Η απόφαση του Γιώργου Μπαρτζώκα να αφήσει εκτός 2ου τελικού τον Τάισον Γουόρντ μάλλον ήρθε ως μη αναμενόμενη στα μάτια πολλών.

Ό,τι μπορούσε να διαφοροποιήσει ο Έλληνας τεχνικός ενόψει του δεύτερου Τελικού της Stoiximan GBL ως προς το ρόστερ της ομάδας του, το έπραξε. Ο αλλαγμένος από το περσινό καλοκαίρι με 6+2 ξένους κανονισμός της πρώτης κατηγορίας της εγχώριας λίγκας, επιτρέπει στους «τιμονιέρηδες» των δύο αιωνίων, μέχρι δύο αλλαγές στην 6άδα των ξένων, η οποία πρέπει να έχει ανακοινωθεί μέχρι και τρεις ώρες πριν το τζάμπολ.

Και ενώ ο Εργκίν Αταμάν τα άφησε όλα ίδια μιας και ο Κώστας Σλούκας δεν ήταν σε θέση να βοηθήσει τον Παναθηναϊκό (άρα μέσα ο Τι Τζέι Σορτς και έξω ο Χουάντσο), δεν ίσχυσε το ίδιο και στους Πειραιώτες.

Ο αθλητικός Τάισον Γουόρντ θυσιάστηκε για να μπει μέσα ο καλύτερος αμυντικός του Ολυμπιακού σε καταστάσεις 1vs1 Φρανκ Νιλικίνα. Απόφαση ρισκαδόρικη αλλά είχε… πάτημα στον πρώτο τελικό. Αριθμητικό πάτημα.

Και αυτό διότι προορίζει τον Άλεκ Πίτερς ΚΑΙ για τριάρι, ως back up του Κώστα Παπανικολάου. Ένα σχήμα που δοκίμασε τόσο τον τελικό της Ευρωλίγκας στο τελευταίο δεκάλεπτο και του βγήκε όσο και στον πρώτο τελικό για σημαντικό διάστημα.

Πιο συγκεκριμένα, οι δύο «ερυθρόλευκοι» φόργουορντ έπαιξαν μαζί για 11:14 στον πρώτο τελικό, με τον Ολυμπιακό να βρίσκεται στο +9 με τους δυο τους στο παρκέ. Ένα σχήμα δηλαδή που… τσούλησε αρκετά για τον Γιώργο Μπαρτζώκα και του έδωσε την ασφάλεια να διαλέξει τον κορυφαίου του αμυντικό στην backcourt, Φρανκ Νιλικίνα.

Ακόμα πιο εντυπωσιακά λειτούργησε το σχήμα με Πίτερς και Βεζένκοφ μαζί στον τελικό της Euroleague, καθώς ο Ολυμπιακός είχε +13 με τη δυάδα αυτή στο παρκέ, σε 10’13” αγώνα.