Σε έναν κόσμο γεμάτο διεκπεραίωση και βιασύνη που προτάσσει το αποτέλεσμα από την παραγωγική διαδικασία και τη χαρά για το ίδιο το παιχνίδι, υπάρχουν λαμπρές εξαιρέσεις. Πρωτοβουλίες που οφείλουμε να αναδεικνύουμε και στις οποίες αξίζει να πέφτει… φως. Όπως αυτή που έλαβε χώρα το απόγευμα της Τετάρτης (1/7) στο Ιλίσιο Κολυμβητήριο.
Στις κερκίδες του οποίου είχε «στηθεί» μία σεμνή αλλά άκρως ουσιαστική τελετή. Χωρίς φανφάρες παρά μόνο εφόδια για το παρόν και ακόμα περισσότερο το μέλλον.
Μία ιδέα του δραστήριου και κοινωνικά ανήσυχου προπονητή Ηλία Λάππα που πέρα από την ιδιότητα του τεχνικού, έχει εμπεδώσει και τη σημασία του δασκάλου και καθοδηγητή στις ευαίσθητες αυτές ηλικίες. Και κοιτάζει διαρκώς να την εξελίσσει.
Εκείνος λοιπόν έριξε στο τραπέζι τη σκέψη και τα ίδια τα παιδιά των ακαδημιών του Ηλυσιακού την προχώρησαν και την υλοποίησαν. Η αρχηγός της Εθνικής ομάδας και Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Ελευθερία Πλευρίτου, αποδέχθηκε με χαρά την πρόσκληση σε μια βραδιά που θα θυμούνται όλοι τους για καιρό. Και αυτή είναι και η ουσία.
Οι μικροί και οι μικρές αθλητές συγκέντρωσαν τις ερωτήσεις τους και… βομβάρδισαν μία εκ των κορυφαίων αθλητριών του κόσμου και φιναλίστ του Champions League με το σκουφάκι της Φερεντσβάρος.
Με το χαμόγελο εκείνη απάντησε σε μία προς μία, καλύπτωντας τους πάντες. Αναφέρθηκε στην μεγαλύτερη σημασία της ήττας από εκείνη της νίκης, γνωστοποίησε μία τυπική ημέρα για την ίδια ως πρωταγωνίστρια στο υψηλότερο επίπεδο ενώ «ταξίδεψε» και πιο πίσω χρονικά. Στην αρχή της καριέρας της στον Ηρακλή και μετά τον Ολυμπιακό με τις αδερφές της Μαργαρίτα και Βάσω.
Κορασίδες, μίνι παίδες και προ μίνι άκουσαν με προσοχή όσα η 30χρονη περιφερειακός μοιράστηκε μαζί τους. Για την συγκίνηση που ένιωσε εκείνη και οι συμπαίκτριές της όταν άκουσε τον Εθνικό ύμνο στους Ολυμπιακούς του Παρισίου ή τα χαρακτηριστικά (επιμονή, υπομονή, δουλειά και ούτω καθ’ εξής) που πρέπει κανείς να διαθέτει για να πετύχει.
Πλήρως κατατοπιστικές απαντήσεις στα «άφιλτρα» ερωτήματα των παιδιών αφού σκοπός της συνάντησης/εκδήλωσης δεν ήταν η πραγμάτωσή της υπό το πρίσμα ενός μεγάλου αλλά η ματιά της επόμενης γενιάς του υγρού στίβου. Η εκχώρηση ερεθισμάτων – μέσω εμπειριών και παραστάσεων – που θα κρατήσουν το παιδί στο νερό. Θα του δώσουν ένα έξτρα κίνητρο αλλά και μία δίοδο σε τυχόν σκέψεις που «στριφογυρνούν».
Και ως συνήθως αν δώσεις χώρο στο παιδί, εκείνο θα σε καταπλήξει με ευφάνταστες και απολύτως εύστοχες ερωτήσεις όπως την πίεση του συνδυασμού προπονήσεων και σχολής, τα χαρακτηριστικά που πιστεύει η Ελευθερία Πλευρίτου ότι την έκαναν να ξεχωρίσει, την προετοιμασία της για κάθε αγώνα αλλά και το πως θα ήθελε να την θυμούνται όταν κρεμάσει το σκουφάκι της.
Αφού λοιπόν η ίδια απάντησε στα 29 συνολικά ερωτήματα που της έγιναν από τα παιδιά των ακαδημιών του Ηλυσιακού, έγινε δέκτης της αγάπης τους. Έλαβε ζωγραφιές από τις μικρότερες αθλήτριες του Ηλυσιακού και φωτογραφήθηκε μαζί τους. Όπως και η αδερφή της Μαργαρίτα, η οποία τη νέα σεζόν θα αγωνίζεται στον Άλιμο και η οποία την συνόδευσε.
Η Ελευθερία Πλευρίτου άφησε στον Ηλυσιακό μία μπάλα υπογεγραμμένη από τα κορίτσια της Εθνικής γυναικών αλλά και ένα αναμνηστικό (ενθύμιο) του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος το οποίο δίνεται στην αντίπαλη ομάδα πριν τους αγώνες ενώ παρέλαβε σκουφάκι της ομάδας, μπλούζα και το αντίστοιχο αναμνηστικό.
Στη συνέχεια τα παιδιά έκατσαν σε μία σειρά και έλαβαν το αυτόγραφό τους σε φωτογραφία της Ελευθερίας με την Εθνική ομάδα, στο σκουφάκι τους, την μπλούζα τους ή όπου αλλού της ζήτησαν.
Μία εξαιρετική πρωτοβουλία από πλευράς Ηλυσιακού που ήρθε λίγους μήνες μετά το κάλεσμα στον Στέλιο Αργυρόπουλο-Κανακάκη. Παιδί που βγήκε από τα σπλάχνα του συλλόγου, έκανε εκεί τα πρώτα του βήματα, ξεχώρισε και πλέον συμπεριλαμβάνεται στους ΚΟΡΥΦΑΙΟΥΣ του αθλήματος παγκοσμίως χωρίς την παραμικρή αμφιβολία.
Στον Ηλυσιακό μάλλον έχουν μεγαλώσει με Παύλο Σιδηρόπουλο γιατί έχουν τον νου τους στο παιδί. Αφού μόνο αν γλυτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα.
