Ο Παναθηναϊκός βρισκόταν αγκαλιά με την πρόκριση και την συγγραφή ενός ξεχωριστού και πρωτοφανούς κεφαλαίου στην ιστορία της Euroleague πλην όμως υπολόγιζε δίχως τη Βαλένθια και τον «ξενοδόχο» λόγω πλεονεκτήματος, Πέδρο Μαρτίνεθ.
Οι «νυχτερίδες» έφεραν τα κάτω για αυτούς πάνω, κράτησαν το απόλυτο στην Αθήνα για το 2025-26 (4/4), έσπασαν τον κανόνα των break στο τελευταίο παιχνίδι και πέρασαν για πρώτη φορά στο Final Four της Euroleague.
Η πιο πρόχειρη ματιά και ανάλυση περιορίζεται στην φανταστική σειρά που έκανε ο Ζαν Μοντέρο, την απουσία του Σλούκα, τη διαφορά πόντων στο ανοιχτό γήπεδο (102-46), τις «φωνές» και τα παράπονα για τη διαιτησία, την μέτρια σειρά που έκαναν οι προσωπικότητες των πρασίνων, τα όσα έλαβαν χώρα και επηρέασαν με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και ούτω καθ’ εξής.
Παρόλα αυτά η επιστροφή της Βαλένθια στη σειρά και οι τρεις συνεχόμενες νίκες της, φέρουν ξεκάθαρα την υπογραφή του Πέδρο Μαρτίνεθ και του προπονητικού της τιμ, καθώς μελέτησαν σε βάθος τι είναι αυτό που τους… πλήγωσε αμυντικά και διορθώθηκαν.
Πώς; Σταματώντας τα δύο «προπύργια» επιθέσεων του Παναθηναϊκού στα δύο πρώτα ματς. Τις… βόλτες του Σορτς στη ρακέτα της Βαλένθια και τις παγίδες με double team πάνω στον αρχισκόρερ του Παναθηναϊκού Κέντρικ Ναν, καθυστερώντας την επίθεση του τριφυλλιού» και ενίοτε προκαλώντας τις όχι και τόσο καλές του αποφάσεις.
Με αυτά τα δύο «διαπραγματευτικά» της όπλα, η πιο σύνθετη βέβαια άμυνα της Βαλένθια λειτουργήσε. Και όπου σύνθετη, οι σωστές αλληλοκαλύψεις στην πίσω ζώνη άμυνας, τα πιο δυναμικά σε σχέση με το Game 2 hedge out και οι περιστροφές των υπολοίπων που «κάλυπταν» την όποια αρριθμητική υπεροχή του Παναθηναϊκού σε όσα είχαν σχεδιάσει οι Ισπανοί κυρίως για τον Ναν.
Είναι ενδεικτικό πως ο Τι Τζέι Σορτς από εκεί που είχε κάνει πλάκα στην άμυνα των γηπεδούχων στα δύο πρώτα παιχνίδια «σουλατσάροντας» όποτε ήθελε στο safe place του (ζωγραφιστό για mid range ή lay up) με 27 επαφές, περιορίστηκε στις μισές επαφές του με την αντίπαλο χρώμα στη ρακέτα στα επόμενα τρία ματς, σύμφωνα και με τα στατιστικά και τη βοήθεια του συναδέλφου Θάνου Τσίμπου.
Ο περιορισμένος χρόνος του έπαιξε φυσικά τον ρόλο του αφού ο Αταμάν διέκρινε αυτό το κώλυμα, δίχως να επιχειρήσει να το λύσει βέβαια αφού δεν μπορούσε να το κάνει ο παίκτης του. Ανέκαθεν ήταν players coach o Τούρκος.
Αντίστοιχα συρρικνώθηκε κατά πολύ και η επιροή του Κέντρικ Ναν στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού ως χειριστής της μπάλας μετά από PnR. Ο Αμερικανός σταρ για την Ευρώπη, εκεί που κατάφερε να βγάλει και να εκτελέσει 20 κατοχές μετά από PnR στα πρώτα δύο παιχνίδια, έμεινε στις μόλις 9 στα υπόλοιπα τρία και οι πόντοι από 24 έπεσαν στους 11.
Βεβαίως τίποτα από αυτά δεν θα είχε ανταπόκριση αν η Βαλένθια δεν έκανε το παιχνίδι της από το Game 2 και μετά, διώχνοντας το όποιο περιττό άγχος και επαναφέροντας την άγνοια κινδύνου.
