Όχι δάκρυα για αυτήν την Εθνική ομάδα, οχι τρικλοποδιές και αμφισβήτηση. Το δικαίωμα αυτό το έχουν κερδίσει με το… σπαθί τους, άντρες και γυναίκες εδώ και πολλά χρόνια.
Αυτό που ξεχωρίζει την Εθνική ομάδα πόλο των ανδρών είναι η ειλίκρινεια με την οποία αντιμετωπίζουν οι πρωταγωνιστές κάθε κατάσταση, ο αυθορμητισμός. Τα παλικάρια του Θοδωρή Βλάχου δεν τα κατάφεραν αλλά δεν έχουν να δώσουν λόγο σε κανέναν. Μονάχα να κοιταχτούν στον καθρέφτη και να μαζέψουν τα… κομμάτια τους όπως γλαφυρά είπε ο Ντίνος Γενηδουνιάς γιατί υπάρχει ένας στόχος μπροστά. Και το μετάλλιο δεν περισσεύει σε αυτό το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα.
Η «γαλανόλευκη» επέτρεψε στην Ουγγαρία να κάνει το παιχνίδι της και ηττήθηκε με 15-12 στον πρώτο χρονικά ημιτελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Το βράδυ της Παρασκευής (23/1), θα μάθει τον αντίπαλο (Σερβία ή Ιταλία) κόντρα στον οποίο θα έχει μία δεύτερη ευκαιρία για να ανέβει στο βάθρο των νικητών και να μη φύγει με άδεια χέρια από ένα τουρνουά που μέχρι την 4άδα, ήταν με διαφορά η ΚΟΡΥΦΑΙΑ. Στην καρδιά και το μυαλό βέβαια όλων, οφείλει να βρίσκεται εκεί, στο βάθρο ό,τι και να γίνει. Αναφαίρετη κατάκτηση.
Όσο έβρισκε τις λύσεις στο πρώτο ημίχρονο, η Εθνική ομάδα έδειχνε και ήταν ζωντανή. Νομοτελειακά όμως, όταν ο ρους του παιχνιδιού και τα χαρακτηριστικά του ταιριάζουν ασυζητητί καλύτερα σε μια ομάδα, αυτή στο φινάλε θα πανηγυρίσει. Και ήταν η Ουγγαρία.
Ίσως έπαιξε ρόλο το… φάντασμά της από τη Φουκουόκα και οι ανοιχτές πληγές όπως παραδέχθηκε ο αρχηγός, παραμονές του μεγάλου αγώνα. Ίσως και όχι. Σημασία έχει πως οι Έλληνες διεθνείς, αδίκησαν τον εαυτό τους με την μεγάλη των Μαγυάρων σχολή.
Το δικό της όπλο (ποσοστό στον παίκτη παραπάνω), έγινε κινητήριος δύναμη για τους Ούγγρους που είχαν το εντυπωσιακό 8/9 και δίκαια βάσει εικόνας, βρέθηκαν στον μεγάλο τελικό. Παράλληλα η κλειστή άμυνα ζώνης του Ζολτ Βάρκγα δημιούργησε ζητήματα άλυτα στην ελληνική πλευρά που είχε μόλις 1/14 σε σουτ κανονικής ροής. Τελειώματα που σε έναν βαθμό περίμενε ο Βόγκελ και η ουγγρική άμυνα παρότι δεν βοήθησαν και τα δοκάρια.
Μετά το τέλος του αγώνα, τα λόγια δεν έβγαιναν με ευκολία. Αλλά αυτή η Εθνική ομάδα, δεν έχει μάθει να κρύβεται πίσω από δικαιολογίες. Κι αυτό συνέβη τόσο στις δηλώσεις του Ντίνου Γενηδουνιά στην κάμερα της ΕΡΤ, όσο και σε αυτά του Θοδωρή Βλάχου και του Κώστα Κάκαρη. Ψηλά το κεφάλι.
«Μπήκαμε στο παιχνίδι τους. Δεχθήκαμε πολλά γκολ, αυτή δεν είναι η άμυνα που έχουμε συνηθίσει να παίζουμε. Δεχτήκαμε οκτώ γκολ στο πρώτο ημίχρονο (8-8). Όταν μπαίνεις σε έναν τέτοιο ρυθμό σε ματς με τους Ούγγρους, εννιά στις δέκα φορές θα χάσεις. Μπήκαμε στο δεύτερο ημίχρονο, αυτοί έβγαλαν πέντε άμυνες ενώ εμείς όχι. Προηγήθηκαν με δύο και τρία γκολ και μετά είναι δύσκολο όταν έχουν οι Ούγγροι αυτοπεποίθηση να καλύψεις το χαμένο έδαφος.
Μπορούμε να πούμε ότι δεν ήμασταν εμείς καλοί στην επίθεση, δεν κυκλοφορήσαμε καλά την μπάλα. Σε μια ζώνη πολύ κλειστή δεν βρήκαμε τις λύσεις. Σίγουρα όταν θα κοιτάμε πίσω σε αυτόν τον αγώνα, θα μετανιώσουμε που τουλάχιστον δεν ήμασταν πιο παθιασμένοι και πιο αποφασισμένοι στην επίθεση.
Έχουμε πει πολλές φορές ότι δεν μας περισσεύουν τα μετάλλια. Ξέρω ότι θα είναι μία δύσκολη βραδιά για όλη την ομάδα αλλά όπως είχαμε κάνει στο παρελθόν, πρέπει να μαζέψουμε τα κομμάτια μας για μία ακόμα φορά και να πάρουμε το πρώτο ευρωπαϊκό μετάλλιο.»
