Η περίπτωση του Όμηρου Νετζήπογλου αποτελεί ένα success story υπομονής, επιμονής και πίστης. Η ιστορία του Νετζήπογλου και η πορεία του, αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα παρακίνησης για τα νέα παιδιά, όπως σημείωσε και ο κόουτς Ζιάγκος μετά την εμφάνοση καριέρας του διεθνή άσου. Για όσους πίστεψαν και πιστεύουν στον εαυτό τους χωρίς να έχουν… δόντι και μπάρμπα στην Κορώνη. Για όσους το ταλέντο δεν έρχεται πρώτο. Για τους δουλευταράδες και τους ονειροπόλους που όπως πατάνε στο έδαφος. Τέτοιος είναι ο Όμηρος Νετζήπογλου.
Το όνομά του δεν συνοδεύτηκε ποτέ με κάποιο βαρύγδουπο τίτλο. «Παιδί-θαύμα», «μεγάλη ελπίδα του ελληνικού μπάσκετ», «τεράστιο πρόσπεκτ» και ούτω καθ’ εξής. Παρόλα αυτά ο Όμηρος Νετζήπογλου – και η οικογένειά του – είναι γεμάτοι με χαρακτηριστικά που σπανίζουν. Με μία ηχηρή κράση και γερό στομάχι. Πιστεύει στις διαδικασίες και όχι τις παγαποντιές. Στην δουλειά και τον προσωπικό μόχθο. Και να που αναγκάζει κόσμο και κοσμάκη φορώντας τη φανέλα της ομάδας που ονειρευόταν από μικρός, να ψάξουν για εκείνον. Να γράψουν για εκείνον, να στάξουν μέλι για του λόγου του.
Μεσημέρι Κυριακής (5/4) στο Φάληρο ανάμεσα σε ευρωπαϊκές υποχρεώσεις μείζονος σημασίας. Από τη μία ο Ολυμπιακός που παίζει για να εξασφαλίσει την καλύτερη δυνατή κατάταξη στην Ευρωλίγκα και από την άλλη η «σταχτοπούτα» Μύκονος που έχει σωθεί. Κάθε ματς που μοιάζει αδιάφορο, ψάχνει τους πρωταγωνιστές του. Κάποιον λόγο για να μην περάσει και δεν ακουμπούσει.
Το θέαμα και ένα χορταστικό σκορ (109-83) στο παιχνίδι που έριξε την αυλαία της 24ης αγωνιστικής, ήταν πλούσιο. Και ικανοποίησε τις αρκετές οικογένειες που βρέθηκαν στις κερκίδες. Από πλευράς προσώπων όμως; Ο Όμηρος Νετζήπογλου ήταν ο απόλυτος πρωταγωνιστής.
Ο γεννημένος τον Νοέμβριο του 2002 διεθνής γκαρντ σημείωσε ρεκόρ καριέρας με τους 27 πόντους που πέτυχε σε κάτι λιγότερο από 22′ με 10/12 σουτ εντός παιδιάς. Με αυτόν τον τρόπο φανέρωσε σε κοινή θέα αυτό που όσοι έχουν δουλέψει μαζί του, μπορούν να υπερθεματίσουν και να υποστηρίξουν με όλη τους την ζέση. Από τον Σάββα Καμπερίδη μέχρι τον Ντράγκαν Σάκοτα και τον Γιώργο Μπαρτζώκα. Δεν εκπλήσσονται γιατί ξέρουν, βλέπουν, καταλαβαίνουν πως τα ρεκόρ και οι αριθμοί και τα επιτεύγματα είναι θέμα χρόνου όχι του ταλέντου του αλλά της δουλειάς του.
«Εγώ θα πετύχω»
Το μπάσκετ δεν ήταν προέκυψε λόγω ύψους ή οικογενειακών προσλαμβανουσών. Απλώς ήταν η μόνη σκέψη και επιλογή στο μυαλό του Όμηρου Νετζήπογλου που είχε εστιάσει και ρίξει το βάρος σε αυτό.
Ανέσεις δεν υπήρχαν παρά μόνο μία πηγαία και διαρκής επιθυμία. Από τον ίδιο και τον περίγυρό του φυσικά που είχε αποφασίσει να τον στηρίξει με κάθε κόστος. Από τον Όλυμπο Κορδελιού το καλοκαίρι του 2017 πήρε μεταγραφή στον Άρη με αντάλλαγμα μερικές μπάλες και καλυμένα μονάχα τα έξοδα μετακίνησης.
Χιλιόμετρα, αυτοκίνητο, προπόνηση, έξτρα προπόνηση και ξανά από την αρχή. Μέχρι που ανέβηκε στην ανδρική ομάδα με σημείο σταθμός η καλοκαιρινή προετοιμασία του 2020 με τον Σάββα Καμπερίδη πρώτο προπονητή στον πολύπαθο τότε Άρη. Εκεί ξετύλιξε τον φάσμα των ικανοτήτων του, έπεισε για μία θέση στο ροτέισον πλην όμως αυτή η ετοιμότητά του, έπεσε στις γραφιοκρατικές διαδικασίες.
Τίποτα δεν ήταν τότε δεδομένο στον άλλοτε «Αυτοκράτορα» Άρη που αδυνατούσε να εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις εγγραφής του στο μητρώο του επαγγελματικού συλλόγου. Απαιτούνταν φορολογική και ασφαλιστική ενημερώτητα καθώς και η διευθέτηση κάποιων ζητημάτων από μία οφειλή. «Αγκάθι» που κράτησε μεγάλο διάστημα για τον Άρη. Πάνω από τέσσερις μήνες.
Όλες αυτές τις εβδομάδες ο Όμηρος Νετζήπογλου απλά περίμενε υπομονετικά. Ο Κολοσσός της Ρόδου είχε πάει να εκμεταλλευτεί την κατάσταση αλλά η πίστη του ίδιου του παίκτη και του πατέρα του, έμειναν ακλώνητα. Κι ας ήταν ο ίδιος σαν… θηρίο στο κλουβί όταν έφτανε η ώρα των αγωνιστικών υποχρεώσεων, δούλευε το ίδιο ή και περισσότερο από τους συμπαίκτες του στις προπονήσεις αλλά δεν μπορούσε να μπει να παίξει.
Όσο περίμενε να έρθει η ώρα, τόσο το κίνητρο μεγάλωνε. Ο Όμηρος Νετζήπογλου έμαθε να διαχειρίζεται και να την προσμονή. Αυτό το συναίσθημα της ανυπομονησίας που συχνά σε… λοξοδρομεί, το μετέτρεψε σε αρετή. Όπως φάνηκε και την 5η του Απρίλη 2026.
Τελικώς το όποιο ζήτημα διευθετύθηκε στον Άρη και ο ίδιος στο «βάπτισμα του πυρός» του ουσιαστικά σε επαγγελματικό επίπεδο (είχε προηγηθεί ένα φιλικό στο ΣΕΦ), έδωσε το δικό του… σόου με τον Ιωνικό. Τη δική του παράσταση τον Απρίλη του 2021, επίδοση που μέχρι να συναντήσει την Μύκονο φορώντας τη φανέλα του Ολυμπιακού, ήταν η κορυφαία της καριέρας του εκτελεστικά.
Η ΑΕΚ που ήταν η πιο ενδεδειγμένη επιλογή, έδωσε στον Όμηρο Νετζήπογλου το βήμα που χρειαζόταν για να δείξει στους γύρω του – αφού ο ίδιος το ήξερε – πως μπορεί να σταθεί και στο υψηλότερο επίπεδο.
Αυτά τα χαρακτηριστικά του μαχητή, του επίμονου, του δουλευταρά ήταν εκείνα που κέντρισαν τον Γιώργο Μπαρτζώκα, ο οποίος ήρθε σε άμεση επικοινωνία μαζί του και ο Ολυμπιακός επένδυσε στην τιμιότητα και το σθένος του. Με τα όσα έκανε απέναντι στην Μύκονο να έρχονται να προστεθούν στην λίστα της ικανοποίησης των ανθρώπων της ομάδας για την επιλογή του.
Ο Όμηρος Νετζήπογλου είδε ένα… δάσος παιδιών που βρίσκονταν πιο μπροστά από τον ίδιο στο ροτέισον. Δεν απογοητεύτηκε αλλά τέντωσε τα αυτά και τα μάτια του. Δεν αμφέβαλε για τον εαυτό του βλέποντάς τους να κινούνται και να προπονούνται. Πιο μπαρουτοκαπνισμένοι, πιο ταλαντούχοι, πιο προβεβλημένοι. Δεν έβαλε τον εαυτό του σε σύγκριση παρά μόνο το κεφάλι κάτω και τα μάτια ψηλά. Για να μας αποδείξει πως ο επιμένων και ο τολμών, νικά.
