Η πιστή και αυστηρή ακολουθία του οποιουδήποτε προγράμματος – όπως συμβαίνει και στη Euroleague – δεν προκύπτει με γνώμονα… καλή τη πίστει με τις ομάδες ή σε «άγραφους» κανόνες. Αλλά σε αυστηρά πρωτόκολλα που ακολουθούνται κατά γράμμα. Ή και όχι, ανά περίπτωση και ανά συνθήκη.
Σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στις περισσότερες… αγορές της Euroleague, στη Λιθουανία ζουν και αναπνέουν για το μπάσκετ. Αυτό είναι προτεραιότητά τους, το εθνικό τους άθλημα. Και όποιος έχει βρεθεί στην αρένα της Ζαλγκίρις, μπορεί να το καταλάβει από την πρώτη κιόλας στιγμή. Ή ακόμα και στην πόλη όπου το στοιχείο της «πορτοκαλί θεάς» είναι πολύ έντονο.
Τον Μάη του 2023, η τελική φάση – κοινώς Final Four – της Euroleague διεξήχθη εκεί και παρότι το… καμάρι τους δεν έδωσε το «παρών», οι ντόπιοι το ευχαριστήθηκαν, όντας αρκετά ζωηροί οικοδεσπότες αφού έδωσαν χρώμα στη διοργάνωση.
Μερικούς μήνες αργότερα και η Ζαλγκίρις έχει «μεγαλώσει» αγωνιστικά. Την περίοδο 2025-26 μάλιστα έκανε την υπέρβαση οικονομικά, διαθέτωντας περισσότερα χρήματα από ποτέ στο αγωνιστικό μπάτζετ της ομάδας.
Αυτό «καθρεφτίστηκε» σε μία πολύ σταθερή παρουσία στην κανονική διάρκεια της διοργάνωσης και την πορεία πρωταθλητισμού που έκανε για να μπει στην post season με βλέψεις για επίσκεψη στην Αθήνα μάλιστα.
Εκεί που το μπάσκετ έχει την τιμητική του, υπάρχει και η εξαίρεση στους θεσπισμένους κανόνες διοργάνωσης. Ποιος γνωρίζει για το πρωτόκολλο που ακολουθείται πιστά σε κάθε αναμέτρηση του θεσμού;
Την προηγούμενη του αγώνα όπου είθισται να μετακινούνται οι ομάδες στην πόλη όπου αγωνίζονται την επόμενη βραδιά, η γηπεδούχος καλείται να παραχωρήσει ένα γήπεδο για προπόνηση. Όχι όμως υποχρεωτικά την κεντρική αρένα όπως γίνεται το πρωί της ημέρας του ματς υποχρεωτικά, αν πραγματοποιηθεί shoot around.
Στη συνέχεια η φιλοξενούμενη ομάδα πρέπει να επιστρέψει το αργότερο 90 λεπτά πριν το προγραμματισμένο τζάμπολ του αγώνα στην αρένα διεξαγωγής του, με τους παίκτες να δύνανται να βγουν για το ζέσταμα πριν το ομαδικό ζέσταμα όπου βγαίνουν όλοι μαζί και δεν γυρίζουν στα αποδυτήρια.
Ανάλογα με τη διάρκεια της παρουσίασης των δύο ομάδων όπως την έχει ετοιμάσει η εκάστοτε ομάδα, ξεκινά και το τελετουργικό ούτως ώστε να απομένουν περί τα 90” για τις τελευταίες οδηγίες και το τζάμπολ ακριβώς στη ώρα του. Η παρουσίαση έρχεται αμέσως μετά τον ύμνο της διοργάνωσης.
Έλα όμως που στο Κάουνας υπάρχει και μία ακόμα «τελετουργία» που πρέπει να υπολογίσουν άπαντες χρονικά. Και αυτό διότι μετά από αίτημα των γηπεδούχων που έχει γίνει δεκτό, οι φίλοι της Ζαλγκίρις τραγουδούν τον εθνικό ύμνο της Λιθουανίας. Άπαντες, μικροί και μεγάλοι είναι όρθιοι και με ένα στόμα, μια φωνή ακόμα κι αν δεν γνωρίζει κανείς τους στίχους, δεν μπορεί να μείναι ανεπηρέαστος.
Επί περίπτωση και ανάλογα την εκάστοτε συνθήκη, μπορεί να αιτηθεί κάποια γηπεδούχος ομάδα μία (χρονική) διαμόρφωση που εξετάζεται από τη διοργανώτρια αρχή και συνήθως γίνεται δεκτή. Είτε λόγω κάποιας βράβευσης, είτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο.
