Ο «μαραθώνιος» πέρασε… νεράκι και πλέον ήγκικεν η ώρα (σχεδόν) για την περίοδο που όλη η μπασκετική Ευρώπη περίμενε. Το Final Four της περιόδου 2025-26 επέστρεψε στην Αθήνα έπειτα από 19 ολόκληρα χρόνια, με τη συμμετοχή μίας ελληνικής ομάδας. Διαφορετικής από την προηγούμενη φορά.
Το εμπόδιο της φιλόδοξης Βαλένθια κρίθηκε ανυπέρβλητο για τον «οικοδεσπότη» Παναθηναϊκό, πλην όμως ο «αιώνιος αντίπαλός» του, επιβεβαίωσε την ταμπέλα του φαβορί που έφερε από την αρχή της σεζόν – πολλώ δε μάλλον από τα μέσα αυτής – για να παρίσταται στην «τελετή», κλείνοντας το δικό του ραντεβού με την ιστορία.
Πλην όμως και παρότι χωρίζουν τις δύο διοργανώσεις στην Αθήνα σχεδόν δύο γεμάτες δεκαετίες – πολύς χρόνος με την ταχύτητα που αλλάζουν τα πάντα γύρω μας – υπάρχει ένας άνθρωπος που ενώνει τις δύο άκρες του νήματος.
Ο Ζέρτζιο Σκαριόλο με καθυστέρηση δύο ετών, αφού προοριζόταν για αντικαταστάτης του άλλοτε βοηθού του Τσους Ματέο πριν το Final Four του Κάουνας με τη σειρά των playoffs στο 0-2 κόντρα στην Παρτιζάν, κάθισε εκ νέου το καλοκαίρι στον προπονητικό θώκο της Ρεάλ Μαδρίτης που βρήκε σταδιακά τα πατήματά της.
Με «όπλο» την έδρα της (18-1) η «Βασίλισσα» ξεμπέρδεψε και με την Χάποελ Τελ Αβίβ, επιστρέφοντας σε Final Four μετά από την περσινή της απουσία. Σαφώς πιο ενισχυμένη και φιλόδοξη τούτη τη φορά αλλά και άτυχη αφού πριν το μεγάλο γεγονός της Αθήνας, έμεινε αδειανή από «ψηλούς».
Στο ίδιο γήπεδο, άρκως αλλαγμένο και αναβαθμισμένο βέβαια, ελπίζοντας σε ευτυχέστερη κατάληξη θα βρεθεί λοιπόν για τον ίδιο σκοπό 19 χρόνια μετά ο Ιταλός τεχνικός. Ο Σέρτζιο Σκαριόλο αποτελεί τον μοναδικό κοινό παρανομαστή των δυο Final Four της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης στην Αθήνα, αφού τότε είχε φτάσει με την Ουνικάχα Μάλαγα του Βασιλειάδη μέχρι την 4άδα.
Οι Ανδαλουσιάνοι που είχαν τερματίσει τρίτοι, δεν μπόρεσαν να παρουσιαστούν ανταγωνιστικοί στον ημιτελικό με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας του Θοδωρή Παπαλουκά, που όμως λύγισε μπροστά στον Παναθηναϊκό στον μεγάλο τελικό.
