Ένα από τα ελληνικά πρότζεκτ που διάλεξαν την μπασκετική διαπεδαγώγηση στις ΗΠΑ και κάνουν θόρυβο. Κάπως έτσι θα μπορούσε να συνοψίσει κανείς σε μια πρόταση, δύο λόγια για τον Νίκο Χιτικούδη.
Μία από τις ελπίδες του ελληνικού μπάσκετ που φτιάχνει το όνομά του στην άλλη πλευρά του ωκεανού και το κολεγιακού πρωτάθλημα, το οποίο έχει ανοίξει για τα καλά πλέον τις αγκάλες του στους Έλληνες φέρελπις που «διψούν» για μία διαφορετική κουλτούρα. Με φόντο φυσικά – για όσους ξεχωρίζουν – μία ευκαιρία στον «μαγικό κόσμο», με πρώτο επιλαχόντα τον Νεοκλή Αβδάλα.
Παρά ταύτα πριν ακόμα ο «Νεο» μεταναστεύσει στο Βιρτζίνια Τεκ και πάρει αυτήν την απόφαση, ένα παιδί από τα μέρη μας και πιο συγκεκριμένα από τη Θεσσαλονίκη, είχε βάλει το κολέγιο ως αυτοσκοπό. Όταν «κλείδωσε» το NCAA στο μυαλό του, ήταν η μόνη επιλογή.
Ο Νίκος Χιτικούδης αφού έδωσε ένα μικρό δείγμα του τι κάνουν καλά τόσα χρόνια στη ΧΑΝΘ, με την οποία δοκιμάστηκε σε ανταγωνιστικό επίπεδο ως μεταβατικό στάδιο για το υπερατλαντικό ταξίδι και την πρόκληση στις ΗΠΑ, πήρε (ξεκάθαρη) θέση στο πολυσυζητημένο δίλημμα. Παραμονή στην Ευρώπη και το αντρικό επίπεδο ή κολέγιο», κάνοντας και έναν οικονομικό συσχετισμό του ερωτήματος.

Ο PF του Ρόμπερτ Μόρις πλέον που φέρει το παρατσούκλι «Λευκός Ρόντμαν», ξετυλίγει το κουβάρι του μπασκετικού του βίου. Από την απόφαση να σπουδάσει μπάσκετ και Business Administration στις ΗΠΑ, μέχρι την αλλαγή κολεγίου, το κίνητρο μίας τέτοιας απόφασης, τα δικά του δυνατά και προς διόρθωση αγωνιστικά χαρακτηρικά καθώς και η «πόρτα της Ευρώπης που ολοένα ανοίγει.»
Εκεί που ο επαναπατρισμός έμοιαζε με μακρινό σενάριο πέρυσι το καλοκαίρι, κάθε άλλο παρά έτσι έχουν πλέον τα πράγματα με τον ίδιο να εξηγεί τον λόγο. Στα υπ’ όψιν πως το όνομα του Νίκου Χιτικούδη, ακούστηκε πριν από μερικούς μήνες για τον Ολυμπιακό.
Ολοκληρώνοντας σιγά σιγά την τρίτη του σεζόν στο κολέγιο και τον κύκλο σπουδών του εκεί, ο νεαρός και ιδιαίτερα δυναμικός στο παιχνίδι του με έφεση στο ριμπάουντ Νίκος Χιτικούδης, μας βάζει στον «κόσμο» του κολεγιακού που έχει αλλάξει βέβαια αρκετά τα τελευταία χρόνια.
Η ειδοποιός διαφορά, το είδωλο Γιάννης Αντετοκούνμπο και ο «ήρωας» Στεφ Κάρι που υπήρχε αφίσα στο δωμάτιό του, ακολουθούν παρακάτω σε μία μπασκετοκουβέντα γνωριμίας με ένα από τα σημαντικά ελληνικά πρότζεκτ της επόμενης μέρας της «σπυριάρας» στα μέρη μας.



