Να έχεις φτάσει στους Τελικούς μετά από 25 χρόνια. Να «τρέχεις» ένα αδιανόητο σερί στα playoffs, όντας 43 μέρες αήττητος. Να έχεις επαναφέρει την μπασκετική και όχι μόνο φλόγα σε μια «φανταχτερή» ούτως ή άλλως πολιτεία και να σε παρουσιάζουν με τον τρόπο αυτό. Αξία ανεκτίμητη για τους Νιου Γιορκ Νικς που δεν χαμπαριάζουν ούτε από τρολαρίσματα ούτε από τον… λεκκέ «ομάδα της Ανατολής», ούτε από τίποτα.
Η παρέα του Καρλ Άντονι-Τάουνς και του Τζέιλεν Μπράνσον, έκανε το κομμάτι της ξανά στο Σαν Αντόνιο (105-104) απέναντι στην ομάδα του μοιραίου Βίκτορα Γουεμπανιάμα και της παρέας του που το γύρισαν από το -14 στα τελευταία λεπτά και προσέδωσαν δράμα σε έναν ακόμα Τελικό.
Σε ένα παιχνίδι που έμοιαζε με τρία διαφορετικά, οι παίκτες του Μάικ Μπράουν έμειναν προσηλωμένοι παρότι είδαν τα «σπιρούνια» να έχουν την κατάσταση στα χέρια τους 10” πριν το τέλος με το σκορ ισόπαλο (104-104) και την μπάλα στα χέρια τους μέχρι ο Γάλλος σούπερ σταρ και (next) big thing του πλανήτη βιαστεί.
Άντεξαν, παίρνοντας ίσως αυτό που άξιζαν στο μεγαλύτερο διάστημα του Game 2 για να αποκτήσουν τεράστιο προβάδισμα κατάκτησης. Όλα αυτά ενώ οι γηπεδούχοι, τους παρουσίασαν ξανά κάπως ιδιαίτερα.
Το ίδιο είχε συμβεί στο ίντρο και του πρώτου τελικού αν και πρέπει να σημειωθεί πως… είθισται αυτές οι εικόνες και συμπεριφορές από (σχεδόν) όλες τις γηπεδούχες ομάδες στο ΝΒΑ. Τουλάχιστον εκεί μένουν στα light τρολαρίσματα εν αντιθέσει με ό,τι συμβαίνει στα μέρη μας που σε κάνει να αναρρωτιέσαι κάθε φορά αν το ματς θα τελειώσει.
