Ο Νίκος Καζαντζάκης σε μία από τις πολλές φράσεις/αποφθέγματα/ρήσεις/γνωμικά ή όπως θέλετε τέλος πάντων ονομάστε τα λόγια του, είχε πει πως ένιωθε «σαν να χτυπάμε τα κεφάλια μας στον τοίχο. Πολλά κεφάλια θα σπάσουν αλλά σπάσουν και τα σίδερα». Σοφία χωρίς φρου φρου και αρώματα.
Αυτά τα σίδερα του παρελθόντος, η Εθνική ομάδα πόλο των ανδρών δείχνει ικανή να τα λυγίσει στο Βελιγράδι και την χαώδη «Beogradska Arena» που έχει μεταμορφωθεί από τόπος… τρέλας για την Παρτιζάν και τον Ερ. Αστέρα στο μπασκετικό γίγνεσθαι, σε ένα κόσμημα για την υδατοσφαίριση. Και το έχει περάσει σε όλους με το παιχνίδι της.
Με το απόλυτο στην πρώτη φάση το οποίο συνδυάστηκε με αξιοζήλευτα στατιστικά και νούμερα. Η «γαλανόλευκη» έκλεισε πριν από όλους θέση στα ημιτελικά της Παρασκευής (23/1), όμως αυτό δεν της έδωσε κάποιο έξτρα αβαντάζ. Και στο στρατόπεδό της, ιδίως οι πιο παλιοί και εκείνοι που έχουν βιώσει δύσκολες βραδιές στο πετσί τους, ξέρουν ότι «η πιο μεγάλη ώρα, είναι τώρα».
Τα ρολόγια στην πατρίδα γυρίζουν στις 18:00 το απόγευμα – 17:00 τοπική Σερβίας – για τον πρώτο, σπουδαίο ημιτελικό με την μεγάλη των Μαγυάρων σχολή. Οι Ούγγροι πέταξαν εκτός συνέχειας τους Ισπανούς, για να κλείσουν ραντεβού με την Εθνική ομάδα στο παιχνίδι που θα ανοίξει τον δρόμο για το χρυσό μετάλλιο.
Στην όψη του ή καλύτερα στην ιδέα και μόνο, οι πρωταγωνιστές έχουν πεισμώσει. Όχι τόσο γιατί κουβαλούν όπως εξήγησε ο Ντίνος Γενηδουνιάς το «πρέπει» των προηγούμενων γενιών μαζί τους ή δεν έχουν ανέβει στο βάθρο των νικητών ΠΟΤΕ σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Θα ήταν άλλωστε και άδικο να τους «καταλογίσει» κανείς τον αδόκιμο στον αθλητισμό όρο της «αποτυχίας» που με τόση ευκολία λέγεται, για χαμένες ευκαιρίες άλλων.
Αλλά για την Φουκουόκα, το Παρίσι και τη Σιγκαπούρη. «Μαρτυρικοί» τόποι έτσι όπως το βίωσαν και μετά, σαν μια απώλεια. Για άλλους μικρότερη και άλλους μεγαλύτερη, ανάλογα με τον χαρακτήρα. Για τα σημάδια και τις ουλές που έχουν μείνει και τις ανοιχτές υποθέσεις. Για το πάνθεον, γιατί κάτι χρωστούν στους εαυτούς του. Για όλα αυτά μα κυρίως ο ένας για τον άλλον, θα βουτήξουν λίγο πριν τις έξι τα παλικάρια του Θοδωρή Βλάχου στο νερό, όταν και έχουν ραντεβού με την ιστορία (ΕΡΤ Σπορ 2, 18:00).
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ημιτελικός έφτασε και η εντωπωσιακή μέχρι αυτόν Εθνική ομάδα, έχει μπει στο κλίμα. Το βλέμμα ήταν ούτως ή άλλως στραμένο σε αυτόν πριν καν το ταξίδι στη σερβική πρωτεύουσα.
Μερικές ώρες πριν το σπουδαίο παιχνίδι, ο αρχηγός του συνόλου αυτού μοίραστηκε τις σκέψεις του με το Ole.gr. Τους συναισθηματισμούς τους άφησε για αργότερα, άλλωστε υπάρχει ένας μεγάλος στόχος μπροστά. Δύο τελικοί για την δικαιώση.
Ο Ντίνος Γενηδουνιάς αναφέρθηκε στο αμιγώς αγωνιστικό σκέλος και τα στοιχεία που πρέπει να προσέξει η Εθνική ομάδα κόντρα στην Ουγγαρία για να αυξήσει τις πιθανότητες πρόκρισης. Τόνισε το πόσο αγχωτικά έζησε τον αγώνα με τους Ιταλούς ανήμπορος να βοηθήσει τους συμπαίκτες του λόγω τιμωρίας ενώ αποτάθηκε τον ταμπέλα του φαβορί για τον ημιτελικό.
«Όταν παίζεις με τους Ούγγρους που όλοι ξέρουν στον χώρο τι σχολή είναι, δεν μπορείς να λέγεσαι φαβορί…».
Ο μοναδικός κοινός παρανομαστής από τον τελευταίο ημιτελικό σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα (2016), πιτσιρικάς τότε, μαζί με τον Θοδωρή Βλάχο έκανε και μία σύγκριση γενεών. Και στάθηκε στα χαρακτηριστικά που διαθέται αυτό το σύνολο σε σχέση με προηγούμενα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα και τα οποία τον κάνουν αισιόδοξο.
«Τα έζησα πολύ έντονα και με τρομερό άγχος η αλήθεια είναι τα παιχνίδια (Vs. Τουρκία και Ιταλία). Δεν μου είχε τύχει στο παρελθόν να παρακολουθήσω την ομάδα μου ανήμπορος να βοηθήσω, οπότε σίγουρα ήταν κάτι αρκετά πρωτόγνωρο και αγχωτικό για μένα», δήλωσε αρχικά για τις ημέρες που έβλεπε τους συμπαίκτες του από την κερκίδα ως… τίμημα της αποβολής του στην τεράστια νίκη επί των Κροατών που άνοιξε τον δρόμο για την 4άδα.
Αναφορικά με την ταμπέλα του φαβορί και τον πήχη που μόνοι τους έχουν θέσει, ο Γενηδουνιάς εξήγησε πως… «Δεν πιστεύω οτι μας βαραίνει η ταμπέλα του φαβορί, αν και δεν θεωρώ πως εναντίον μιας ομάδας σαν την Ουγγαρία, μπορούμε να πούμε οτι είμαστε ξεκάθαρο φαβορί. Ξέρουμε ότι είμαστε μια ομάδα που στην καλή της μέρα, μπορεί να τους κερδίσει ολους και θα μπούμε με αυτην τη νοοτροπία.»
Η συνδυασμός των λέξεων «έσπασε η κατάρα», έπαιξε πολύ σε αυτό το τουρνουά. Η Εθνική ομάδα ξόρκισε το «φάντασμα» και της Κροατίας και της Ιταλίας πριν τα ημιτελικά, τις οποίες δεν είχε κερδίσει ΠΟΤΕ σε ευρωπαϊκό. Ένα κίνητρο που χρησιμοποίησαν οι Έλληνες διεθνείς και δη οι παλαιότεροι (Γενηδουνιάς, Αργυρόπουλος-Κανακάκης) πριν τους αγώνες σε ομιλίες με τους υπόλοιπους και εκ του αποτελέσματος, μπορεί να έπαιξε κι αυτό τον ρόλο του.
«Δεν ξέρω κατά πόσο επηρεάζει το μυάλο κατα τη διάρκεια του αγώνα κάτι τέτοιο. Σίγουρα μιλώντας, όσο είμαι εγώ τουλαχιστον στην Εθνική ομάδα, δεν έχουμε αφήσει τέτοια πράγματα να μας επηρεάζουν. Τώρα για το αν το χρησιμοποιούμε ως έξτρα κίνητρο πριν τον αγώνα, αναμφίβολα δεν είναι κάτι κακό και φαίνεται ότι τουλάχιστον σε αυτό το τουρνουά, εχει δουλέψει καλά», είπε.
Και πρόθεσε…. «Πιο πολύ πιστεύω όι κουβαλάμε το βάρος απο τους πιο πρόσφατους αγώνες όπως της Σιγκαπούρης και του Παρισίου, παρά τις αποτυχημένες προσπάθειες άλλων γενεών. Αυτό είναι που μας έχει πονέσει αλλα και μας εχει πεισμώσει για να φτάσουμε εδώ και να διεκδικήσουμε το χρυσό μετάλλιο.»
Ως προς τα αγωνιστικά και το προφίλ των αντιπάλων, ο πάλαι ποτέ θρύλος του κολεγιακού πρωταθλήματος στις ΗΠΑ και αρχηγός του Ολυπιακού, τόνισε ότι… «Οι Ούγγροι ειναι μια ομάδα που παίζει κάπως διαφορετικά απο τις άλλες, γιατί δεν έχουν καθαρόαιμους φουνταριστούς. Προσπαθούν με άλλους τρόπους, όπως μπασίματα και βάζοντας δεύτερο παίκτη στα δύο μέτρα, να βρουν τρόπους να κερδίσουν αποβολές και να σκοράρουν. Αν προσέξουμε αυτά και να μην φάμε εύκολα γκολ οπως στην κόντρα, θα έχουμε περισσότερη τύχη», σημείωσε πριν κάνει μία μίνι αναδρομή στο 2016.
Και τον τελευταίο ημιτελικό σε ευρωπαϊκό (δύο στο σύνολο με την Εθνική να έχει μπροστά της τον τρίτο), συγκρίνοντας και τα δύο αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα. Πόσο άλλαξες, πόσο άλλαξα…
«Τότε είχαμε έρθει από μία επιτυχία στο Καζάν μετά από πολλά χρόνια για την Εθνική ομάδα και ήμασταν μια πολυ καλη και διψασμένη ομάδα. Με παίκτες μεγάλες προσωπικότητες οπως ο Χρήστος Αφρουδακης, ο Μυλωνάκης, ο Φουντοήλης κλπ. Είχαμε αδικήσει του εαυτούς μας και δεν είχαμε φέρει περισσότερες επιτυχίες. Η τωρινή ομάδα δείχνει πιο ολοκληρωμένη, πιο αποφασισμένη και με περισσότερη αυτοπεποίθηση και νομίζω πως αυτό κανει τη διαφορά στο τέλος της ημέρας.»
