Συνέντευξη στον Τάσο Φαραό

Η πρώτη εβδομάδα των συνεντεύξεων στο μεγάλο αφιέρωμα του Ole.gr κλείνει με τον Σανέλ Γιάχιτς.

Ο 44χρονος, πλέον, Βόσνιος έχει «κρεμάσει» τα παπούτσια του από το 2018, όμως δεν έμεινε μακριά από τον κόσμο του ποδοσφαίρου. Αυτήν την περίοδο βρίσκεται στην Φάμος Ίλιτζα, όπου εργάζεται ως βοηθός προπονητή.

Ήδη, μάλιστα, όπως παραδέχθηκε, έχει εντοπίσει αρκετές διαφορές, συγκριτικά με την οπτική των πραγμάτων που είχε όταν αγωνιζόταν εντός των τεσσάρων γραμμών.

Στην Ελλάδα, ο Σανέλ Γιάχιτς βρέθηκε για πρώτη φορά το 2008, όταν φόρεσε τη φανέλα του Άρη. Μετά από 1,5 χρόνο και έναν χαμένο τελικό Κυπέλλου απέναντι στον Ολυμπιακό, ήρθε η σειρά της ΑΕΚ.

Στην «Ένωση» παρέμεινε για δύο χρόνια, κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδας το 2011. Συνολικά, όμως, δεν μπόρεσε να φτάσει τα στάνταρ της απόδοσής του και έτσι, μετά από δύο χρόνια αποχώρησε.

Το κεφάλαιο «Ελλάδα», πάντως, είχε ακόμα έναν σταθμό. Αυτός ήταν ο Λεβαδειακός, τη σεζόν 2015-16, ενώ έπειτα, ο Βόσνιος πρώην αμυντικός επέστρεψε στην πατρίδα του για να κλείσει την καριέρα του.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο Ole.gr, ο Γιάχιτς μιλά τόσο για το πέρασμά του από την Ελλάδα και την επιθυμία του να επιστρέψει στη χώρα μας ως προπονητής, όσο και για την επική πρόκριση της Εθνικής Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026.

Credits: Eurokinissi

-Πλέον, είσαι βοηθός προπονητή. Πώς είναι να βρίσκεσαι από την άλλη πλευρά του ποδοσφαίρου;

«Είναι διαφορετικές οι συνθήκες. Ως παίκτης χρειάζεται απλώς να δουλεύεις σκληρά για τον σύλλογο και την ομάδα, αλλά ως προπονητής πρέπει να σκέφτεσαι τα πάντα. Την τακτική, τα αποδυτήρια, τον κάθε παίκτη ξεχωριστά, την ατμόσφαιρα, το πλάνο της προπόνησης, τη φόρμα των παικτών και το πώς θα χτίσεις μια ομάδα που θα είναι ανταγωνιστική όλο τον χρόνο».

-Τι είναι πιο δύσκολο, να αγωνίζεσαι στο χορτάρι ή να δίνεις οδηγίες από τον πάγκο;

«Φυσικά και ως προπονητής είναι πιο δύσκολο επειδή πρέπει να σκέφτεσαι τα πάντα. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι προπονητής, αν δεν έχεις πλάνο.

Κάθε μέρα πρέπει να είσαι συγκεντρωμένος ώστε όλα, τόσο μέσα στον σύλλογο όσο και στο γήπεδο, να λειτουργούν ρολόι. Όταν κερδίζεις πρέπει να διατηρείς το ίδιο επίπεδο ή και υψηλότερο, και όταν χάνεις πρέπει να βρεις τον τρόπο να σηκωθείς ξανά».

-Στον Άρη φαινόταν πως είχες «δεθεί» πολύ με την ομάδα. Τι σε έφερε τόσο «κοντά» με τον σύλλογο της Θεσσαλονίκης;

«Ο Άρης είναι ένα κομμάτι της ζωής μου από το οποίο έχω σπουδαίες αναμνήσεις ως παίκτης. Είχαμε μια φανταστική ομάδα και ζήσαμε υπέροχα χρόνια. Παίζαμε ελκυστικό ποδόσφαιρο και είμαι σίγουρος ότι οι οπαδοί θα θυμούνται πάντα εκείνη την εποχή που ήμασταν εκεί».

Credits: Eurokinissi

-Σε εκείνον τον 1,5 χρόνο που παρέμεινες στον Άρη, ποια στιγμή ξεχωρίζεις; Υπάρχει κάτι που θα άλλαζες;

«Ήταν μία σπουδαία περίοδος, γιατί δείξαμε σε όλους ότι ήμασταν μια μεγάλη ομάδα. Σίγουρα ξεχωρίζω τον τελικό του Κυπέλλου που βρεθήκαμε, αλλά επίσης και το γεγονός πως δείξαμε ότι μπορούμε να είμαστε ψηλά στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Αν άλλαζα κάτι, ίσως να ήταν ο τελικός Κυπέλλου που χάσαμε από τον Ολυμπιακό, επειδή φτάσαμε πολύ κοντά στο να το κατακτήσουμε, αλλά δυστυχώς χάσαμε το παιχνίδι».

-Πώς προέκυψε η μετακίνηση στην ΑΕΚ;

«Θυμάμαι τη μέρα που ήρθε η πρόταση από την ΑΕΚ. Ήταν μια μεταγραφή με την οποία ήθελα να δοκιμάσω κάτι παραπάνω στην καριέρα μου. Ήταν μια ευκαιρία να κερδίσω τίτλους, κάτι που έγινε με την κατάκτηση του Κυπέλλου το 2011.

Φυσικά, η ΑΕΚ είναι ένας από τους μεγαλύτερους συλλόγους στην Ελλάδα και ήταν δύσκολο να απορρίψω αυτή την πρόταση».

Credits: Eurokinissi

-Έπαιξε ρόλο η παρουσία του Ντούσαν Μπάγεβιτς για την απόφασή σου;

«Ναι, ο Μπάγεβιτς μου ζήτησε να έρθω και δέχτηκα επειδή ήμουν σίγουρος ότι είναι ένα υπέροχο μέρος για να παίξεις, με φανταστικούς οπαδούς. Ήταν μια περίοδος γεμάτη υπέροχες αναμνήσεις και απόλαυσα την παρουσία μου εκεί».

-Μετά από μερικά χρόνια επέστρεψες στην Ελλάδα για τον Λεβαδειακό. Ένιωθες την Ελλάδα σαν ένα μέρος που γνωρίζεις καλά;

«Φυσικά, η Ελλάδα ήταν το δεύτερο σπίτι μου όσον αφορά το ποδόσφαιρο και επέστρεψα για να παίξω στον Λεβαδειακό. Το διασκέδασα γιατί πραγματικά μου αρέσει το ελληνικό ποδόσφαιρο».

Credits: Eurokinissi

-Τι να περιμένουμε από την Εθνική Βοσνίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο;

«Είμαστε όλοι χαρούμενοι που βρίσκεται στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Η χώρα, ο κόσμος και οι φίλαθλοι το αξίζουν. Δείξαμε ότι είμαστε ένα έθνος με πολύ ποδοσφαιρικό ταλέντο.

Αυτή η ομάδα αποδεικνύει ότι μπορεί να κάνει ένα καλό Μουντιάλ φέτος, επειδή έχουμε μια νεανική και ταλαντούχα ομάδα, εμπλουτισμένη με ορισμένους έμπειρους παίκτες».

-Μετά την πρόκριση επί της Ιταλίας, είδαμε μερικές εκπληκτικές εικόνες στο Σαράγεβο. Πώς έζησες αυτήν την επική νύχτα;

«Μετά τη νίκη επί της Ιταλίας, η ατμόσφαιρα ήταν φανταστική σε όλη τη χώρα. Ήταν απίστευτες οι στιγμές στους δρόμους. Έχουμε έναν όμιλο από τον οποίο όλοι πιστεύουν ότι μπορούμε να προκριθούμε και να φτάσουμε τουλάχιστον μέχρι τον επόμενο γύρο.

Παίζουν ελκυστικό, επιθετικό ποδόσφαιρο. Τώρα, ό,τι και να γίνει, πρέπει να το απολαύσουν εκεί. Ο στόχος είναι η πρόκριση στον επόμενο γύρο και είμαστε πεπεισμένοι ότι θα τα καταφέρουν».

-Είναι στα μελλοντικά σου σχέδια να βρεθείς ξανά στην Ελλάδα;

«Φυσικά, ως προπονητής, ο στόχος μου είναι να βρεθώ μια μέρα στην Ελλάδα για να απολαύσω και να νιώσω ξανά το ελληνικό ποδόσφαιρο, το οποίο πάντα μου άρεσε».

Δείτε όλες τις συνεντεύξεις του αφιερώματος του Ole.gr, με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, πατώντας ΕΔΩ.