Μία τεράστια ευκαιρία να γράψει ιστορία όντας η πρώτη ομάδα από τις θέσεις 7-8 που περνά στο Final Four έχασε ο Παναθηναϊκός το βράδυ της Τετάρτης 13/5 στη Βαλένθια αν και η πρόκριση «λοξοδρόμησε» νωρίτερα.
Οι «πράσινοι» δεν κατάφεραν να εκμεταλλευτούν το πανίσχυρο πλεονέκτημα του 2-0 με το οποίο επέστρεψαν την πρώτη φορά από τη Roig Arena, γνώρισαν τρεις ήττες στα… καπάκια και μετά από μία μνημειώδη σειρά, είδαν τα «πιστόλια» της Βαλένθια να τους παίρνουν την μπουκιά από το στόμα.
Κάπως έτσι ο Παναθηναϊκός παρά το μεγαλύτερο μπάτζετ της ιστορίας του, το know how του οργανισμού και των ανθρώπων που τον περιλαμβάνουν, ήρθε να προστεθεί στη λίστα των «διοργανωτών» η οποία ολοένα και μεγαλώνει.
Ως γνωστόν ο φάκελος υποψηφιότητας πόλης/περιφέρειας είναι αυτός που εξετάζεται από τη διοργανώτρια αρχή για να ανάψει το «πράσινο» φως όπως συνέβη και φέτος με την Αθήνα. Παρόλα αυτά, θέλοντας και μη λόγω των γηπέδων που λαμβάνουν το χρίσμα, συχνά πυκνά συνδέονται με τις ομάδες των πόλεων. Όπως συνέβη την τρέχουσα περίοδο με τον Παναθηναϊκό και το Telekom Center Athens.
Από το μακρινό 2017 έχει να βρεθεί στην 4άδα διεκδικώντας το τρόπαιο ομάδα από την πόλη που διοργανώνει το Final Four. Ήταν η Φενέρμπαχτσε στην Κωνσταντινούπολη που επιβλήθηκε του Ολυμπιακού στον τελικό, όπως συνέβη και δύο χρόνια πίσω στη Μαδρίτη με τους Πειραιώτες ξανά. Αμφότεροι οι «γηπεδούχοι» ήταν εκείνοι που πανηγύρισαν στο τέλος.
Για να γίνει ακόμα περισσότερο αντιληπτό αυτό, αρκεί να ειπωθεί πως μονάχα αυτές τις δύο από τις τελευταίες 18 απόπειρες, οι «διοργανωτές» έδωσαν το παρών, κάτι που συνέβαιανε σαφώς περισσότερες φορές στις αρχές της δεκαετίας των 00’s. (2002 Μπολόνια με Κίντερ, 2003 Βαρκελώνη με Μπαρτσελόνα, 2004 Τελ Αβίβ με Μακάμπι, 2005 Μόσχα με ΤΣΣΚΑ, 2007 Αθήνα με Παναθηναϊκό).
