Οι ειδικοί (και μη) των αναπτυξιακών προγραμμάτων και των ηλικιακών κατηγορίων στην Ελλάδα – και όχι μόνο – «σφάζονται» για τη σημασία των απτών κατορθωμάτων των αντιπροσωπευτικών συγκροτημάτων.
Τελικά η πορεία μέχρι το βάθρο των νικητών αποτελεί κέρδος και αν ναι πόσο εφήμερο αυτό είναι; Η ιστορία έχει δείξει ότι μπορεί να σημαίνει από πολλά, δείχνοντας την κατεύθυνση μιας φουρνιάς, μέχρι κυρίως τίποτα. Ιδίως για τα καθ’ ημάς.
Κάθε καλοκαίρι, οι επιτυχίες των μικρών Εθνικών – και όπου επιτυχίες τα μετάλλια φυσικά αφού ο Έλληνας «ψωφάει» για διακρίσεις – υπερθεματίζονται. Οι ταμπέλες γίνονται ένα με παιδιά που δεν έχουν αποδείξει τίποτα απολύτως σε επίπεδο ανδρών σε βαθμό που εξελίσσονται σε… βαριές και ασήκωτες.
Παρόλα αυτά η σκοτινειά από μόνη της και ο μηδενισμός δεν έφερε ποτέ κανένα επιθυμητό αποτέλεσμα. Και η αλήθεια είναι ότι το ελληνικό μπάσκετ μπορεί να κρατήσει το καλοκαίρι του 2026 ως μία καλή αφετηρία για τη συνέχεια. Άλλωστε το ταξίδι γι’ αυτά τα παιδιά τώρα ξεκινάει.
Η συμπερίληψη και των τριών Εθνικών ομάδων σε επίπεδο ανδρών (U16, U18, U20) στην πρώτη εξάδα και των τριών Eurobasket για πρώτη φορά από το 2005 που έχουν αποκτήσει ετήσια μορφή τα τουρνουά των ηλικιακών κατηγοριών, έφερε την Ελλάδα στην τρίτη θέση βάσει ποντοδότησης. Και το άτυπο χάλκινο μετάλλιο παρότι η υψηλότερη θέση που κατέλαβε στα χαρτιά ήταν η 5η. Και αυτή ήρθε από τον… προθάλαμα της Εθνικής ανδρών στο Ευρωμπάσκετ Νέων Ανδρών της Λιουμπλιάνα.
Οι 17 πόντοι που συγκέντρωσε η Ελλάδα στην ειδική βαθμολογία χωρών της FIBA στα τουρνουά μικρών Εθνικών ομάδων, συνιστούν ισοφάρισης της καλύτερης ελληνικής επίδοσης. Δηλαδή του καλοκαιριού του 2024 όταν και είχε φορέσει χάλκινο στο στήθος η U20, είχε χάσει στον μικρό τελικό η U16 και η ενδιάμεση U18 είχε καταταγεί 11η.
Μονάχα η Γαλλία (9) και η Ισπανία (10) είχαν μικρότερο συνελεστή από την Ελλάδα στην ειδική αυτή βαθμολογία, η οποία μοιράστηκε την τρίτη θέση με την δις πρωταθλήτρια σε επίπεδο U18 και U20 Σλοβενία που όμως κατετάγη 15η στους Παίδες και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία.
Κάπως έτσι το ελληνικό μπάσκετ που έχει αρκετά βήματα προόδου ακόμα να κάνει και ιδίως στο κομμάτι της νοοτροπίας και της αντιληπτικής ικανότητας, χτίζει σταδικά μέσω της συνέπειας και της σταθερότητας ένα υπόβαθρο στο οποίο μπορεί να πατήσει.
Η Ελλάδα τερμάτισε σε αυτόν τον πίνακα της FIBA πιο πάνω από παραδοσιακές ευρωπαϊκές δυνάμεις του μπάσκετ (Σερβία, Ιταλία, Λιθουανία, Τουρκία, ακόμα και Γερμανία), κάτι που μπορεί να αξιοποιήσει αρκεί να σκεφτεί σε βάθος χρόνου.
Σε βάθος πενταετίας η Ελλάδα κατατάσσεται 5η στην Ευρώπη στην κατηγορία U16 (πίσω από Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία και Λιθουανία) και σε βάθος τετραετίας 2η στην κατηγορία της U20, πίσω μόνο από τη Γαλλία. Αυτά τα στοιχεία δείχνουν την παρουσία των μικρών Εθνικών ομάδων στο υψηλότερο επίπεδο της αναπτυξιακής διαδικασίας στην Ευρώπη.
