Ήρθε πάλι η ώρα ετούτη που το γουότερ πόλο, μπήκε από το… παράθυρο στις ζωές των Ελλήνων, παίρνοντας λίγη από τη λάμψη των πιο προβεβλήμένων αθλημάτων. Όχι από συνήθεια, ούτε από υπέρμετρη προβολή. Αλλά αυθόρμητα, πηγαία.
Γεννά συναισθήματα, «θρέφει» όπως και άλλα αθλήματα (κωπηλασία) ή και αγωνίσματα του υγρού στίβου, τις… στραβές των «μεγάλων». Φτάνει εκεί που δεν φτάνουν, στην κορυφή. Το ελληνικό πόλο έχει σταθεροποιηθεί στην ελίτ του χώρου την τελευταία δεκαετία σχεδόν, παρότι από άποψη υποδομών ελάχιστα έχουν βελτιωθεί. Η εικόνα δεν έχει αλλάξει.
Οι τεράστιες επιτυχίες του σύντομου παρελθόντος δεν έφεραν την άνθιση και την ανάπτυξη που θα ήθελαν και δικαιούνται οι άνθρωποι του χώρου. Η ελληνική υδατοσφαίρηση παραμένει το άθλημα των μεγάλων διακρίσεων και συνάμα της σύντομης και βραχείας αναγνώρισης. Για λίγες μέρες, όσο κρατάει ένα τουρνουά – άντε και πέντε μέρες αργότερα – οι πρωταγωνιστές τους παίζουν παντού.
Η πληροφορία φτάνει με κάποιο τρόπο σε παππούδες και γιαγιάδες σε χωριά ξεχασμένα. «Μπράβο, συγχαρητήρια, μας κάνατε υπερήφανους» και πάλι από την αρχή στον αγώνα – γεμάτο αγκάθια – της αποδοχής.
Φταίει βέβαια και η φύση του αθλήματος. Δυσνόητο στη βάση του με κανονισμούς που αλλάζουν κάθε λίγο και λιγάκι. Το πόλο δεν είναι το εθνικό άθλημα της Ελλάδας μόνο για τις αγωνιστικές του επιτυχίες. Αλλά κυρίως για τα παιδιά που έχει στους κόλπους του, το ποιόν τους. Την αξία τους.
Η Εθνική ομάδα πόλο πέτυχε μία σπουδαία νίκη το βράδυ της Πέμπτης (15/1) στο Βελιγράδι στην τελευταία αγωνιστική της πρώτης φάσης του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, η οποία ανοίγει τον δρόμο για τα ημιτελικά.
Έπειτα από 13 ανεπιτυχείς προσπάθειες (9 ήττες και 4 ισοπαλίες), έσπασε το… ρόδι από τον κακό δαίμονά της σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα Κροατία και το πανηγύρισε δεόντως. Για μια βραδιά, όσο κρατάει και η λάμψη τους.
Μετά το τέλος του αγώνα και βρισκόμενοι στη μεικτή ζώνη, σειρά μετά τον ομοσπονδιακό τεχνικό Θοδωρή Βλάχο πήρε ο αρχηγός, Ντίνος Γενηδουνιάς. Ο «καπιτάνο» της γαλανόλευκης, ακομπλεξάριστος ως συνήθως, ειλικρινής όπως πάντοτε, στάθηκε μπροστά στον φακό και άνοιξε την καρδιά και την ψυχή του.
«Ότι και να πω είναι ένα απαράδεκτο λάθος από μέρος μου. Θέλω να απολογηθώ πρώτα απ’ όλα στην ομάδα μου, τον προπονητή και όσους μας έβλεπαν. Σαν ο πιο έμπειρος και ο αρχηγός της ομάδας και καταλάθος που έγινε γιατί έγινε καταλάθος, από τράβηγμα προσπάθησα να φύγω στην άμυνα και αυτή τη φορά τον βρήκα στο πρόσωπο, ειλικρινά ήταν κατα λάθος.
Αλλά βάσει της εμπειρίας μου και τα χρόνια που είμαι εδώ, δεν θα έπρεπε ούτε κατα λάθος να γίνει τέτοιο λάθος. Συγχαρητήρια στην ομάδα μου, έδειξαν τρομερό σθένος. Δεν ξέρω αν έχω δει ξανά ομάδα να παίζει τέτοια άμυνα με παίκτη λιγότερο στο τέλος.»
Όσον αφορά την κακή παράδοση που ακολουθούσε την Εθνική ομάδα με την Κροατία σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και την… έσπασε, ο Ντίνος Γενηδουνιάς είπε πως… «Είναι για να σπάνε και στην τελευταία ομιλία που κάναμε μεταξύ μαςπριν βγούμε για ζέσταμα, το θύμισα σε όλα τα παιδιά. Ο Στέλιος Αργυρόπουλος μου το είπε το πρωί πως δεν είχαμε κερδίσει την Κροατία ποτέ σε ευρωπαϊκό μετρώντας 9 ήττες και 4 ισοπαλίες.
Αυτή η ομάδα έχει μάθει να μας κερδίζει, έχει συνηθίσει να μας κερδίζε. Νομίζω νιώθουν άνετα παίζοντας απέναντί μας, όχι όμως τα τελευταία χρόνια. Θέλαμε πάρα πολύ να ξεκινήσουμε να παίρνουμε εμείς το πάνω χέρι γιατί είμαστε τέτοια ομάδα.
Η νοοτροπία που δείξαμε στο τέλος δείχνει την φιλοσοφία μας. Refuse to lose. Και αυτό κρατάμε για την συνέχεια. Η ατυχία μας έχει χτυπήσει την πόρτα πάρα πολλές φορές στο τελευταίο δευτερόλεπτο. Σήμερα όμως δείξαμε ότι έχουμε δουλέψει πνευματικά πάρα πολύ. Και εκεί που χρειάστηκε βγάλαμε όχι μόνο μία αλλά δύο άμυνες. Γιατί γύρισαν τον χρόνο πίσω και βγάλαμε δύο άμυνες στα τελευταία δευτερόλεπτα.»
Με αυτογνωσία και περίσσεια ειλικρίνεια, ο Ντίνος Γενηδουνιάς βγήκε on air και απολογήθηκε σε όλους. Δεν χρειαζόταν να το κάνει, ούτε το έπραξε για το θεαθήναι. Όσοι τον ξέρουν, έχουν καταλάβει πόσο αγαπάει τον χώρο και τους συμπαίκτες του. Πόσο αγαπάει να γίνετια θυσία για τους άλλους.
Υπόδειγμα αθλητή και αρχηγού. Ένα υγιές πρότυπο που δείχνει το παράδειγμα. Και σίγουρα, όταν έβησαν τα φώτα και οι κάμερες αποχώρησαν από την Beogradska Arena, ο Ντίνος Γενηδουνιάς ζήτησε συγγνώμη απ’ όλους.
Η απάντηση στο ερώτημα λοιπόν, γιατί ελληνικό πόλο έγγυται στα λόγια του αρχηγού. Στο ύφος των πρωταγωνιστών που έχουν αποτάξει κάθε στοιχείο βεντετισμού. Ολυμπιονίκες, κάτοχοι μεταλλίων σε παγκόσμια πρωταθλήματα, πρωταθλητές Ευρώπης σε συλλογικό επίπεδο. Το άθλημα αυτό, όσο σκληρό κι αν μοιάζει στο μάτι, συνοδεύεται από μία αξιοπρόσεκτη ταπεινότητα.
