το κατόρθωμα των Σέρβων μπήκε αυτόματα στην εξίσωση με την εξίσου εντυπωσιακή επιστροφή της Ζαλγκίρις πριν από μερικούς μήνες στο Μιλάνο για το 85-82, χάρις το ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ 37-16 επιμέρους στην τελευταία περίοδο. Και πάλι από το -27.
Κι όμως τα επιτεύγματα των Παρτιζάν και Ζαλγκίρις δεν αποτελούν ρεκόρ αφού υπάρχει ομάδα που το έχει κάνει από το -28. Και μοιάζει… ξεχασμένη στον χρόνο αφού έχει να αγωνιστεί 13 χρόνια σ’ αυτήν.
Πρόκεται για έναν πολωνικό σύλλογο, τον οποίο αρκετοί φίλοι του Παναθηναϊκού θα τον θυμούνται από την… έκρηξη του Ομπράντοβιτς σε μια συνέντευξη Τύπου, θέλοντας να «χυπήσει» τον «κώδωνα του κινδύνου» με το ιστορικό «ποιος θα πάει στο Final Four; αυτό είναι αστείο».
Η πολωνική Πρόκομ ιδρύθηκε μόλις 31 χρόνια πίσω (1995) και έχει αλλάξει στο μεταξύ εννιά φορές όνομα, λόγω και της μετακίνησής από το Sopot στα Gdynia, είχε μπει στις ζωές των φίλων της Ευρωλίγκα και όχι μόνο στο παρελθόν.
Η ομάδα που στα οκτώ χρόνια από την ίδρυσή της έφτασε να παίξει τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης (FIBA Champions Cup) κόντρα στον Άρη στο Αλεξάνδρειο. Τότε που οι «κιτρινόμαυροι» με τον Βαγγέλη Αλεξανδρή στον πάγκο τους, κατέκτησαν τον 3ο ευρωπαϊκό τίτλο της ιστορίας τους.
Η AMW Arka Gdynia όπως λέγεται πλέον που βρίσκεται στην πρώτη θέση του πολωνικού πρωταθλήματος, ισόβαθμη με την Σζτσετσίν, έπαιζε κάποτε στην Ευρωλίγκα. Και στην τελευταία σεζόν της (2012-13) σε αυτήν, όταν και είχε εξασφαλίσει άδεια Τύπου Α από τη διοργάνωση, είχε κάνει το… θαύμα.
Πιο συγκεκριμένα στο τελευταίο ματς που έχει δώσει στην Ευρωλίγκα (13/12/2012) στη Σιένα, η ομάδα του πρώην «ερυθρόλευκου» τεχνικού Κεστούτις Κεμζούρα που είχε τον Ματέους Πονίτκα στις τάξεις της, έφερε τα πάνω κάτω στην Τοσκάνη.
Πιο συγκεκριμένα, οι Πολωνοί είχαν γυρίσει από το 58-30 που έδειχνε ο φωτεινός πίνακας, σε ένα τρομερό come back που «σφραγίστηκε» στην παράταση (88-95), μιας και η Πρόκομ έτρεξε επιμέρους 30-65 στο διάστημα αυτό.
Φυσικά και πρέπει να αναφερθεί πως η απαρχή της αναζήτησης για το μεγαλύτερο come back είναι η σεζόν 2007-08, όταν και μπήκε το play-by-play στις ζωές των φίλων της Ευρωλίγκα.
