Συνέντευξη στον Τάσο Φαραό
Το καθημερινό αφιέρωμα του Ole.gr συνεχίζεται, με επόμενο «καλεσμένο» τον Ομάρ Ελ Καντουρί!
Ο Μαροκινός πρώην μεσοεπιθετικός του ΠΑΟΚ, εδώ και περίπου έναν χρόνο, έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Παρ’ όλα αυτά, το ποδοσφαιρικό «μικρόβιο» δεν έφυγε από μέσα του, με αποτέλεσμα να ασχοληθεί αμέσως με την προπονητική.
Στα 35 του χρόνια είναι πια προπονητής στις ακαδημίες της Σπαλ, καθώς δεν μπορούσε να μείνει ούτε… δευτερόλεπτο μακριά από τα γήπεδα.
Στη μεγάλη συνέντευξη που παραχώρησε στο Ole.gr και τον Τάσο Φαραό, μίλησε για τα έξι χρόνια που πέρασε στον ΠΑΟΚ, συνέκρινε τους οπαδούς του «Δικέφαλου του Βορρά» με εκείνους της Νάπολι, αλλά και το ελληνικό με το ιταλικό ποδόσφαιρο.
Παράλληλα, ο Ομάρ Ελ Καντουρί αναφέρθηκε στην ξεχωριστή σχέση που έχει με τον Ραζβάν Λουτσέσκου, εξηγώντας τους λόγους που τον καθιστούν έναν μοναδικό προπονητή, που έχει κερδίσει τον σεβασμό των παικτών του.
Από τη συζήτηση δεν έλειψε η «μαγική» σεζόν του 2018-19, η αγάπη του για τον ΠΑΟΚ, καθώς και το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, με το Μαρόκο να ετοιμάζεται να πρωταγωνιστήσει ξανά, όπως το 2022!
-Πώς ήταν αυτός ο πρώτος σου χρόνος μακριά από τα ποδοσφαιρικά γήπεδα;
«Ήταν αρκετά καλά, επειδή, όπως έχω πει σε πολλούς φίλους που με ρωτούν αν μου λείπει το ποδόσφαιρο, φυσικά και μου λείπει να είμαι στο γήπεδο και να παίζω.
Αλλά ο τρόπος που σταμάτησα είναι εξαιτίας των τραυματισμών μου. Δεν είναι επειδή το μυαλό μου δεν ήθελε να παίξει άλλο, αλλά ήταν το σώμα μου που μου έστελνε κάποια μηνύματα. Και, ας πούμε, τα τελευταία χρόνια το απολάμβανα λιγότερο λόγω των τραυματισμών.
Οπότε ναι, πίστευα ότι θα ήταν πιο δύσκολο, και είμαι τυχερός που ξεκίνησα αμέσως να βγάζω το δίπλωμά μου για να γίνω προπονητής και ξεκίνησα αμέσως να προπονώ την ομάδα U17 στην Σπαλ.
Αλλά ναι, φυσικά και μου λείπει, μου λείπει να παίζω ποδόσφαιρο, αυτό νομίζω ότι κάθε παίκτης το νιώθει. Αλλά είμαι εντάξει».
-Πώς και πήρες την απόφαση να ξεκινήσεις αμέσως κάτι καινούργιο στον χώρο του ποδοσφαίρου;
«Έπρεπε να ξεκινήσω αμέσως κάτι, επειδή είχα συνηθίσει να έχω στόχους, να βρίσκομαι στο γήπεδο. Οπότε δεν ήθελα να σταματήσω και να μην κάνω τίποτα.
Γι’ αυτό το να ξεκινήσω αυτή την προπονητική καριέρα με βοήθησε πολύ.
Το να μένω στο σπίτι και να μην κάνω κυριολεκτικά τίποτα δεν είναι για μένα. Έπρεπε, λοιπόν, να ξεκινήσω κάτι αμέσως, ώστε να μπορέσω να διαχειριστώ καλύτερα το γεγονός ότι σταμάτησα να παίζω ποδόσφαιρο.
Οπότε, ναι είμαι ο τύπος του ανθρώπου που του αρέσει να μένει κοντά στο άθλημα».
«Είχα υποτιμήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο»
– Ερχόμενος να αγωνιστείς στην Ελλάδα από την Ιταλία, τι ομοιότητες και τι διαφορές εντόπισες στην ποδοσφαιρική κουλτούρα των δύο χωρών;
«Ήταν ένα διαφορετικό ποδόσφαιρο. Διαφορετική χώρα, διαφορετική κουλτούρα, αλλά και πολλά κοινά πράγματα.
Ας πούμε, στη Θεσσαλονίκη οι οπαδοί, ο κόσμος, έμοιαζαν πολύ με τους οπαδούς και τον κόσμο στη Νάπολι, οπότε δεν χρειάστηκε να προσαρμοστώ σε αυτό.
Το ποδόσφαιρο είναι διαφορετικό. Στην Ιταλία ήταν πιο τακτικό. Στην Ελλάδα ήταν περισσότερο λίγο πιο σωματικό ποδόσφαιρο.
Και θα σου πω την αλήθεια, είχα υποτιμήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά το επίπεδο είναι πραγματικά καλό. Ειδικά τα τελευταία χρόνια έχουν βελτιωθεί πολύ.
Οπότε ναι, είναι ένα καλό πρωτάθλημα. Κάποια πράγματα έπρεπε να διορθωθούν, αλλά ναι, τα πάνε καλά τα τελευταία χρόνια και η ποιότητα των παικτών που πηγαίνουν στο ελληνικό πρωτάθλημα ανέβηκε.
Είναι ένα διαφορετικό πρωτάθλημα. Φυσικά, η Ιταλία είναι στα πέντε κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης, αλλά η Ελλάδα έχει πραγματικά καλή ποιότητα».
– Στον ΠΑΟΚ έμεινες για έξι χρόνια και έζησες τα πάντα. Τι ήταν αυτό που σε έκανε να δεθείς τόσο πολύ με τον σύλλογο;
«Η σύνδεσή μου με όλα εκεί ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Μπορείς να νιώσεις ότι όλη η πόλη ζει για αυτή την ομάδα. Όποιος είναι οπαδός του ΠΑΟΚ, φυσικά. Όποιος είναι οπαδός του Άρη είναι οπαδός της δικής του ομάδας, αλλά εγώ μιλώ για τον ΠΑΟΚ.
Και η αγάπη που δείχνουν όταν κερδίζεις, και η υποστήριξη που σου δίνουν κατά τη διάρκεια του αγώνα, αλλά επίσης και κατά τη διάρκεια της εβδομάδας όταν είσαι στην πόλη, είναι ξεχωριστή. Απλά περιμένουν να δουν τον ΠΑΟΚ. Όχι μόνο για το ποδόσφαιρο, περιμένουν τον ΠΑΟΚ να παίξει επίσης στο μπάσκετ, στο βόλεϊ, στο χάντμπολ, στο πόλο, στα πάντα.
Είναι μια ξεχωριστή ομάδα και πόλη, που έχει μείνει πραγματικά στην καρδιά μου. Φυσικά, ήταν έξι υπέροχα χρόνια, ακόμα κι αν είχα πολλούς τραυματισμούς και εντάξει, οι οπαδοί, φυσικά, κάποια πράγματα δεν μπορούν να τα καταλάβουν και μερικές φορές δεν ήταν χαρούμενοι, και αυτό το καταλαβαίνω.
Αλλά εγώ δεν είχα ποτέ πρόβλημα με τους οπαδούς. Πάντα τους σεβόμουν. Μου άρεσε πάρα πολύ να παίζω στην Τούμπα. Λάτρευα την ατμόσφαιρα. Λάτρευα τον κόσμο. Έχω πολλούς φίλους εκεί τώρα και ίσως είμαι κάποιος που δεν το δείχνει και πολύ αυτό, αλλά ο ΠΑΟΚ είναι πραγματικά στην καρδιά μου και είναι μια ξεχωριστή ομάδα για μένα.
Και όπως είπα στις ευχές που έδωσα για την επέτειο των 100 χρόνων του ΠΑΟΚ, μαζί μου έχουν έναν οπαδό παραπάνω, επειδή ακόμα βλέπω τα παιχνίδια, ακόμα μιλώ μερικές φορές με τον προπονητή, τον Λουτσέσκου, με τον οποίο έχω μια καταπληκτική σχέση.
Ήταν έξι υπέροχα χρόνια για μένα και την οικογένειά μου. Όταν μπορώ, επιστρέφω πάντα στη Θεσσαλονίκη, επειδή μου λείπει η πόλη.
Ήταν η μεγαλύτερη εμπειρία στην καριέρα μου σε μία ομάδα. Κατακτήσαμε τρόπαια, είχα καλές, κακές στιγμές, όπως παντού, αλλά για μένα αυτή η εμπειρία ήταν πραγματικά θετική. Ακόμα κι αν στην αρχή είχα κάποιες δυσκολίες, ποτέ δεν αμφέβαλα για την επιλογή μου και ποτέ δεν το μετάνιωσα».
– Είχες δηλώσει πως η κουλτούρα των φιλάθλων του ΠΑΟΚ μοιάζει πολύ με την αντίστοιχη της Νάπολι. Τι είναι αυτό το στοιχείο που καθιστά αυτούς τους δύο συλλόγους τόσο μοναδικούς στα δικά σου μάτια;
«Ναι, όπως είπα και πριν, οι οπαδοί στη Νάπολι και στον ΠΑΟΚ έχουν μια φωτιά μέσα τους, το πάθος. Είναι κάτι που δεν μπορείς να το ζήσεις παντού.
Είναι οι δύο ομάδες όπου οι οπαδοί ήταν οι πιο… εκφραστικοί. Και στις καλές και στις κακές μέρες, επειδή όταν κερδίζεις σε λατρεύουν, αλλά όταν χάνεις, μπορούν να σε μισήσουν.
Και αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο δείχνουν το πάθος τους για την ομάδα.
Οπότε ναι, είδα πολλές ομοιότητες και στις δύο ομάδες. Στο πώς ζουν τα παιχνίδια, στο πώς ζουν τα πάντα. Ακόμα κι όταν παίζαμε εκτός έδρας, έρχονταν με πάρα πολύ κόσμο. Οπαδοί όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το ίδιο ίσχυε και στη Νάπολι. Σε ολόκληρη την Ιταλία και σε ολόκληρη την Ευρώπη υπάρχουν πολλοί οπαδοί της Νάπολι.
Αυτά τα πράγματα ήταν αρκετά παρόμοια όσον αφορά αυτές τις δύο ομάδες».
«Γι’ αυτό ο Λουτσέσκου παίρνει το 100% από τους παίκτες του»
– Το 2018 με τον ΠΑΟΚ έφτασες πολύ κοντά στο νταμπλ. Την επόμενη χρονιά, όμως, όντως το κατακτήσατε και μάλιστα, ως αήττητοι στο πρωτάθλημα. Ποιο ήταν το «κλειδί» για αυτή την επιτυχία;
«Ναι, το 2019 ήταν μια μαγική χρονιά για εμάς. Κατακτήσαμε το πρωτάθλημα χωρίς να χάσουμε ούτε έναν αγώνα, κατακτήσαμε το κύπελλο.
Είχαμε μια τέλεια ομάδα. Ένα μείγμα εμπειρίας και νεαρών παικτών. Καλή σύνδεση στα αποδυτήρια, όλοι είχαν έναν στόχο και παλεύαμε όλοι γι’ αυτόν.
Επίσης είχαμε, φυσικά, πολλή ποιότητα. Είχαμε καλούς παίκτες. Δεν θα τους ονομάσω, αλλά είχαμε πραγματικά καλούς παίκτες. Το απολαμβάναμε στις προπονήσεις. Ήταν μια καλή χρονιά, ήταν μια καταπληκτική χρονιά, παίζαμε καταπληκτικά.
Και ναι, αυτή η χρονιά ήταν μάλλον η καλύτερη που είχαμε στα έξι χρόνια που ήμουν στον ΠΑΟΚ.
Όλοι ξέρουμε την ιστορία το 2018, αλλά δεν θα επανέλθω σε αυτό. Αλλά θα έπρεπε να το είχαμε κερδίσει ήδη από το 2018. Αλλά εντάξει. Δεν έγινε έτσι και αυτό είναι το ποδόσφαιρο».
– Ο Ραζβάν Λουτσέσκου έχει αποδείξει πως έχει μία ξεχωριστή ικανότητα. Λαμβάνει από τους ποδοσφαιριστές του πάντα το 100%. Ως ένας ποδοσφαιριστής που τον έζησες και συνεργάστηκες μαζί του για πολλά χρόνια, πώς το εξηγείς;
«Ναι, νομίζω ότι αυτή είναι η καλύτερη του ικανότητα, το ότι από κάθε παίκτη μπορεί να πάρει το 100%.
Επειδή σε σέβεται, είναι ξεκάθαρος μαζί σου, είναι ειλικρινής. Σου λέει πώς έχουν τα πράγματα. Είχα μια πραγματικά καλή σχέση μαζί του. Ακόμα κι αν μερικές φορές με έβαζε στον πάγκο, μου εξηγούσε, επειδή ίσως δεν ήμουν σε καλή κατάσταση, ή ίσως λόγω τακτικών αποφάσεων. Αλλά πάντα σου εξηγούσε.
Ακόμα και στην προπόνηση, είτε έπαιζε κάποιος περισσότερο είτε λιγότερο, συμπεριφερόταν σε όλους το ίδιο. Και πιστεύω ότι αυτή είναι η δύναμή του. Οπότε ναι, νομίζω ότι ο ΠΑΟΚ είναι τυχερός που τον έχει».
– Έχεις χαρακτηρίσει τον Λουτσέσκου σαν έναν δεύτερο «πατέρα» σου. Πώς κατάφερε να «κερδίσει» την εμπιστοσύνη σου;
«Ναι, με τον Λουτσέσκου έχω έναν ιδιαίτερο δεσμό.
Είναι δύσκολο να βρεις προπονητές οι οποίοι είναι ειλικρινείς μαζί σου, οι οποίοι σού δείχνουν αγάπη, επειδή αυτό είναι που κάνει με τους παίκτες του. Τους αγαπάει πραγματικά. Γι’ αυτό, όταν έμπαινα στο γήπεδο, έδινα τα πάντα για την ομάδα, αλλά επίσης και γι’ αυτόν.
Με ήθελε στον ΠΑΟΚ, οπότε κι αυτό ήταν σημαντικό.
Έκανε κάποια μικρά πράγματα που κάνουν τη διαφορά. Μερικές φορές σε έπαιρνε τηλέφωνο μια Τετάρτη λέγοντας: “Άκου, απόψε θα πάμε για δείπνο εσύ κι εγώ, έτσι απλά για να μιλήσουμε λίγο”.
Οπότε ναι, αυτά είναι πράγματα που δεν τα κάνουν πολλοί προπονητές.
Και είναι πιο εύκολο να αποδεχτείς όταν μερικές φορές δεν σε βάζει στο γήπεδο, επειδή ξέρεις ότι σε αγαπάει, αλλά πρέπει να κάνει επιλογές. Έχει 25 παίκτες, 30 παίκτες, πρέπει να επιλέξει 11.
Αλλά, όπως είπα και πριν, συμπεριφερόταν σε όλους το ίδιο. Όλοι τον σεβόντουσαν και σε σέβεται κι εκείνος επίσης.
Και δεν είναι απλά ένας προπονητής που κοιτάζει μόνο το ποδόσφαιρο. Μπορείς να μιλήσεις για τα πάντα μαζί του, για τα προσωπικά σου προβλήματα, για τη ζωή.
Αυτό είναι που τον έκανε έναν ξεχωριστό προπονητή στην καριέρα μου και είμαι ευγνώμων που τον είχα».
«Είμαι οπαδός του ΠΑΟΚ – Περήφανος που ήμουν μέρος της ιστορίας του»
– Έχετε καθόλου επικοινωνία μετά την αποχώρησή σου από τον ΠΑΟΚ; Είτε με τον Λουτσέσκου, είτε με άλλους συμπαίκτες σου;
«Ναι, φυσικά και είμαι ακόμα σε επαφή με μερικούς πρώην συμπαίκτες μου στον ΠΑΟΚ, με τον προπονητή.
Μίλησα με τον Λουτσέσκου τις τελευταίες εβδομάδες, όταν δυστυχώς απεβίωσε ο πατέρας του.
Μιλώ με κάποιους πρώην συμπαίκτες μου με τους οποίους γίναμε φίλοι. Οπότε ναι, όπως είπα, εκεί είναι μια οικογένεια και, παρόλο που όλοι πήραμε τις κατευθύνσεις μας, κράτησα πολλές επαφές στον ΠΑΟΚ, αλλά όχι μόνο στον ΠΑΟΚ, αλλά και στη Θεσσαλονίκη».
– Παρακολουθείς πλέον καθόλου τον ΠΑΟΚ και το ελληνικό πρωτάθλημα;
«Ναι, εννοείται πως συνεχίζω να παρακολουθώ τον ΠΑΟΚ, όταν μπορώ, φυσικά.
Τους παρακολουθούσα στο Europa League. Ήθελα να πάω για τον τελικό του Κυπέλλου, αλλά δυστυχώς δεν μπόρεσα επειδή είχα ένα τουρνουά με την ομάδα μου.
Ακόμα τους παρακολουθώ και, όπως είπα και πριν, είμαι οπαδός του ΠΑΟΚ τώρα και εγώ, επειδή όταν τους βλέπω, τους υποστηρίζω. Ελπίζω να κερδίζουν, ελπίζω να πετυχαίνουν σπουδαία πράγματα.
Και τα πάνε καλά. Φυσικά, ο στόχος ήταν να κερδίσουν το πρωτάθλημα αυτή τη σεζόν, δεν τα κατάφεραν, αλλά και πάλι, παρακολουθώ τα παιχνίδια τους και έδειξαν μερικά καταπληκτικά παιχνίδια στην Ευρώπη και στο ελληνικό πρωτάθλημα, και είναι πάντα ευχαρίστηση να τους παρακολουθώ».
-Ένα μήνυμα για τα 100 χρόνια του ΠΑΟΚ;
«Έχουν έναν εκπληκτικό σύλλογο με σπουδαία ιστορία.
Πάντα παλεύουν ενάντια σε όλους, και είναι περήφανοι, με πάθος. Και αυτό είναι που τους κάνει ξεχωριστούς.
Και είμαι πραγματικά περήφανος που ήμουν μέρος αυτής της ιστορίας για έξι χρόνια, σε αυτά τα 100 χρόνια του ΠΑΟΚ.
Τα παιδιά μου είναι οπαδοί του ΠΑΟΚ. Έπαιξαν στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ, οπότε ακόμα ξέρουν τα τραγούδια των οπαδών, ακόμα θυμούνται τον χρόνο τους εκεί».
«Ο Ελ Κααμπί έχει βελτιωθεί πολύ, η αυτοπεποίθησή του είναι στα ύψη»
-Σε τι κατάσταση πιστεύεις ότι βρίσκεται το Μαρόκο, μετά και από όσα συνέβησαν στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής;
«Νομίζω ότι είναι σε καλή κατάσταση. Έχουν έναν νέο προπονητή (σ.σ. Μοχάμεντ Ουαχμπί) τον οποίο γνωρίζω πραγματικά καλά, επειδή προπονούσε στην Άντερλεχτ όταν ήμουν εκεί, ήταν στις ακαδημίες.
Είναι από τη γειτονιά μου, δηλαδή έμενε περίπου πέντε λεπτά από το σπίτι μου.
Οπότε τον γνωρίζω, ξέρω τον άνθρωπο που είναι. Ως προπονητής, φυσικά, πέτυχε σπουδαία πράγματα με την Κ20, κερδίζοντας το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Και πιστεύω ότι θα κάνουν σπουδαία πράγματα στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Έχουν μια καλή ομάδα. Κάθε παίκτης παίζει σε μεγάλα πρωταθλήματα στην Ευρώπη, σε μεγάλες ομάδες.
Και για το τι συνέβη στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής, εγώ δεν θέλω καν να επανέλθω σε αυτό.
Ήταν λίγο κρίμα, αλλά εντάξει, τι να κάνεις; Αυτό είναι το ποδόσφαιρο, τα συναισθήματα μερικές φορές είναι εντονότερα.
Αλλά είμαι περήφανος για το πώς διοργάνωσαν το Κύπελλο Εθνών Αφρικής, είμαι περήφανος για το πώς έπαιξε το Μαρόκο στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής».
– Με τι στόχο πηγαίνει στο Παγκόσμιο Κύπελλο και μέχρι πού θεωρείς εσύ ότι μπορεί να φτάσει;
«Ο στόχος του Μαρόκου, νομίζω ότι τώρα, μετά το τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο, είναι να φτάσουν όσο το δυνατόν πιο μακριά μπορούν.
Έχουν τις δυνατότητες, έχουν την ομάδα, έχουν τον προπονητή, έχουν τα πάντα. Οπότε τώρα εξαρτάται από αυτούς. Πραγματικά πιστεύω ότι θα κάνουν ένα καλό Παγκόσμιο Κύπελλο.
Είναι ένα όνειρο να δεις το Μαρόκο ίσως να παίζει σε έναν τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Μια αφρικανική ομάδα να παίξει στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου θα ήταν εκπληκτικό.
Και φέτος οι αφρικανικές ομάδες είναι καλές. Υπάρχει η Αλγερία, το Μαρόκο, η Σενεγάλη και άλλες ομάδες. Έχουν πραγματικά καλά σύνολα και τώρα μπορούν να ανταγωνιστούν όλες τις ομάδες στον κόσμο.
Οπότε ας ελπίσουμε ότι θα είναι ένα εκπληκτικό Παγκόσμιο Κύπελλο και, μακάρι, το Μαρόκο να φτάσει τόσο μακριά όσο έφτασε το 2022, και ελπίζω ακόμα πιο μακριά».
– Ο Χακίμι σίγουρα αποτελεί τον ηγέτη της Εθνικής Μαρόκου, όμως στην ομάδα υπάρχει και ένας αρκετά γνώριμος σε εμάς στην Ελλάδα. Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί σκοράρει ακατάπαυστα και έχει εξελιχθεί σε πραγματικό «killer». Πώς τον αντιμετωπίζει το φίλαθλο κοινό από το Μαρόκο;
«Έχω παίξει κάποια παιχνίδια με τον Ελ Κααμπί στην εθνική ομάδα.
Έχει βελτιωθεί πολύ τα τελευταία χρόνια. Ήταν ήδη ένας καλός παίκτης, αλλά νομίζω ότι τα τελευταία χρόνια έχει βελτιωθεί πολύ. Σκοράρει πολύ, η αυτοπεποίθησή του είναι στα ύψη.
Για τους Μαροκινούς είναι ο επιθετικός που σκοράρει πολλά γκολ στην Ευρώπη. Τον γνωρίζουν επειδή έπαιξε στο Μαρόκο, ξεκίνησε στη χώρα, οπότε πάντα φροντίζουν να τον παρακολουθούν.
Είναι ένας σημαντικός παίκτης για την ομάδα και ελπίζω τα γκολ του να βοηθήσουν την ομάδα να κάνει επίσης ένα καλό Παγκόσμιο Κύπελλο».
– Στο προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, το Μαρόκο είχε δείξει πως πρόκειται για μία σπουδαία ομάδα, φτάνοντας ως τα ημιτελικά. Πόσο διαφορετικά πιστεύεις ότι θα παρουσιαστεί στη διοργάνωση;
«Νομίζω ότι η μόνη διαφορά με το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 είναι ότι τότε κανείς δεν τους περίμενε εκεί. Τώρα όλοι περιμένουν πολλά από το Μαρόκο, οπότε θα είναι διαφορετικά. Πρέπει να είναι έτοιμοι γι’ αυτό, επειδή τώρα ξέρουν ότι είναι μια μεγάλη ομάδα.
Το 2022 πίστευαν ότι θα πήγαιναν εκεί απλώς για να παίξουν τρία παιχνίδια και να επιστρέψουν σπίτι τους, και τελικά έφτασαν μέχρι τα ημιτελικά.
Οπότε τώρα οι ομάδες, όταν θα παίζουν εναντίον του Μαρόκου, θα δίνουν τα πάντα, γιατί θα ξέρουν ότι έχουν απέναντί τους μια καλή ομάδα. Έτσι, το Μαρόκο πρέπει να είναι προετοιμασμένο γι’ αυτό.
Αλλά έχουν παίκτες με εμπειρία που αγωνίζονται σε μεγάλες ομάδες, οπότε είναι συνηθισμένοι σε αυτή την πίεση και πιστεύω ότι δεν θα τους δημιουργήσει πολλά προβλήματα».
– Τι επιφυλάσσει το μέλλον για εσένα από εδώ και πέρα;
«Εγώ απολαμβάνω την προπονητική τώρα με τα νέα παιδιά. Διασκεδάζω και αυτό είναι το πιο σημαντικό.
Φυσικά, έχω κάποιους στόχους, αλλά θα τους κρατήσω για τον εαυτό μου. Προς το παρόν, όμως, δεν βιάζομαι, το απολαμβάνω, διασκεδάζω και αυτό είναι το πιο σημαντικό.
Οπότε, συνεχίζω να κάνω αυτό που αγαπώ να κάνω. Να βρίσκομαι σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου. Ίσως από την άλλη πλευρά τώρα, αλλά ακόμα διασκεδάζω και ακόμα το απολαμβάνω, και αυτό είναι το πιο σημαντικό».
Δείτε όλες τις συνεντεύξεις του αφιερώματος του Ole.gr, με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, πατώντας ΕΔΩ.
