Ο Κένεθ Φαρίντ δεν είναι κανένας τυχαίος και τα κατορθώματα που έχει πετύχει με το πέρασμα των χρόνων στον θαυμαστό κόσμο του ΝΒΑ, γνωστά και πολυσυζητημένα. Ένας άνθρωπος highlight που δεν σταματούσε στα prime του να κρέμμεται από την απέναντι ρακέτα.
Όχι πως άφηνε τον διάδρομο της δικής του αφύλαχτο, λειτουργώντας συχνά πυκνά ως… σκιάχτρο. Τα χρόνια πέρασαν και ο κύκλος του στον «θαυμαστό κόσμο» του NBA ολοκληρώθηκε το 2019 για να αρχίσει τον γύρο του κόσμου, με την «πορτοκαλί θεά» για οδηγό.
Ένας πολύ θεαματικός παίκτης στα prime του με 496 ματς στην κορυφαία λίγκα του πλανήτη για προίκα (24.5′ κατά μέσο όρο) και ένα χρυσό μετάλλιο με την Team USA στο Μουντομπάσκετ του 2014. Όταν και έβγαλε… μάτια, χαρίζοντας το ένα στιγμιότυπο μετά το άλλο.
Η hustle φύση του, μετέτρεπε την συνάντηση κάθε ομάδας με τους Ντένβερ Νάγκετς σε… εφιάλτη. Ένας από τους πιο διασκεδαστικούς παίκτες της λίγκας, PF κατά βάση που υπό προϋποθέσεις και συνθήκες σε small ball σχήματα, μπορούσε να παίξει και 5άρι.
Η κακοδαιμονία στην «πράσινη» ρακέτα και η ανάγκη απόκτησης ενός ψηλού με εμπειρία και όχι στοίχημα σε αυτό το σημείο της σεζόν, οδήγησε τον Παναθηναϊκό να φέρει τον «Manimal» – ένα από τα πιο πετυχημένα παρατσούκλια – στην Ελλάδα για χάρη του επτάστερου.
Χαμογελαστός εκείνος και ευλογημένος για το γεγονός πως συνεχίζει να κάνει αυτό που αγαπά στα 36 του πλέον χρόνια, φόρεσε το «τριφύλλι» στο στήθος, έτοιμος να κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να βοηθήσει και να «μπαλώσει» την τρύπα.
Όλα αυτά σχεδόν 15 χρόνια αφότου έγινε draft στο ΝΒΑ με τους Νάγκετς, στους οποίους πέρασε και το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στην αμερικανική λίγκα. Στο Ντένβερ έλαμψε, εκεί «έχτισε» το αφήγημά του, εκεί κέρδισε και τις… τιμές του σαν επαγγελματίας. Στα μετά κολεγίου χρόνια. Εκεί πραγματοποίησε και το career-high του.
Ήταν Απρίλης του 2014 όταν ο Κένεθ Φαρίντ τελείωσε τον αγώνα με τους Πέλικανς έχοντας σκοράρει 34 πόντους και κατεβάζοντας 13 ριμπάουντ. Ρεκόρ στην ιστορία του ΝΒΑ η 34άρα στον λιγοστό (27′) χρόνο συμμετοχής που ήρθε.
«Όταν δέχτηκα το δεύτερο φάουλ μου, κάθισα στον πάγκο, κοίταξα ψηλά και είπα: «Ουάου, έχω ήδη εννέα (πόντους). Δεν έχω παίξει και τόσο πολύ. Αυτός μπορεί να είναι ο αγώνας της καριέρας μου», είπε ο Φαρίντ αργότερα. «Αυτό μου αρέσει να κάνω — να διασκεδάζω και να παίζω μπάσκετ. Όταν είναι τόσο συναρπαστικό και τόσο διασκεδαστικό, δεν έχεις καμία ανησυχία, πραγματικά. Απλώς σκέφτεσαι τη νίκη».
Εκείνο ήταν ένα από τα τελευταία παιχνίδια που έπαιξε στην ίδια πλευρά με τον Εβάν Φουρνιέ, ο οποίος λίγες εβδομάδες αργότερα αποχώρησε για το Ορλάντο. Ο Γάλλος άσος του Ολυμπιακού, είχε κι εκείνος διψήφια συμβολή σε εκείνη την ευρεία νίκη των Νάγκετς με 137-107.
Η έλευση του Πολ Μίλσαπ – ενός σταρ τότε που προερχόταν από τη σεζόν καριέρας του στην Ατλάντα – σε συνδυασμό με την σταδιακή άνθιση του Νίκολα Γιόκιτς, έφεραν μία διαφοροποίηση στη φιλοσοφία των Νάγκετς που κράτησε τον Κένεθ Φερίντ στον πάγκο. Γεγονός που δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει, όπως αποδείχθηκε.
